رقابتهای خانگی بریتانیا در سالهای ۱۹۷۱–۷۲، نخستین تورنمنتی بود که تحت تأثیر تنشهای سیاسی ایرلند شمالی قرار گرفت. تهدیدهای مرگ از سوی ارتش جمهوریخواه ایرلند به بازیکنان و انجمن فوتبال اسکاتلند، باعث تغییر مکان بازیها از وینزر پارک به همپدن پارک شد. این تنشها پس از واقعه خونین یکشنبه در ژانویه تشدید شد و حتی باعث لغو رقابتهای راگبی یونیون در سال ۱۹۷۲ گردید.
اسکاتلند با استفاده از مزیت میزبانی، توانست بر ایرلند و ولز پیروز شود و با امتیاز بالایی به بازی نهایی مقابل انگلستان برسد. انگلستان که پیش از آن در خانه مقابل ایرلند شمالی شکست خورده بود، در بازی نهایی با نتیجه ۱–۰ اسکاتلند را شکست داد و عنوان قهرمانی را به صورت مشترک کسب کرد.
ولز در بازی نهایی مقابل ایرلند شمالی به تساوی دست یافت، اما در نهایت در انتهای جدول قرار گرفت.