سالهای آغازین
دیرک لئونارد روزنبرگ، پدرش، پزشک بود و مادرش، سلینده، از خانواده کارآفرین فنتنر ون فلیسینگن برمیآمد. دیرک سومین پسر این خانواده بود و در کنار چهار برادر و دو خواهر بزرگ شد. او دوران کودکی را در لاهه سپری کرد و در مدرسه هُخِرهبورخسخول، استعداد درخشانی در هندسه و طراحی از خود نشان داد.
تحصیلات
روزنبرگ از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۱ در دانشگاه فناوری دلفت معماری خواند. سپس یک سال دیگر را در مدرسه هنرهای زیبای پاریس گذراند. او ابتدا در آژانس ساختمانهای دولتی زیر نظر یان اِستویت مشغول به کار شد. پس از آن، شاگرد و طراح نقشههای هندریک پتروس بِرلاگِ بزرگ شد. از سال ۱۹۱۹ با آ.اِچ. اوپ تن نورت و اِل.اِس.پی. شِفِر در آژانس تابروس همکاری کرد، اما در ۱۹۲۱ سهام شرکا را خرید و دفتر معماری مستقل خود را تأسیس کرد. او کارگاه نقاش آری مارتینوس لوخت را در خیابان کرخوفلان لاهه تصاحب کرد و دقیقاً در همان مکان، خانه شخصی خود را نیز بنا نهاد.
مسیر حرفهای
در سال ۱۹۱۹، همزمان با تأسیس شرکت هواپیمایی کیالام (KLM)، روزنبرگ لوگوی اولیه این شرکت را طراحی کرد. این لوگو شامل پرچمی نارنجی-سفید-آبی با یک ششضلعی سیاه بود که حروف KLM در آن قرار داشتند؛ بالهایی در دو طرف و تاجی سلطنتی در بالای طرح، آن را تکمیل میکردند.
بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۹، او چندین ساختمان صنعتی برای شرکت فیلیپس در آیندهوون طراحی کرد. در ۱۹۲۹، بنای یادبود پیتر وستبروک، مدیر پیشین بخش پارکهای لاهه، را در پارک وستبروک خلق کرد؛ نیمکانی از سنگ، آجر، چوب و بتن. به درخواست آلبرت پلِسمان، دوست دوران کودکیاش، طراحی ساختمان مرکزی کیالام در لاهه را بر عهده گرفت. بخش اول این ساختمان در ۱۹۴۰ آماده شد و پس از جنگ، از ۱۹۴۶ کارها از سر گرفته شد. در ۱۹۶۹، این بنا به وزارت حملونقل و مدیریت آب هلند واگذار شد.
نزدیک به شصت سالگی، روزنبرگ با دو کارمند خود، وِرهافِ و لویت، شراکت تأسیس کرد و بعداً دِ یونگ نیز به عنوان شریک به آنها پیوست. او طراح ساختمان اداری مرکزی کیالام بود که افتتاح آن با حضور شاهزاده برنارد انجام گرفت. این شرکت بعدها در لیاگ آرشیتکتن ان بوآوادویزورس (LIAG Architecten en Bouwadviseurs) تغییر نام یافت و پس از ادغام، نوهاش، دی.آ. روزنبرگ، به شریک شرکت تبدیل شد.
در ۱ۘ۴۹، ساخت تالار شهر فلیسینگن (۱۹۴۹-۱۹۶۴) با طراحی روزنبرگ آغاز شد. روزنبرگ که طراح ساختمان مرکزی فیلیپس در آیندهوون بود، گاهی «معمار اختصاصی کیالام، فیلیپس و استورک» لقب میگرفت و پروژههای بیشماری نیز برای دولت هلند طراحی کرد. او همدوره ویلم دودوک، یاکوبوس یوهانس پیتر اود و خِریت ریتفلد بود. طراحی کانالهای تخلیه استِوین و لورنتز، گمرک سد افسلیتدایک و تونل وِلسِر از دیگر دستاوردهای اوست. بسیاری از بناهای طراحیشده توسط او به عنوان بنای ملی هلند ثبت شدهاند.
آثار و طراحیها
- ۱۹۱۷: غرفه نمایشگاهی در یاربورس اوترخت
- ۱۹۱۸: مجسمه برادران دِ ویت، دوردخت
- ۱۹۲۱: خانه شخصی در خیابان کرخوفلان، لاهه
- ۱۹۲۳: آزمایشگاه ملی فیلیپس (Natlab)، آیندهوون
- ۱۹۲۷: عمارت ویندکیند در خیابان نیوئه پارکلان، لاهه
- ۱۹۳۰: ایستگاه پمپاژ لِلی نزدیک مدهمبلیک
- ۱۹۳۰: کانالهای قفل کانال توئنته
- ۱۹۳۱: ساختمان بانوی سفید (De Witte Dame)، آیندهوون
- ۱۹۳۱: دفتر مرکزی معادن اورانیه-ناسائو، هیرلن
- ۱۹۳۱: عمارت وولدهایس، زاندلوپر و وایلوست؛ اقامتگاه شهردار و ساختمانهای خدماتی در فلیسینگن
- ۱۹۳۲: سد افسلیتدایک: قفلهای استین و قفلهای لورنتز (همراه با ساختمان گمرک)
- ۱۹۳۳: قفل در ایفده
- ۱۹۳۵: غرفه هلند در نمایشگاه جهانی بروکسل
- ۱۹۳۵: ساختمان فرودگاه وِلشاپ نزدیک آیندهوون
- ۱۹۳۶: دفتر مرکزی کیالام در خیابان پلِسمانوِخ لاهه (بخش اول در ۱۹۴۰ تکمیل و پس از جنگ در ۱۹۴۶ از سر گرفته شد. در ۱۹۶۹ به وزارت حملونقل واگذار گردید)
- ۱۹۳۹: ساختمان آپولو در آمستردام
- ۱۹۳۹: ایستگاههای پمپاژ اسمِنگه، فیسِرینگ و بوما در نورداوستپولدر
- ۱۹۳۹: ساختمان اداری جدید هیماف (ملقب به «لوکوموتیو») در هنگلو
- ۱۹۴۰: مقر کیالام
- ۱۹۵۷: ساختمان تهویه تونلهای ولسر
زندگی شخصی
دیرک روزنبرگ با آنا پترونلا لویت ازدواج کرد. این زوج صاحب شش فرزند شدند: دیرک پاریس (متولد ۱۹۱۲)، یان گوورت (متولد ۱۹۱۴)، یاکوب مارتین (متولد ۱۹۱۶)، یانِکه کارولین (متولد ۱۹۱۹)، سلینده پییِرتیه (متولد ۱۹۲۰) و ویلم هرمان (متولد ۱۹۲۳). دیرک روزنبرگ، پدربزرگ رِم کولهاس، معمار مشهور است.
جوایز و افتخارات
روزنبرگ نشان اورانیه-ناسائو را دریافت کرد.
از سال ۱۹۸۹، جایزه دیرک روزنبرگ (Dirk Roosenburgprijs) هر دو سال یکبار توسط مرکز معماری آیندهوون اهدا میشود. این جایزه به یاد دیرک روزنبرگ به پروژههایی تعلق میگیرد که کیفیت ساختاری شهر را در محدوده شهری ارتقا بخشیدهاند.
در سال ۲۰۱۵، جایزه دیرک روزنبرگ به یوآرشیتکتس (با بنیانگذاری و مالکیت میساک ترزیباسیان) رسید؛ آن هم با کسب هر دو جایزه هیئت داوران تخصصی و جایزه افکار عمومی.