کاترین برکس-بروکس (۸ اکتبر ۱۹۳۹ - ۳ ژوئیه ۲۰۲۳) فعال جنبش حقوق مدنی، معلم، مددکار اجتماعی، فروشنده جواهرات و سردبیر روزنامه آمریکایی بود.
زندگی اولیه
برکس در ۸ اکتبر ۱۹۳۹ در نزدیکی سلما، آلاباما متولد شد، اما در بیرمنگام، آلاباما بزرگ شد. او در دانشگاه ایالتی تنسی تحصیل کرد و در جنبش میسیسیپی فعالانه شرکت داشت. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ بهعنوان سردبیر مشترک روزنامه میسیسیپی فری پرس فعالیت کرد. در سال ۱۹۶۴ بهعنوان معلم دبستان تدریس کرد و در سالهای ۱۹۶۵-۱۹۶۶ بهعنوان مددکار اجتماعی در دیترویت کار کرد. بعدها به حرفه جواهرسازی روی آورد و تخصص خود را در جواهرات و لباسهای آفریقایی قرار داد.
شرکت در جنبش حقوق مدنی
برکس در چندین سواری آزادی شرکت کرد، از جمله سواری آزادی از نشویل، تنسی به مونتگمری، آلاباما در ماه مه ۱۹۶۱. او از طریق جان لوئیس از سواریهای آزادی مطلع شد و در تظاهراتی که او رهبری میکرد، شرکت جست. در مصاحبهای گفته است: «ما تظاهرات میکردیم و در واقع چند بار به زندان افتادیم. من حتی قبل از سواری آزادی در بیرمنگام زندانی شدم.»
در روز دوم سواری آزادی، برکس به یاد میآورد که با بول کانر، کمیسر ایمنی عمومی بیرمنگام، که رانندگان آزادی نشویل را از زندان به خط ایالتی تنسی بازمیگرداند، شوخی میکرد. دو روز بعد، برکس در میان شورشی در ایستگاه اتوبوس گریهاوند مونتگمری گیر افتاد. در فیلم سواریهای آزادی، او به وضوح به حمله به همکارش، جیم زورگ، اشاره میکند.
برکس روز بعد شاهد محاصره کلیسای باپتیست اول توسط جداییطلبان خشمگین بود. در اوت ۱۹۶۱ با پل بروکس، یکی از شرکتکنندگان در سواری آزادی، ازدواج کرد. آنها بعداً در جنبش ثبتنام رایدهندگان میسیسیپی شرکت کردند و از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ بهعنوان سردبیر مشترک میسیسیپی فری پرس فعالیت کردند.
زندگی شخصی
برکس در دهه ۱۹۷۰ در باهاماس زندگی کرد و در سال ۱۹۷۹ به بیرمنگام، آلاباما بازگشت. در سال ۱۹۸۲ بهعنوان مدیر فروش منطقهای برای شرکت آرایشی اون مشغول به کار شد و تا سال ۱۹۹۸ در این سمت باقی ماند. او همچنین بهعنوان معلم جایگزین در بیرمنگام کار کرد.
برکس در حومه بیرمنگام، آلاباما ساکن بود و تا زمان مرگش در ۳ ژوئیه ۲۰۲۳، در سن ۸۳ سالگی، داوطلبانه به گروهها در مورد شرکت خود در سواریهای آزادی سخنرانی میکرد.