انجمن روابط عمومی آمریکا (APRF) یک سازمان ضدکمونیستی محافظهکار بود که در سال ۱۹۵۲ توسط استفانی ویلیامز، یک زن خانهدار از دره سن فرناندو، در کالیفرنیا تأسیس شد. ویلیامز در اولین جلسه این انجمن اعلام کرد: «ما همسران و مادرانی هستیم که به شدت به اتفاقات کشورمان علاقهمندیم.»
این انجمن با برگزاری جلسات، نامهنگاری و انتشار خبرنامههای ماهانه، علیه هر آنچه سوسیالیستی یا ضد ملی میدانست، مبارزه میکرد. یکی از اولین کمپینهای آن در سال ۱۹۵۲ علیه یونسکو بود که APRF آن را مروج ایدههای بینالمللی و کمونیستی میدانست. این انجمن با فشار به هیئت مدیره مدارس لسآنجلس، موفق شد مسابقه مقالهنویسی تحت حمایت یونسکو را از مدارس این منطقه حذف کند.
در سالهای ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶، APRF نقش مهمی در مبارزه علیه قوانین بهداشت روانی در کالیفرنیا و سطح فدرال ایفا کرد. این انجمن قوانین پیشنهادی را تهدیدی برای آزادیهای مدنی میدانست و با انتشار بولتنهایی مانند «این بولتن ممکن است آخرین بولن ما باشد... قبل از اینکه آزادی بیان به گذشتهای دور تبدیل شود»، به بسیج افکار عمومی پرداخت.
یکی از جنجالیترین کمپینهای APRF علیه لایحه بهداشت روانی آلاسکا بود که این انجمن آن را تلاشی برای ایجاد اردوگاههای کار اجباری در آلاسکا میدانست. این کمپین با وجود جلب حمایت گروههای مختلف، در کنگره با مخالفت کمی مواجه شد و لایحه پس از دو ساعت بحث تصویب شد.