ادوارد دلافیلد اسمیت (۸ مه ۱۸۲۶ – ۱۲ آوریل ۱۸۷۸) وکیل آمریکایی بود که در دوران جنگ داخلی آمریکا بهعنوان دادستان ایالات متحده برای ناحیه جنوبی نیویورک خدمت کرد.
فعالیتهای حرفهای
در ۳۳ سالگی، اسمیت توسط آبراهام لینکلن بهعنوان دادستان فدرال نیویورک منصوب شد. مشهورترین پرونده او در سال ۱۸۶۲، نظارت بر محاکمه ناتانیل گوردون، قاچاقچی برده، بود. گوردون که در سال ۱۸۶۰ دستگیر شده بود، بهدلیل تأخیر در رسیدگی به پروندهاش توسط دادستان وقت، جیمز آی. روزولت، در زندان لدجید استریت در شرایط نسبتاً راحتی نگهداری میشد. اسمیت پس از تصدی سمت خود در آوریل ۱۸۶۱، گوردون را به زندان تمبس منتقل کرد و با پافشاری بر صدور حکم اعدام، موفق به محکومیت او شد. گوردون در سال ۱۸۶۲ اعدام شد. اسمیت همچنین جان اندروز، رهبر شورشهای نیویورک، را محاکمه کرد.
بهعنوان یک جمهوریخواه و طرفدار اتحاد، اسمیت در تأسیس اتحادیه اتحاد نیویورک و کمیته دفاع از اتحاد نقش داشت. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۵، او بهعنوان مشاور حقوقی شهرداری نیویورک خدمت کرد.
زندگی شخصی
اسمیت نواده مستقیم دانیل اسمیت، یکی از مهاجران اولیه آمریکایی از واترتاون، ماساچوست، بود. او پسرعموزاده جیمز اسمیت بوش، وکیل، بود.