ترانسمیتر A-7: دستگاه ارتباطی قابل حمل شوروی
ترانسمیتر A-7، یک دستگاه ارتباطی VHF قابل حمل، در جنگ جهانی دوم برای ارتباطات در یگانهای تفنگدار شوروی طراحی شد. این دستگاه به گونهای ساخته شده بود که یک سرباز بتواند آن را حمل کند.
طراحی و ویژگیها
A-7 یک ترانسمیتر قابل حمل با مدولاسیون فرکانس باریک بود. این دستگاه قابلیت استفاده به عنوان تلفن رادیویی در شبکه سیمکشی و مدیریت از راه دور را داشت. تنظیم فرکانس گیرنده و فرستنده به صورت همزمان با یک اهرم کنترل انجام میشد. آنتن و مدار نوسانساز بافر برای هر دو بخش گیرنده و فرستنده مشترک بود.
بخش گیرنده از نوع سوپرهدتروداین با تبدیل فرکانس تک بود و از 8 لامپ یکسان 2K2M استفاده میکرد. بخش فرستنده شامل یک لامپ مدولاتور 2K2M، یک لامپ تقویتکننده بافر CO-257 و یک لامپ تقویتکننده قدرت CO-257 بود. تغییر از حالت دریافت به ارسال با سوئیچ کردن قدرت بین مدارها انجام میشد.
دستگاه به همراه منابع تغذیه و لوازم جانبی در یک جعبه چوبی با بندهای شانهای برای حمل به صورت کولهپشتی قرار میگرفت. برای مسافتهای طولانی، دو سرباز آن را حمل میکردند. زمان استقرار معمولاً کمتر از پنج دقیقه بود.
مشخصات فنی
- محدوده فرکانس: 27-32 مگاهرتز
- تعداد کانالهای فرکانسی: 101
- قدرت خروجی فرستنده: 1 وات
- حساسیت گیرنده: 1-1.5 میکروولت
- فرکانس میانی: 1100 کیلوهرتز
- آنتنها: آنتن شلاقی 2.5 متری یا سیم انعطافپذیر 6.4 متری
مدلهای A-7a و A-7b
A-7a نسخه سادهشدهای از A-7 بود که تعداد لامپها را به 9 کاهش داد و مصرف انرژی را حدود 30 درصد کاهش داد. A-7b، معرفیشده در 1945، با استفاده از دو لامپ خروجی موازی، برد ارتباطی را حدود 50 درصد افزایش داد.