بوربون استریت: خیابانی تاریخی در قلب کوآرتِر فرانسوی نیو اورلینز

تاریخچه بوربون استریت و نواحی اطراف

بوربون استریت خیابانی تاریخی است که در قلب کوارتِر فرانسوی نیو اورلینز واقع شده است. این خیابان از Canal Street تا Esplanade Avenue به طول حدوداً سیزده بلوک امتداد می‌یابد و به دلیل وجود بارها و کلوپ‌های سرگرمی شبانه شهرت دارد.

در سال 2017، 17.74 میلیون بازدیدکننده از شهر بازدید کردند و نیو اورلینز به بوربون استریت به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های گردشگری وابسته است. شمار گردشگران هر ساله با بازسازی پس از طوفان کاترینا افزایش یافته و این خیابان تصویری غنی از گذشته شهر را ارائه می‌دهد.

1700 تا 1880

فرانسه در دهه‌های 1690 لوییزیانا را به عنوان مستعمره ادعا کرد و ژان باپتیست لمویـن دو بیانویل نقش مدیر کل را برای توسعه آن بر عهده گرفت و شهر نیو اورلینز را در سال 1718 پایه‌گذاری کرد. در سال 1721، Adrien de Pauger طرح خیابان‌ها را طراحی کرد و نام خیابان‌ها را از خاندان‌های سلطنتی فرانسه و مقدسین کاتولیک برگرفت. بوربون استریت نیز از نام خاندان بوربون گرفته شده است.

در سال 1763 پس از جنگ‌های هفت‌ساله، نیو اورلینز به اسپانیایی‌ها سپرده شد. آتش‌سوزی عظیم سال 1788 بخش عمده ساختمان‌ها را نابود کرد و اسپانیایی‌ها دوباره آن‌ها را بازسازی کردند. از این رو بوربون استریت و کوارتِر فرانسوی بیش از هر چیز با میراث اسپانیایی پیوند دارند تا فرانسوی.

با خرید لوییزیانا در سال 1803، آمریکایی‌ها کنترل شهر را به دست آوردند و نام Rue Bourbon به بوربون استریت انگلیسی تبدیل شد. در دهه‌های بعدی، اقتصاد شهر بر کشت غلات و تنباکو تکیه داشت و نیو اورلینز به یکی از سه کلان‌شهر کشور بدل شد.

1880 تا 1960

فرنچ کوارتِر به نمادی از میراث فرهنگی تبدیل شد و تبلیغات پیرامون این میراث، گردشگران را به نیو اورلینز دعوت می‌کرد. بوربون استریت پیش از سال 1900 محله‌ای مسکونی بود، اما در اواخر قرن نوزدهم با گسترش منطقه استوریویل در Basin Street به شهرت منفی برای فاحشگی، قمار و نمایش‌های کمدی رسید. جَز نیز در همین دوره شکل گرفت و هنرمندان مانند King Oliver و Jelly Roll Morton در کلوپ‌های اطراف اجرا می‌کردند. رستوران Galatoire’s در شماره 209 بوربون استریت در سال 1905 تاسیس شد و به دلیل صف طولانی برای در دست گرفتن میز در جمعه‌ها مشهور شد.

قبل از جنگ جهانی دوم، کوارتِر فرانسوی به عنوان دارایی اقتصادی شهر در حال رشد بود و با وجود علاقه به حفظ بافت تاریخی، فشار برای مدرن‌سازی وجود داشت. با ورود نیروهای جنگی، کلوپ‌های شبانه بزرگسالانه نیز رونق گرفتند. در دهه‌های 1940 و 1950، بوربون استریت با بیش از پنجاه نمایش برهنگی و سرگرمی‌های متنوع، شهرت یافته بود.

1960 تا امروز

در دهه 1960، دادستان جیم گارِسُن به پاک‌سازی بوربون استریت پرداخت و در 1962 کلوپ‌های متعددی را تعطیل کرد. با روی کار آمدن شهردار مون لَندریو در 1970، بوربون استریت به صورت پیاده‌راه درآمد تا گردشگری را تشویق کند. دهه‌های 1980 و 1990 با اتفاقی به نام «دیزنی‌سازی» همراه بود و منتقدان گفتند که هویت اصیل این خیابان در حال از دست رفتن است. در 5 آوریل 2018، سازه‌ای عظیم به شکل ساکسوفون در خیابان افتتاح شد تا یادآور سازنده این ساز و منطقه دینانت باشد.

