آنا روزولت کاولز؛ بانوی نیرومند خانواده روزولت
آنا روزولت کاولز (۱۸۵۵-۱۹۳۱)، خواهر بزرگتر تئودور روزولت، رئیسجمهور ایالات متحده، و عموی النور روزولت بود. لقب کودکی او «بامی» (Bamie) بود؛ واژهای ایتالیایی به معنی «دختربچه». اما در بزرگسالی، به دلیل انرژی فراوان و در حرکت بودن دائمیاش، خانوادهاش او را «بای» (Bye) صدا میزدند. او تا پایان عمر برادرش، پشتیبان عاطفی و مشاور عملی او بود. پس از مرگ خواهرزادهاش آلیس هاتاوی لی در هنگام زایمان، بامی سرپرستی دختر تئودور را در سالهای ابتدایی زندگیاش بر عهده گرفت.
سالهای آغازین
بامی در ۱۸ ژانویه ۱۸۵۵ در نیویورک متولد شد. او فرزند ارشد تئودور روزولت (بازرگان و نیکوکار) و مارتا استوارت بولوچ (بانوی اشرافزاده) بود. علاوه بر تئودور، او دو خواهر و برادر دیگر به نامهای الیوت و کورین داشت. بامی در کودکی به بیماری ستون فقرات مبتلا شد که باعث از کار افتادگی نسبی پاهایش شد و مجبور بود از بستهای فولادی اصلاحی استفاده کند.
آلیس، دختر تئودور روزولت، بارها گفته بود اگر بامی با این هوش و انرژی سرشار، در قرن نوزدهم مرد به دنیا میآمد و محدودیتهای اجتماعی زنان را نداشت، به جای برادرش رئیسجمهور میشد. النور روزولت نیز در زندگینامهاش نوشت که بامی «ذهن مردان توانمندی» داشت.
هرچند او از زیبایی خیرهکننده مادر و همسران برادرش برخوردار نبود، اما هوش و انرژی طبیعیاش همچون آهنربا مردان و زنان را جذب میکرد و تا آخرین نفس، ستون قدرت خانواده روزولت باقی ماند.
مسئولیتهای خانوادگی از کودکی
مادر بامی، میتی، به دلیل بیماری یا زندگی اجتماعی پرفشار، اغلب از رسیدگی به خانه بازمیماند. از اینرو، بامی نقش اصلی را در اداره خانه روزولتها بر عهده گرفت؛ بهویژه پس از مرگ زودهنگام پدرش. آلیس روزولت درباره او گفته است که بامی گویی در میانسالی به دنیا آمده بود، چرا که مسئولیتهای بزرگسالی از همان کودکی به او سپرده شد. برخلاف بسیاری از کودکان در شرایط مشابه، بامی بلوغ، درایت و خرد طبیعی داشت که خانواده را کنار هم نگه میداشت.
وقتی همسر اول تئودور (آلیس) درست پس از زایمان درگذشت، بامی سرپرستی کودک را به عهده گرفت. پدر داغدار در ابتدا نام همسر متوفای خود را روی دختربچه نگذاشت و او را «بیبی لی» صدا میزد. آلیس همیشه بامی را تأثیرگذارترین فرد زندگیاش میدانست. هر زمان دختر جوان و سرزنده آلیس بیش از حد تحمل نامادری یا پدرش را فرسوده میکرد، او را نزد عمه بای میفرستادند تا اندکی نظم و انضباط بیاموزد.
همسر الیوت، آنا ربکا هال، پیش از مرگش آرزو داشت بامی سرپرستی فرزندانش (النور، الیوت جونیور و گریس هال) را بر عهده بگیرد. اما چون الیوت هنوز زنده بود، سرپرستی قانونی ممکن نشد. با این حال، بامی درهای خانهاش را به روی النور باز کرد. او موفق شد النور را از وضعیت خانوادگی اسفناک نجات دهد و با اصرار، او را به مدرسه دخترانه آلنسوود در انگلستان فرستاد. بامی در کودکی النور و آلیس، ارتباط آنها را حفظ کرد، هرچند رابطه این دو گاهی بسیار صمیمی و گاهی رقابتی و تلخ میشد.
مشاور مادامالعمر تئودور روزولت
تئودور روزولت در طول زندگیاش همیشه برای مشورت به خواهرش پناه میبرد. النور روزولت گفته است که تئودور بهندرت تصمیم مهم سیاسی یا شخصی بدون مشورت خواهرش میگرفت. در دوران ریاست جمهوری، تئودور آنقدر به خانه بامی در واشنگتن سر میزد که خانه او را «کاخ سفید دیگر» مینامیدند. با افزایش سن و ضعف بامی، تئودور بیشتر به دخترش آلیس برای مشورت رجوع کرد.
ازدواج
آنا روزولت در سال ۱۸۹۵ و در ۴۰ سالگی با ویلیام شفیلد کاولز، فرمانده نیروی دریایی آمریکا ازدواج کرد. آنها یک پسر به نام ویلیام جونیور داشتند.
سالهای پایانی و اختلافات خانوادگی
وقتی النور روزولت در کمپین انتخاباتی مقابل پسر ارشد تئودور (تد روزولت سوم) قرار گرفت، بامی بهشدت با او قطع رابطه کرد. او در نامهای به پسرش نوشت: «از اینکه النور خودش را اینگونه نشان میدهد متنفرم. هرچند زیبا نبود، اما جذابیت داشت. افسوس که از وقتی سیاست علاقه اصلیاش شد، تمام جذابیتش پریده است!» آلیس نیز به دلیل فعالیتهای سیاسی النور با او قطع رابطه کرد. با این حال، سالها پس از مرگ بامی، آلیس و النور با نامهای تسلیتآموز با یکدیگر آشتی کردند.
النور روزولت درباره عمه بامی
النور و عمهاش در نهایت آشتی کردند. النور در مقالهای نوشت: «صادقانه میتوانم بگویم از هیچکس متنفر نیستم. بهترین توصیه عمهام این بود: تا زمانی که مطمئنی کار درستی انجام میدهی، از حرف مردم نترس، اما حتماً با خودت رو راست باش.»
مرگ
بامی در شب ۲۵ اوت ۱۹۳۱ در ۷۶ سالگی درگذشت. آخرین واژههای او پیش از به کما رفتن، خطاب به دوستش سارا دلانو این بود: «نگران نباش، همهچیز روبراه است.»