برنارد استرهلر (۱۹۲۵-۲۰۰۱) از پیشگامان زیستشناسی پیری بود. او کتاب «زمان، سلولها و پیری» را منتشر کرد. در ۱۹۴۹، نقش کلیدی در کشف لوسیففرین ۲ آتشپاره داشت که با ترکیب ATP نور تولید میکند. در ۱۹۵۶، به حوزه پیری روی آورد و به عنوان استاد زیستشناسی و مدیر تحقیقات زیستی در مرکز سالمندی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فعالیت کرد.
برنارد استرهلر (۱۹۲۵-۲۰۰۱) از پیشگامان زیستشناسی پیری بود. او کتاب «زمان، سلولها و پیری» را منتشر کرد که همچنان مرجع مهمی در این حوزه است.
در سال ۱۹۴۹، استرهلر در کشف لوسیففرین ۲ آتشپاره نقش کلیدی داشت. این ماده پس از ترکیب با ATP، نور تولید میکند و در تحقیقات زیستشناسی کاربرد وسیعی یافت.
در سال ۱۹۵۶، او به حوزه پیری روی آورد و به عنوان استاد زیستشناسی و مدیر تحقیقات زیستی در مرکز سالمندی اتل پرسی اندروس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فعالیت کرد.
برنارد استرهلر با انتقال از شیمی زیستی به زیستشناسی پیری، نقش مهمی در شکلگیری این رشته نوپا ایفا کرد. کشف لوسیففرین ۲ آتشپاره و مدیریت تحقیقات در مرکز سالمندی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، میراث ماندگاری از او به جای گذاشت. آثار و تلاشهای او همچنان الهامبخش محققان حوزه پیری است.