تأثیر طوفان کاترینا

به دلیل موقعیت مرتفع بوربون استریت در کوارتِر فرانسوی، پس از طوفان کاترینا تا حد زیادی دست‌نخورده باقی ماند. بازسازی آن به‌عنوان یکی از جاذبه‌های اصلی گردشگری از اولویت‌های شهر بود. در سال 2004، 10.1 میلیون بازدیدکننده وجود داشت و سال پس از طوفان این رقم به 3.7 میلیون کاهش یافت. بودجه شهری نیز عمدتاً از طریق بازدیدکنندگان و کنفرانس‌ها تأمین می‌شد و مسئولان بر گردشگری به‌عنوان موتور بازسازی اقتصادی تکیه کردند. با تلاش‌های سازمان بازاریابی گردشگری نیو اورلینز، چهره‌های مشهور همچون Emeril Lagasse و Patricia Clarkson با شعار «Come fall in love with Louisiana all over again» به استقبال بازدیدکنندگان رفتند. در سال‌های بعد، اعداد بازدیدکننده بهبود یافت و رکورد سال 2016، بالاترین رقم از سال 2004 بود. در آوریل 2017، بلوک 100 بوربون استریت برای بازسازی زیرساخت‌ها بسته شد.

تفریح، بارها و رستوران‌ها

در طول روز نسبتاً ساکت است اما در شب‌ها به صحنه‌ای پویا تبدیل می‌شود، به‌ویژه در جشنواره‌های متعدد کوارتِر فرانسوی. جشن Mardi Gras مشهورترین رویداد است که خیابان‌ها را مملو از جمعیت می‌کند. قوانین محلی نوشیدن مشروبات الکلی را در خیابان‌های کوارتِر مجاز می‌کند. نوشیدنی‌های محبوب شامل کوکتل‌های محلی و بطری‌های بزرگ آبجو است.

بخش مرکزی بوربون استریت با بارها و رستوران‌های معتبر مانند Pat O’Brien’s، Johnny White’s و Galatoire’s مشهور است. خانه‌های مرتبط با فرهنگ شهر، مانند Marie Laveau’s House of Voodoo، در نزدیکی تقاطع St. Ann Street قرار دارند. رستوران Galatoire’s با استانداردهای سنتی آشپزی نیو اورلینز شناخته می‌شود و Lafitte’s Blacksmith Shop و Old Absinthe House از دیگر مکان‌های دیدنی‌اند. همچنین Bourbon House از جمله رستوران‌های مشهور محلی است.

Lower Bourbon Street و جامعه همجنس‌گرایان

Lower Bourbon Street با تمرکز بر جامعه همجنس‌گرایان نیو اورلینز، پذیرای مکان‌هایی مانند Oz و بزرگ‌ترین باشگاه همجنس‌گرایان شهر، Bourbon Pub، است. تقاطع بوربون و استی Ann Street مرکز رویداد Southern Decadence است که هزاران شرکت‌کننده را جذب می‌کند.

مسائل حقوقی

در گذشته، نقض‌های صوتی به عهده فرد تولید صدا بود. در سال 1996 پرونده Yokum v. 615 Bourbon Street مالک ملک را مسئول نقض صدا دانست. مصوبه‌ای در سال 2010 تعیین می‌کند که در کوارتِر فرانسوی تا 9 صبح موسیقی پخش نشود. اجرای این قانون همواره با چالش‌ها و نقدهایی روبه‌رو بوده است. برخی معتقدند این مقررات به فرهنگ موسیقی شهر آسیب می‌زند و اجراهای موسیقی خیابانی تحت تأثیر آن محدود می‌شود. در سال‌های بعد، ممنوعیت‌های «تشویق اجتماعات» نیز مطرح شد که با پرونده‌های مختلف مواجه شد و در نهایت در سال 2013 معافیت بوربون استریت از این ممنوعیت تصویب شد.

See also

• کوارتِر فرانسوی – French Quarter
• بازار فرانسوی – French Market
• ژاکسن اسکوئر – Jackson Square
• رویال استریت – Royal Street
• بیسن استریت – Basin Street
• کانال استریت – Canal Street
• پاوربورن استریت هتل و کازینوی بوربون استریت – Bourbon Street Hotel and Casino

External links

• بوربون استریت در neworleans.com
• بوربون استریت در frenchquarter.com

References

منابع اصلی متن برگرفته از مقاله تاریخی این خیابان و منابع مرتبط با جاذبه‌های گردشگری است.