بادنماهای کوریایی: هنر سنتی لیتوانی

بادنماهای کوریایی، ساخته‌ی ماهیگیران لاگون کوریایی در لیتوانی، نه تنها جهت باد را نشان می‌دهند بلکه هویت فرهنگی و اجتماعی روستاهای ساحلی را نیز به نمایش می‌گذارند. این بادنماها با رنگ‌آمیزی و نقوش خاص، روستاهای مختلف را از هم متمایز می‌کنند.

تاریخچه

در سال ۱۸۴۴، بازرسی شیلات پادشاهی پروس، به رهبری ارنست ویلهلم بیربوم، مقرراتی وضع کرد که تنها به قایق‌های بادبانی در قلمرو مشخص اجازه‌ی ماهیگیری می‌داد. بیربوم، که در نزدیکی دماغه‌ی ونت زندگی می‌کرد، پیشگام استفاده از بادنماها بود. بادنماها با رنگ‌های متضاد و نشانه‌های هندسی مختلف، روستاهای کوریایی اسپیت، ساحل شرقی لیتوانی کوچک و ساحل جنوبی لیتوانی کوچک را از هم متمایز می‌کردند.

بادنماها ابتدا از قلع یا چوب ساخته می‌شدند. چوب بلوط یا افرای برای چارچوب و چوب لیندن یا بید برای حکاکی‌های باز استفاده می‌شد. اندازه‌ی آنها (۱۱۴ تا ۱۱۶ سانتی‌متر طول بدون پرچم و ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر ارتفاع) و ماده‌ی ساخت آنها از آن زمان تاکنون تقریباً بدون تغییر مانده است.

دوره‌ی مدرن

از حدود سال ۱۸۹۰، ماهیگیران بادنماها را با تصاویری از ساختمان‌ها، نمادهای مذهبی و سمبل‌های اجتماعی تزئین کردند. این بادنماها نه تنها روستای صاحب آنها را نشان می‌دادند، بلکه جایگاه اجتماعی او را نیز به نمایش می‌گذاشتند.

پس از جنگ جهانی اول، با الحاق بخش زیادی از لیتوانی کوچک به جمهوری لیتوانی، بادنماها کارکرد شناسایی خود را از دست دادند. با این حال، آنها همچنان به عنوان نمادی از هویت روستاهای ساحلی لاگون کوریایی باقی ماندند.