الینوگرل: داروی ضد پلاکت تجربی که هرگز به بازار نرسید

الینوگرل چیست؟

الینوگرل (Elinogrel) یک داروی ضد پلاکت تجربی بود که به‌عنوان مهارکننده گیرنده P2Y12 عمل می‌کرد. این دارو شبیه به تیکاگرلر، اثری برگشت‌پذیر داشت؛ اما برخلاف کلوپیدوگرل، اثرش سریع و کوتاه‌مدت (حدود ۱۲ ساعت) بود. همچنین الینوگرل یک پردارو نبود و خودش مستقیماً از نظر فرماکولوژیک فعال بود.

این ماده به شکل نمک پتاسیم خود مصرف می‌شد؛ برای درمان‌های حاد به‌صورت وریدی و برای درمان‌های طولانی‌مدت به‌صورت خوراکی تجویز می‌شد. با این حال، روند توسعه این دارو در سال ۲۰۱۲ متوقف شد.

تاریخچه توسعه دارو

شرکت داروسازی پورتولا (Portola Pharmaceuticals) در ابتدا توسعه این ماده را بر عهده داشت و کارآزمایی‌های بالینی فاز دوم آن حدود سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ انجام شد.

در فوریه ۲۰۰۹، شرکت نووارتیس حقوق جهانی توسعه این دارو را خریداری کرد تا مطالعات فاز سوم را انجام داده و آن را تجاری‌سازی کند.

با این وجود، توسعه این دارو در نهایت در ژانویه ۲۰۱۲ توسط شرکت نووارتیس متوقف گردید.

مطالعه بیشتر در

• داروهای رهاشده
• مهارکننده‌های گیرنده آدنوزین دی‌فسفات