کشور دندانسیاه: افسانهای از شرق دور
کشور دندانسیاه، سرزمینی افسانهای در متون باستانی چینی است که به مردمی با دندانهای سیاه اشاره دارد. این کشور در کنار سرزمینهای شوجوکو و سرزمین برهنه توصیف شده است.
بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که این کشور واقعی بوده است، زیرا در بخش واجیدن از کتاب «سجلات سه پادشاهی» به آن اشاره شده و محل آن را در جنوب شرقی واکوکو ذکر کردهاند. در کره، نظریهای وجود دارد که هئوچی سانگجی با این کشور مرتبط است.
برخی پژوهشگران کشور دندانسیاه را به اندونزی مرتبط میدانند. آنها استدلال میکنند که جویدن بتل (در ژاپن به آن کیماه میگویند) در اندونزی رایج بوده و باعث میشود دندانها سیاه به نظر برسند. همچنین، مسیرهای آبی و جغرافیا در «سجلات سه پادشاهی» با این نظریه همخوانی دارد.
توصیفات باستانی
در کتاب «هواینزی» آمده است: «همه دندانها سیاه هستند. دندانهایش سیاه است، برنج میخورد و مار میبلعد. این سرزمین در بالای دره یوتانی قرار دارد.»
در «کلاسیک کوهها و دریاها» نیز آمده است: «در شمال آن سرزمین دندانسیاه قرار دارد. مردم آنجا سیاهپوست هستند، برنج میخورند و مار میبلعند. در شمال دندانسیاه، سرزمین فوسانگ قرار دارد.»
در داستان گنجی، سوئتسوموهانا آمده است: «اوهاگورو، کوه و دریا سرزمین دندانسیاه در دریای چین شرقی است، جایی که زنان دندانهای سیاهرنگی دارند.»
در «انتخاب نوشتهها» نیز اشاره شده است: «ماهیگیران در قایقها در نهایت شرق جنوب، در سرزمین دندانسیاه، در فراغت هستند.»