سویاب (به چینی میانه: /suʌiH jiᴇp̚/)، با نام دیگر اوردوکند (اک-بشیم امروزی)، شهری باستانی در جاده ابریشم بود که در ۵۰ کیلومتری شرق بیشکک و ۸ کیلومتری جنوب غربی توکموک در دره رود چو، در قرقیزستان امروزی واقع شده بود. ویرانههای این شهر، به همراه سایر محوطههای باستانی مرتبط با جاده ابریشم، در سال ۲۰۱۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان "جادههای ابریشم: شبکه مسیرهای کریدور چانگآن-تیانشان" ثبت شد.
تاریخچه
شهر سویاب در قرن پنجم یا ششم میلادی توسط بازرگانان سغدی تأسیس شد. نام این شهر از رود سویاب گرفته شده که ریشه ایرانی دارد (در فارسی: "سوی" به معنای "به سوی" و "آب" به معنای "آب" یا "رود"). نخستین بار توسط زائر چینی، شوانزانگ، در سال ۶۲۹ میلادی ثبت شد.
با سفر ۵۰۰ لی به شمال غربی دریاچه بزرگ چینگ، به شهر رود سویاب میرسیم. این شهر ۶ یا ۷ لی در گردش است؛ بازرگانان مختلف "هو" (بربر) از کشورهای اطراف در اینجا گرد آمده و سکونت دارند. خاک آن برای کشت ارزن قرمز و انگور مناسب است؛ جنگلها انبوه نیستند، آب و هوا بادخیز و سرد است؛ مردم لباسهای پشمی میپوشند.
در دوران حکومت تونگ یابگو قاغان، سویاب پایتخت اصلی خاقانات غربی ترک بود. این شهر همچنین پایتخت تابستانی ناوکات در نزدیکی چشمههای شمال تاشکند در دره تالاس بود. سغدیها مسئول رونق اقتصادی و گوکترکها مسئول امنیت نظامی شهر بودند.
محوطه باستانی
محوطه باستانی سویاب حدود ۳۰ هکتار وسعت دارد و شامل بقایای استحکامات چینی، کلیساهای مسیحی نستوری، استودانهای زرتشتی و بالبالهای ترکی است. این محوطه به ویژه از نظر یافتههای مجسمههای بودا و سنگنبشتهها غنی است.