پرونده کاهون در برابر کومینگز

پرونده کاهون در برابر کومینگز

پرونده کاهون در برابر کومینگز (Cahoon v. Cummings, 734 N.E.2d 535 - Ind. 2000)، رأی مهم دیوان عالی ایندیانا بود که در آن، دادگاه دکترین «از دست رفتن شانس» (Loss of a chance doctrine) را در حوزه مسئولیت مدنی پذیرفت.

رأی دادگاه

خانواده متوفی، دعوای مرگ ناشی از تقصیر را مطرح کردند و ادعا نمودند که پزشک متهم، با بی‌توجهی، سرطان مری بیمار فوت‌شده را تشخیص نداده است. دادگاه بدوی از هیئت منصفه خواست تا در صورتی که عدم تشخیص را عامل عمده فوت بدانند، پزشک را مقصر بشناسند. هیئت منصفه به نفع خواهان رأی داد، اما پزشک متهم به این رأی اعتراض کرد.

دیوان عالی ایندیانا، معیار «عامل عمده» را برای تعیین مسئولیت رد کرد؛ زیرا این معیار می‌توانست به‌طور ناعادلانه‌ای، پزشکان را به خاطر بیماری زمینه‌ای بیمار و تمام خسارت‌های ناشی از آن مقصر بشناسد. به‌جای آن، دادگاه دکترین از دست رفتن شانس را پذیرفت. بر اساس این دکترین، چنانچه بی‌توجهی پزشک احتمال آسیب رسیدن به بیمار را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد، حق جبران خسارت ایجاد می‌شود؛ حتی اگر احتمال آسیب از پنجاه درصد هم فراتر باشد.

دیوان عالی ایندیانا اعلام کرد: پزشکان تنها به نسبت میزان افزایش خطر ناشی از بی‌توجهی خود مقصرند و باید خسارت متناسب با آن بپردازند.

در نتیجه، پرونده برای برگزاری دادگاهی جدید ارجاع شد.

تأثیرات و پیامدها

رأی پرونده کاهون، ایالت ایندیانا را به فهرست ۲۴ ایالت دیگری افزود که دکترین از دست رفتن شانس را به رسمیت می‌شناسند. با این حال، منتقدان این رویکرد معتقدند که جبران خسارت بر این اساس، مسئولیت پزشکان در پرونده‌های تخلفات پزشکی را به شکلی غیرقابل‌پیش‌بینی افزایش می‌دهد.

پرونده‌های مرتبط

• پرونده مولین در برابر بیمارستان‌های بنیاد کایزر (Molien v. Kaiser Foundation Hospitals) - ایالت کالیفرنیا، ۱۹۸۰