الیزا کارپنتر (حدود ۱۸۵۱–۱۶ دسامبر ۱۹۲۴) زنی بود که از بند بردگی رهایی یافت و به عنوان مالک و سوارکار اسبهای مسابقهای در اوکلاهامای اولیه شهرت یافت. او تنها زن سیاهپوست در این حوزه بود که با مالکیت و مسابقه دادن اسبهای اصیل، موفقیتهای چشمگیری کسب کرد.
الیزا در ویرجینیا و حدود ده سال پیش از آغاز جنگ داخلی آمریکا به دنیا آمد. در شش سالگی به یک مالک برده در شهرستان مدیسون، کنتاکی فروخته شد و دو سال بعد به یک کشاورز در میزوری واگذار شد. پس از پایان جنگ داخلی و کسب آزادی، به مدیسونویل، کنتاکی بازگشت و آنجا بود که با تجارت خرید، آموزش و سوارکاری اسبهای مسابقه آشنا شد. سپس به کانزاس مهاجرت کرد و چندین اسب خریداری نمود.
در سال ۱۸۹۳، با گشایش سرزمین چروکی برای سکونت، الیزا در مسابقه زمینگیری شرکت کرد. جایزهای معادل ۱۰۰۰ دلار به نخستین نفری تعلق میگرفت که به محل پونکا سیتی برسد. او با سوارکاری حرفهای، دوازده مایل را در چهل و پنج دقیقه طی کرد. اگرچه منابع در مورد پیروزی او در این مسابقه اختلاف دارند، اما گزارشها حاکی از آن است که او مزرعهای خوب را انتخاب کرد، اما به دلیل توصیف نادرست مرزهای آن در اداره اراضی، آن را از دست داد.
تا سال ۱۹۰۰، الیزا در پونکا سیتی، اوکلاهاما ساکن شد و در سرشماری آن سال به عنوان «تاجر دام زنده» ثبت شد. او همچنین به عنوان زنی مجرد و متولد دسامبر ۱۸۵۱ معرفی گردید.
در پونکا سیتی، الیزا به آموزش اسبهای اصیل، کوارتر و سایر نژادها برای مسابقات پرداخت و به یکی از معدود مالکین اصطبل سیاهپوست در غرب آمریکا تبدیل شد. گاهی اوقات، زمانی که از روند مسابقه ناراضی بود، شخصاً به عنوان سوارکار وارد میدان میشد و پیروزیهایی کسب میکرد. از اسبهای مشهور او میتوان به «آیریش مید»، «بلو برد»، «جیمی رین»، «سم کارپنتر» و «لیتل براون جاگ» اشاره کرد که آخرین مورد در تیخوانا، مکزیک مسابقه داد.
در سپتامبر ۱۹۲۰، الیزا در بازسازی مسابقه زمینگیری ۱۸۹۳ شرکت کرد و با رانندگی دو اسب تند در یک کالسکه، در حالی که مانند یک ارابهران رومی ایستاده بود، پیروز شد.
در سال ۱۹۲۴، در جریان بازدیدی از خانواده در کنتاکی، اسب او وحشتزده شد و الیزا از کالسکه به بیرون پرتاب شد و دچار شکستگی جمجمه گردید. او در اوت ۱۹۲۴ به پونکا سیتی بازگشت، اما به دلیل سکته و فلج ناشی از آن، در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۴ درگذشت.