آکافلیگ دارمشتات دی-۶ گهایمرات

توسعه و طراحی

گروه آکادمیک پرواز (آکافلیگ) دانشگاه فنی دارمشتات در سال ۱۹۲۱ پایه‌گذاری شد. این گروه که هنوز هم فعال است، از دانشجویان هوافضا تشکیل شده که در چارچوب تحصیلات خود و با حمایت دانشگاه، دست به طراحی و ساخت هواپیما می‌زنند. یکی از نخستین اعضای این گروه، فرزند یکی از مشاوران خصوصی دربار (Geheimrat) بود؛ از این رو، ششمین طراحی تیم با نام «گهایمرات» به افتخار او نام‌گذاری شد.

گهایمرات یک هواپیمای با اسکلت چوبی بود که مقطع عرضی مستطیلی، بدنه پهلوهای تخت و روکش تخته‌لایه‌ای داشت. این پرنده در نمای بالا تنها اندازی مخروطی می‌شد، اما عمق بدنه به سمت دم به سرعت کاهش می‌یافت و بخش پشت بال را کاملاً گوه‌ای شکل می‌کرد. بال‌ها روی دو بازو در بالاترین نقطه بدنه سوار شده بودند و یک اتاقک باز و بدون شیشه، زیر لبه حمله بال و پشت دماغه گردتر قرار داشت. برای فرود، دو لغازه کوتاه مستقیماً به لبه‌های زیرین بدنه متصل شده بودند که با کمک یک لغازه کوچک در بخش دم، جایگزین چرخ فرود شده بودند.

بال با مقطع ضخیم، ساختاری بال‌آزاد (بدون مهاربند) داشت که از تیر تا لبه حمله با تخته‌لایه و بخش پشتی با پارچه پوشانده شده بود. بخش مرکزی که حدود نیمی از دهانه بال را تشکیل می‌داد، لبه‌های صاف و وتر ثابت ۱.۴۱ متری داشت. پنل‌های بیرونی به صورت مخروطی طراحی شده بودند و بیشتر این مخروطی بودن در لبه فرار که سطوح کنترل غلت را حمل می‌کرد، خودنمایی می‌کرد. ویژگی کم‌نظیر این گلایدر آن بود که خلبان زاویه گام هواپیما را نه با بالابرنده‌ها (ایلیواتور)، بلکه با تغییر زاویه هجوم بال در حین پرواز کنترل می‌کرد؛ روشی که در گلایدر معاصر هارت-مسرشمیت اس-۱۰ نیز به کار رفته بود. به همین دلیل، دمچه مستطیلی پارچه‌ای که با لبه حمله‌اش در انتهای دم نصب شده بود، فاقد بالابرنده بود. باله و سکان عمودی که به طور مشابه پارچه‌ای بودند، با هم تقریباً یک مربع را شکل می‌دادند و لبه فرار آن‌ها بر روی تیر جلویی دمچه قرار داشت.

تاریخچه عملیاتی

دی-۶ گهایمرات نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۲۲ انجام داد و در اوت همان سال در مسابقات گلایدر رون (واسرکوپه) شرکت کرد. این پرنده در بخش نرخ فرود به مقام دوم دست یافت، هرچند یک ناظر معاصر، گلایدر مهاربندی دارمشتات دی-۴ ایدیت را موفق‌تر ارزیابی می‌کرد. پس از تماشای پروازهای شیب‌خیز تا سه ساعته گلایدر وامپیر متعلق به آکافلیگ هانوفر، دانشجویان دارمشتات به زودی با هر دو پرنده خود پروازهای طولانی مشابهی را رقم زدند.