جام ایست آنگلیا رقابتی فوتبالی بود که باشگاههای شرق انگلستان را دربرمیگرفت. این مسابقات از سال ۱۹۰۳ با نام لیگ جنوب ایست آنگلیا آغاز شد و باشگاههایی از اسکس، نورفک، سافک و حتی مناطق دورتری مانند لینکلنشر، آکسفورد، و تیمهایی از هرتفوردشر، بدفوردشر و کمبریجشر در آن شرکت میکردند.
در ابتدا، سه باشگاه از کولچستر (تاون، کراون و گاریسون)، ایپسویچ تاون و هارویچ پارکستون در این مسابقات حضور داشتند. با گذر زمان، تعداد تیمها افزایش یافت و نام «جنوب» از عنوان مسابقات حذف شد. این رقابتها تا جنگ جهانی اول ادامه داشت و پس از آن، در سال ۱۹۲۰/۲۱ با نام جام ایست آنگلیا از سر گرفته شد.
از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۹، تعداد باشگاههای شرکتکننده به ۱۶ تیم محدود شد. این مسابقات حتی در دوران جنگ جهانی دوم نیز ادامه یافت و به تیمهای نیروی هوایی، تیمهای کارگری و باشگاههای آماتور برتر فرصت رقابت داد. پس از جنگ، محدودیت تعداد تیمها در سال ۱۹۶۰ برداشته شد و قرعهکشی بر اساس موقعیت جغرافیایی انجام میشد تا از سفرهای طولانی جلوگیری شود.
مسابقات معمولاً در دو مرحله برگزار میشد: نیمهنهایی و نهایی منطقهای، و در نهایت چهار تیم برنده در نیمهنهایی و فینال به مصاف هم میرفتند. تیم نوریچ سیتی با ۱۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات بود. کمبریج تاون (بعداً کمبریج سیتی) با ۱۰ قهرمانی در رتبه بعدی قرار داشت.
برندگان مسابقات
- نوریچ سیتی: ۱۲ قهرمانی
- کمبریج تاون/کمبریج سیتی: ۱۰ قهرمانی
- کینگز لین و رامفورد: ۵ قهرمانی