عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سباستین لونگوا آندریاسن، متولد ۲۹ مه ۱۹۹۷، یک فوتبالیست نروژی است که به عنوان مهاجم برای تیم ساندویکی بازی میکند. او دوران حرفهای خود را در آکادمی آلسوند آغاز کرد و پس از آن در لیگهای دانشگاهی و حرفهای آمریکا درخشید.
اینگرید ماری اسپورد، هافبک نروژی و بازیکن ساندویکن در لیگ تاپسریین، در تیم ملی فوتبال زنان نروژ نیز حضور داشته و در جام ملتهای اروپای زنان ۲۰۱۷ برای کشورش به میدان رفته است.
آنرأتوس بونوی (۱۷۲۶-۱۸۱۱) پزشک نروژی با ریشههای فرانسوی بود که در اودنسه دانمارک متولد شد. او در کپنهاگ پزشکی خواند و سالها در شهرهای مختلف نروژ از جمله استاوانگر و ماندال خدمت کرد. بونوی دو بار ازدواج کرد و در سال ۱۸۰۰ بازنشسته شد. او در ماندال زندگی میکرد تا اینکه در آتشسوزی ۱۸۱۰ خانه و داراییاش را از دست داد.
کاره هاریلا، متولد ۲۵ نوامبر ۱۹۳۵، یک سیاستمدار نروژی عضو حزب دموکرات مسیحی است. او به عنوان دبیرکل وزارت حملونقل و ارتباطات در کابینه سیسه خدمت کرده و نماینده علیالبدل پارلمان نروژ از فینمارک در دوره ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ بوده است.
بیادبانه سبز، گروه راک یوگوسلاوی، در ۱۹۸۰ در بلگراد تشکیل شد. این گروه با رهبری بویان واسیچ، گیتاریست بیس، جزو نسل دوم گروههای نیوویو بلگراد بود. آنها در آلبوم گردآوریشده «اکسیون کاری هنری» شرکت کردند و در ۱۹۸۴ آلبوم اول خود، BZ1، را منتشر کردند. پس از آن، گروه در ۱۹۸۸ با آلبوم «افسانههای نئون» بازگشت، اما در ۱۹۹۱ به دلیل جنگهای یوگوسلاوی منحل شد.
ترانه «منتظر فردا» اثری مشترک از مارتین گاریکس، دیجی هلندی، و پیرس فولتون، موسیقیدان آمریکایی، است. این قطعه با خوانندگی مایک شینودا و همکاری غیررسمی برد دلسن، گیتاریست لینکین پارک، تولید شده است. این ترانه بهعنوان پنجمین و آخرین ترک از سومین ئیپی گاریکس با نام «قانون» در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
گرتلیل فریس (۱۹۲۳-۱۹۷۷) بازیگر نروژی تئاتر و سینما بود که در برگن متولد شد. او دختر بازیگر و مدیر تئاتر، هیلمار فریس، بود و در تئاترهای معتبری مانند تئاتر ملی اسلو و تئاتر جدید ایفای نقش کرد. نقش برجسته او در نمایش «ژودیت» در سال ۱۹۵۴ بود. فریس در سال ۱۹۵۶ در فیلم «جوانان طلایی» ظاهر شد و سپس از دنیای بازیگری کنارهگیری کرد.
سازمان منابع بدون انتشار آلاینده (ZERO) یک نهاد زیستمحیطی نروژی است که از سال ۲۰۰۲ با هدف کاهش گازهای گلخانهای، بهویژه در نروژ، فعالیت میکند. این سازمان با تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر، سوختهای پاک و فناوریهای بدون آلایندگی، به دنبال جایگزینی تأسیسات قدیمی با سیستمهای بدون انتشار است. ZERO با حمایت شرکتهای صنعتی و برگزاری کنفرانسهای سالانه، به ترویج راهکارهایی مانند خودروهای برقی، ذخیره کربن و پلاستیک بدون سوخت فسیلی میپردازد.
رودال (Rodahl) یا رُدال (Rødahl) یک نامخانوادگی است که در میان افراد سرشناس از جمله پزشک نروژی، شناگر نیوزیلندی و کارگردان تئاتر دیده میشود. این نام در نروژ و کشورهای اسکاندیناوی رایج است.
