الشفیع احمد الشيخ (۲ مه ۱۹۲۴ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱) یکی از برجستهترین رهبران جنبش کارگری و کمونیست سودان بود. او به عنوان دبیرکل فدراسیون عمومی اتحادیههای کارگری سودان (SWTUF) و معاون رئیس فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری (WFTU) فعالیت کرد. در سال ۱۹۷۰، به دلیل تلاشهایش برای تقویت صلح میان ملتها، جایزه لنین را دریافت نمود.
الشفیع در شهر شندی، ایالت نیل رود، در قبیله جعلی متولد شد. پس از فارغالتحصیلی از مدرسه صنایع در عطبره، به عنوان کارگر راهآهن مشغول به کار شد. او نقش فعالانهای در جنبش کارگری و کمونیستی سودان ایفا کرد و در سال ۱۹۴۷ در تأسیس اولین اتحادیه کارگران راهآهن سودان مشارکت داشت. وی به عنوان دبیرکل این اتحادیه،基礎های فدراسیون عمومی اتحادیههای کارگری سودان را پیریزی کرد.
الشفیع در سال ۱۹۵۷ به عنوان جوانترین رهبر کارگری، به معاونت فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری انتخاب شد. او همچنین در سال ۱۹۶۴ به عنوان دستیار دبیرکل اتحادیه کارگران سودان انتخاب شد. به دلیل فعالیتهای سیاسیاش، بارها توسط مقامات دستگیر و زندانی شد، از جمله در سال ۱۹۵۹ که به پنج سال زندان محکوم شد.
پس از کودتای ناموفق ۱۹۷۱، الشفیع توسط دولت جعفر نمیری به مشارکت در کودتا متهم و در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱ اعدام شد. پیش از اعدام، او فریاد زد: «زنده باد مردم سودان! زنده باد طبقه کارگر!»
پس از اعدام الشفیع، دولت سودان چندین فدراسیون اتحادیه کارگری را منحل کرد. این اقدامات با واکنش سازمان بینالمللی کار (ILO) مواجه شد که آن را نقض حقوق کارگری دانست.