کارلو ویلم یوهانس بیناکر (زاده ۹ ژوئن ۱۹۶۰) استاد دانشگاه لیدن و رهبر گروه فیزیک مزوسکوپی این دانشگاه است. این گروه در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده است.
زندگینامه
کارلو بیناکر در شهر لیدن و به عنوان فرزند دو فیزیکدان، یان بیناکر و النا مانارسی، متولد شد. او در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه لیدن فارغالتحصیل شد و دو سال بعد دکترای خود را دریافت کرد.
فعالیتهای حرفهای
پس از دریافت دکترا، یک سال را به عنوان همکار بنیاد نیلز استنسن در ایالات متحده آمریکا گذراند و سپس به هلند بازگشت و به عنوان عضو هیئت علمی آزمایشگاههای تحقیقاتی فیلیپس در آیندهوون مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۱ به عنوان استاد خارجی فیزیک نظری در دانشگاه لیدن منصوب شد.
تحقیقات او در فیزیک مزوسکوپی به بررسی مسائل بنیادی فیزیکی میپردازد که هنگام کوچکسازی اشیاء ماکروسکوپی رخ میدهند.
جوایز و افتخارات
در سال ۱۹۹۳، او جایزه سلطنتی/شل را به دلیل «کشف و توضیح آثار کوانتومی در هدایت الکتریکی در سیستمهای مزوسکوپی» دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱ به عضویت انجمن سلطنتی علوم و علوم انسانی هلند و در سال ۲۰۰۲ به عضویت آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند درآمد. در سال ۱۹۹۹ جایزه اسپینوزا، یکی از معتبرترین جوایز علمی هلند، به او اعطا شد. در سال ۲۰۰۶ نیز جایزه علمی آکزو نوبل را به دلیل «کار پیشگامانه در زمینه نانوساینس» دریافت کرد.
در مطالعهای در سال ۱۹۹۷ توسط مؤسسه اطلاعات علمی، کارلو بیناکر در میان ۳۰۰ فیزیکدان پراستناد ۱۶ سال گذشته قرار گرفت.