دیوید میلز (۱۸ مارس ۱۸۳۱ – ۸ مه ۱۹۰۳) سیاستمدار، نویسنده، شاعر و قاضی دادگاه عالی کانادا بود. او در پالمیرا، در جنوب غربی کانادا علیا (اکنون انتاریو) متولد شد. پدرش، ناتانیل میلز، از نخستین ساکنان این منطقه بود.
میلز از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۵ به عنوان سرپرست مدارس شهرستان کنت خدمت کرد. سپس در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و در سال ۱۸۶۷ با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد.
او کتابهایی مانند «جنبههای سیاسی کنونی و آینده کانادا» (۱۸۶۰) و «اشتباهات دولت مرکزی در ارتباط با قلمرو شمال غربی» (۱۸۷۱) را منتشر کرد.
میلز در انتخابات فدرال ۱۸۶۷ به عنوان نماینده لیبرال مجلس عوام کانادا انتخاب شد و در چهار انتخابات بعدی نیز پیروز شد، اما در انتخابات ۱۸۸۲ شکست خورد. او مخالف نمایندگی دوگانه بود و با ارائه لایحهای خصوصی، تلاش برای لغو آن را آغاز کرد که در سال ۱۸۷۳ محقق شد.
او در انتخابات میاندورهای ۱۸۸۴ به مجلس بازگشت و تا شکست در انتخابات ۱۸۹۶ حضور داشت. میلز از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۸ به عنوان وزیر کشور در کابینه الکساندر مکنزی خدمت کرد.
پس از شکست در انتخابات ۱۸۹۶، سر ویلفرید لوریِر او را به سنای کانادا منصوب کرد و به عنوان وزیر دادگستری و رهبر دولت در سنا انتخاب شد. میلز در سال ۱۹۰۲ از سنا و کابینه استعفا داد و در ۸ فوریه ۱۹۰۲ به عنوان قاضی دادگاه عالی کانادا منصوب شد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۳ در این سمت باقی ماند.