الکساندر تشیرش (۱۷ اکتبر ۱۸۵۶ – ۲ دسامبر ۱۹۳۹) داروساز و گیاهشناس سوئیسی-آلمانی بود که در شهر گوبن متولد شد. او آموزش داروسازی را در درسدن و داروخانه دولتی برن گذراند. از ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ در دانشگاه برلین تحصیل کرد و در ۱۸۸۱ دکترای خود را از دانشگاه فرایبورگ دریافت نمود. در ۱۸۸۴ نیز مدرک گیاهشناسی را از برلین کسب کرد.
در سالهای ۱۸۸۹-۱۸۹۰، تشیرش سفری پژوهشی به هند، سیلان و جاوا داشت. از ۱۸۹۰ تا ۱۹۳۲ به عنوان استاد داروسازی و داروشناسی در دانشگاه برن فعالیت کرد و در سالهای ۱۹۰۸-۱۹۰۹ به عنوان رئیس دانشگاه خدمت نمود.
او به دلیل مطالعاتش در آناتومی گیاهی و تحقیقات بر روی رزینها و گلیکوزیدهای آنتراکینون شناخته میشود. تشیرش نقش مهمی در ویرایش چهارم و پنجم فارماکوپه هلوتیکا داشت و نویسنده بیست کتاب و مقالات متعدد بود. از مهمترین آثار او میتوان به کتاب «رزینها و مخازن رزینی با دربرگیری شیرههای گیاهی» اشاره کرد که به عنوان مرجعی معتبر در این حوزه شناخته میشود.
تشیرش عضویتهای افتخاری در انجمنهای علمی متعددی داشت و جوایزی مانند مدال فلاکیگر، هانبری و ورنر را دریافت کرد.