آلبوم «ترانههای آرام» اثر گیتاریست نامدار، هانس ماتیسن، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این آلبوم با همکاری نوازندگانی چون اولگا کونکوا و پر ماتیسن، تحسین منتقدان را برانگیخت و جایزه معتبر اسپلمنپریسن ۲۰۰۵ را در دسته جاز دریافت کرد.
آن ساندوم، سیاستمدار نروژی حزب کارگر است که در منطقه بوسکرود فعالیت میکند. او در سه دوره متوالی پارلمان، نماینده جانشین بوده و اصالتاً اهل رینگریک است.
کریستین ام. دال، سیاستمدار جمهوریخواه داکوتای شمالی، از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ بهعنوان دومین وزیر امور خارجه این ایالت خدمت کرد. او که مهاجر نروژی بود، در سال ۱۸۹۲ برای اولین بار به این سمت انتخاب شد و پس از پایان دورهاش در ۱۸۹۶، مجدداً نامزد نشد. دال در سال ۱۹۲۳ در سن ۶۷ سالگی درگذشت و در گورستان فیرویو در بیزمارک دفن شد.
گرد بنهشه (۱۹۱۳-۲۰۰۳) روزنامهنگار، نویسنده و سیاستمدار حزب لیبرال نروژ بود. او از ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۰ در روزنامه داگبلات کار کرد و در ۱۹۷۴ برنده جایزه ناروسن شد. بنهشه ریاست انجمن مطبوعات نروژ را بر عهده داشت و به عنوان نماینده علیالبدل در پارلمان نروژ حضور یافت.
آلبوم زنده «و بعد کنی آمد» اثر گیتاریست نامدار، کنی برل، در سال ۱۹۹۳ در کلاب ویلج وانگارد نیویورک ضبط شد. این آلبوم ابتدا با نام «از وانگارد با عشق» در ژاپن منتشر شد و سپس در سال ۱۹۹۶ با عنوان فعلی توسط کمپانی اویدنس موزیک بازنشر شد. این اثر با اجرای پرشور برل و گروه سهنفرهاش، نگاه عمیقی به مهارتهای بداههنوازی او در دهه ۹۰ میلادی ارائه میکند.
نیکلاس ویلکینسون (متولد ۱۵ مارس ۱۹۸۸) سیاستمدار نروژی حزب چپ سوسیالیست است. او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ نماینده پارلمان این کشور از حوزه آکرشوس بود و پیشتر نیز رهبری جوانان سوسیالیست را بر عهده داشت.
دیگنم و گاف، پروژهای مشترک بین کریستی دیگنم، خواننده اصلی گروه آسلان، و کنور گاف، گیتاریست، در اوایل دهه ۱۹۹۰ بود. این دو هنرمند پیش از اتحاد مجدد آسلان در ۱۹۹۳، قطعاتی مانند «دست عشق» و «باران» را ضبط کردند. با وجود عمر کوتاه این همکاری، آثار آنها همچنان در دسترس است.
فیلم «آن سوی هفت دریا» یک درام نروژی محصول ۱۹۹۱ است که توسط سعید انجوم و اسپن تورستنسن کارگردانی شده است. داستان فیلم از زمانی آغاز میشود که پدر اسلم، پسر هشتسالهای از لاهور پاکستان، برای زندگی به نروژ مهاجرت میکند. یک سال بعد، اسلم و سایر اعضای خانواده نیز به او میپیوندند.
نام میمّی (Mimmi) هم به عنوان نام خانوادگی و هم به عنوان نام کوچک زنان شناخته میشود. این نام در میان چهرههای سرشناس ایتالیایی، نروژی، فنلاندی و سوئدی کاربرد داشته و در ادبیات و تلویزیون نیز حضور دارد.
مجموعه آثار گروه نروژی مدکان شامل هفت آلبوم استودیویی، هجده تکآهنگ و یک آلبوم گردآوریشده است. این گروه با سبک شهری خود، جایگاه ویژهای در موسیقی نروژ و جهان پیدا کرده است.
بیورن پدرسن، شیمیدان سرشناس نروژی، بیش از دو دهه استاد شیمی در دانشگاه اسلو بود. او همچنین در مؤسسه تحقیقات صنعتی (SI) فعالیت داشت و سابقه ریاست بخش تحقیقات را در کارنامه خود دارد. تحقیقات او بر شیمی حالت جامد و طیفسنجی تشدید پارامغناطیس الکترون و تشدید مغناطیسی هستهای متمرکز بود.
