زندگی و فعالیتهای آکادمیک
برنارد کادنباخ در ۲۱ اوت ۱۹۳۳ زاده شد و در ۱۴ آوریل ۲۰۲۱ درگذشت. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه هومبولت برلین دریافت کرد و سپس بهعنوان پژوهشگر در مؤسسه وِنِر-گرِن دانشگاه استکهلم فعالیت داشت. در سال ۱۹۶۴، دکترای خود را در رشته زیستشیمی از دانشگاه فیلیپس ماربورگ کسب کرد. پایاننامه او به بررسی تأثیر هورمونهای تیروئید بر فسفریلاسیون اکسیداتیو میتوکندری اختصاص داشت.
کادنباخ از سال ۱۹۷۳ بهعنوان استاد زیستشیمی در دانشکده شیمی دانشگاه ماربورگ مشغول به کار شد و تا سال ۱۹۹۸ به تدریس و پژوهش ادامه داد. او همچنین از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ تحقیقات خود را در مرکز پژوهشهای زیستپزشکی این دانشگاه دنبال کرد.
حوزههای پژوهشی
تحقیقات کادنباخ بر ساختار و عملکرد سیتوکروم سی اکسیداز میتوکندری متمرکز بود. او نقش ضروری کاردیولیپین در عملکرد حامل فسفات میتوکندری را کشف کرد و به شناسایی ایزوفرمهای پروتئینی خاص بافت و مراحل رشد پرداخت. همچنین، او ده محل اتصال خاص برای ADP و ATP در سیتوکروم سی اکسیداز پستانداران را شناسایی کرد که در تنظیم پمپاژ پروتون نقش دارند.
عضویتها و آثار منتخب
کادنباخ عضو انجمن زیستشیمی و زیستشناسی مولکولی آلمان و آکادمی علوم نیویورک بود. او بیش از ۲۳۷ مقاله علمی منتشر کرد که از جمله مهمترین آنها میتوان به تحقیقاتش در زمینه ترکیب زیرواحدها در سیتوکروم سی اکسیداز و ارتباط جهشهای DNA میتوکندری با بیماریها اشاره کرد.