منطقه تاریخی ایست اند، بخش شرقی مرکزی شهر ایپسویچ در ایالت ماساچوست را دربرمیگیرد. این منطقه که امروزه عمدتاً مسکونی است، از شمال و غرب به خیابان ایست، از شرق به رودخانه ایپسویچ و جاده ترکی شور، و از جنوب به خیابان گرین محدود میشود. این منطقه در سال ۱۹۸۰ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
از نظر تاریخی، این منطقه دروازه دسترسی ایپسویچ به دریا بود. نخستین سازهها در نزدیکی اسکله فعلی شهر ساخته شدند و توسعه از آن نقطه آغاز شد. در سالهای اولیه، این منطقه مرکز فعالیتهای اقتصادی بود و صنایع چوب و ماهیگیری محصولات خود را از اینجا صادر میکردند. صنعت کشتیسازی و کارگاههای متنوع از جمله سفالگری و دباغی نیز در این منطقه فعال بودند.
با ورود به قرن نوزدهم، این صنایع اولیه رو به زوال رفتند و فعالیتهای صنعتی در سایر نقاط شهر اهمیت بیشتری یافتند. در نتیجه، منطقه ایست اند به تدریج ماهیت مسکونی پیدا کرد. خانههای دورههای اول، جورجی و فدرال با خانههای قرن نوزدهم با سبکهای معماری احیای یونانی، امپراتوری دوم و ایتالینیت همراه شدند. پل خیابان گرین این منطقه را به منطقه ساوت گرین متصل کرد و باعث توسعه بیشتر در امتداد جاده ترکی شور، جنوب رودخانه ایپسویچ شد. امروزه این منطقه بیش از شصت خانه تاریخی از دورههای مختلف را در خود جای داده است.