7 مقاله
موری توماس بچلور، فیزیکدان ریاضی استرالیایی، بهخاطر کارهای برجستهاش در فیزیک ریاضی و نظری شناخته میشود. او با بیش از ۱۵۰ مقاله داوریشده، عضویت در انجمنهای معتبر و دریافت جوایز متعدد، نقش مهمی در پیشرفت این حوزهها ایفا کرده است.
مارک هنئو، فیزیکدان نظری بلژیکی و استاد دانشگاه آزاد بروکسل، در سال ۱۹۵۵ در بروکسل متولد شد. او با تمرکز بر تقارنهای نیروهای بنیادی فیزیک، دستاوردهای قابل توجهی داشته است. از جمله کارهای برجسته او، کشف تقارنهای نظریه گرانش اینشتین در سه بعد فضا-زمان است که به «بار مرکزی براون-هنئو» معروف است. این کشف، یکی از پیشگامان نظریه مشهور AdS/CFT محسوب میشود.
کارن هالبرگ، فیزیکدان آرژانتینی و استاد مؤسسه بalseiro، به دلیل تحقیقاتش در زمینه مواد کوانتومی و ابررسانایی، برنده جایزه لوره-یونسکو ۲۰۱۹ شد. او همچنین به عنوان مدافع حقوق زنان در علم و آموزش شناخته میشود.
کارلو بیناکر، فیزیکدان هلندی و استاد دانشگاه لیدن، رهبر گروه فیزیک مزوسکوپی این دانشگاه است. او در سال ۱۹۶۰ متولد شد و با تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه آثار کوانتومی در سیستمهای مزوسکوپی، جوایز معتبری مانند جایزه سلطنتی/شل و جایزه اسپینوزا را دریافت کرده است.
کوین نوت، دانشیار فیزیک در دانشگاه آلبانی، پژوهشگر برجسته فیزیک اطلاعات، مکانیک کوانتومی و تحلیل بیزی است. او همچنین به عنوان یکی از چهرههای شناختهشده در پژوهشهای علمی پدیدههای هوایی ناشناس (UAP) فعالیت میکند.
دراگان دی. میهایلوویچ، فیزیکدان اسلوونیایی و پژوهشگر برجسته مؤسسه یوزف اشتفان است که پژوهشهای پیشرویی در زمینه مواد کوانتومی و گذارهای فازی الکترونیکی دارد. او مدیر نانومرکز CENN و استاد دانشگاه لیوبلیانا است.
چارلی مارتین، فیزیکدان بریتانیایی، بهعنوان چهرهای اثرگذار در توسعه توان پالسی و برنامههای آثار سلاحهای هستهای ایالات متحده شناخته میشود.
