انتخابات شورای شهر بارسلون در سال ۱۹۱۷، روز یکشنبه ۱۱ نوامبر برگزار شد تا نیمی از کرسیهای شورای شهر، یعنی ۲۶ کرسی از ۵۰ کرسی، تعیین شوند. یک کرسی نیز خالی بود که نیاز به پر شدن داشت.
سیستم انتخاباتی
تعداد کرسیهای شورای شهر بر اساس جمعیت تعیین میشد و طبق قانون شهرداری ۱۸۷۷، بارسلون با جمعیت بیش از ۲۰۰ هزار نفر، ۵۰ کرسی داشت. این قانون همچنین مقرر کرده بود که نیمی از کرسیها هر دو سال یکبار تجدید شوند. بنابراین، در این انتخابات ۲۵ کرسی باید تجدید میشدند. علاوه بر این، کرسیهای خالی نیز در انتخابات پر میشدند.
شهر به ۱۰ حوزه انتخاباتی چند کرسی تقسیم شده بود که هر کدام به یکی از مناطق شهری مربوط میشد. کرسیها با استفاده از سیستم رأیگیری محدود بلوکی تعیین میشدند و نامزدهایی که بیشترین رأی را در هر حوزه کسب میکردند، برنده میشدند.
رأیگیری بر اساس حق رأی عمومی مردان بود و تنها مردان بالای ۲۵ سال که حداقل دو سال در شهرداری اقامت داشتند و از حقوق مدنی کامل برخوردار بودند، حق رأی داشتند.
قانون شهرداری
قانون شهرداری به پادشاه اسپانیا اجازه میداد تا بهطور مستقیم شهردار بارسلون را انتخاب کند.