عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سایکروپوتیدای خانوادهای از خیارهای دریایی شناور در اعماق اقیانوس هستند. این جانداران با شکل کشیده و زائدههای پشتی بزرگ، توانایی شنا کردن در فواصل کوتاه را دارند. برخی گونهها مانند سایکروپوتس لونگیکائودا، دوران جوانی خود را در منطقه پلاژیک میگذرانند. رنگبندی آنها به گونهای است که از دید شکارچیان پنهان میمانند.
براکیپتراگروتیس یک سرده از شبپرهها است که به خانواده نوکتوئیده تعلق دارد. این سرده در پایگاه داده حشرات موزه تاریخ طبیعی ثبت شده است.
مارمولک سبز آوپوری (Naultinus flavirictus)، که به نامهای مارمولک سبز دماغه شمالی یا مارمولک سبز لبزرد نیز شناخته میشود، گونهای از مارمولکهای خانواده Diplodactylidae است. این گونه بومی شبهجزیره آوپوری در جزیره شمالی نیوزیلند است و به دلیل رنگ زرد گوشههای دهان خود از سایر گونهها متمایز میشود. وضعیت حفاظتی آن در معرض خطر اعلام شده است.
رینکومیتا جنسی از ملخهای گیاهی خانواده دیکتیوفاریده است که حدود پنج گونه شناختهشده دارد. این گونهها در مناطق مختلف جهان پراکندهاند و از منابع مختلف مانند ITIS، Catalogue of Life، GBIF و Bugguide.net شناسایی شدهاند.
این مقاله به بررسی فهرستی از فرمانداران مستعمرات در سال ۱۷۱۱ میپردازد. از عُمان و مومباسا گرفته تا پرتغال، آنگولا، ماکائو و مستعمرات بریتانیا در ماساچوست، فرمانداران مختلفی در این سال بر مناطق تحت سلطه خود حکومت میکردند.
تراکودوپالپوس یک سرده تکگونهای از پروانههای خانواده اربیهای است. تنها گونه آن، تراکودوپالپوس سینریوس، در شیلی یافت میشود. هر دو سرده و گونه برای نخستین بار در سال ۱۸۵۲ توسط امیل بلانشار توصیف شدند.
پروانه قهوهای لبهدار، گونهای از خانواده Lasiocampidae است که برای نخستین بار در سال ۱۸۵۵ توصیف شد. این پروانه در کشورهای آسیای جنوبی، جنوب شرق آسیا و برخی مناطق خاورمیانه یافت میشود. لارو این پروانه از گیاهان مختلفی مانند دارچین، منگرو و کاملیا تغذیه میکند.
اسفرومریا پوتنتیلوئیدز، با نامهای رایج «سجاده دروغین پنجهای» و «مرغسجاده پنجانگشتی»، گیاهی پایا از تیره کاسنی است. این گیاه بومی مناطق غربی آمریکا، به ویژه حوضه بزرگ، بوده و در نواحی مرطوب با خاک قلیایی مانند چشمههای آبگرم رشد میکند. برگهای کرکدار خاکستری-سبز آن به چند بخش تقسیم شده و گلآذین آن شامل خوشههای کوچک گلهای دیسک زرد است.
کاناریوم فوسکوکالیسینوم گونهای درخت بومی جزیره بورنئو و متعلق به خانواده درختان عطری بورسراسه است. نام این گونه از لاتین به معنای «کاسبرگ تیره» گرفته شده و تنها در جنگلهای بارانی ساراواک میروید.
هلفن اشتاینر، گونهای انگور آلمانی با پوست تیره است که در سال ۱۹۳۱ از پیوند دو گونه دیگر به نامهای فروبورگوندِر و ترولینگر به دست آمد. نام این انگور از قلعهای قدیمی گرفته شده و بیشتر در منطقه وورتمبرگ آلمان کشت میشود. این انگور برای تولید شراب قرمز میوهای و شراب رز مناسب است، اما به دلیل باردهی نامتغیر، محبوبیت چندانی بین باغداران ندارد.
ائوفیلا دولیکوپلاژیا گونهای از شبپرههاست که در سال ۱۹۱۷ توسط جورج همپسون توصیف علمی شد و پراکندگی شناختهشده آن به گینه نو محدود است.
کوپلاتوس پاردی گونهای از سوسکهای غواص است که در سرده کوپلاتوس قرار دارد و نخستینبار در سال ۱۹۹۰ توصیف شد.
اکمیا ویلیامسی گونهای گلدار و جذاب از سرده اکمیا است که بومی مناطق استوایی اکوادور، کلمبیا، پرو و شمال برزیل به شمار میرود. این گیاه با ظاهری خاص، جلوهای بینظیر به فضاهای سبز میبخشد.
باخترا ساکنابزار گونهای از پروارهای خانواده برگپیچان است که در مناطق وسیعی از آفریقا از جمله آنگولا، کنگو، ماداگاسکار و آفریقای جنوبی زندگی میکند. این حشره نخستین بار در سال ۱۸۵۲ توصیف شد.
اوئونومائوس امبیگووس گونهای پروانه از خانواده لیکائنیده است که در گویان فرانسه و آمازون پرو زندگی میکند. این پروانه در سال ۲۰۰۸ توصیف شده و جزو زیرقبیله یومائینی طبقهبندی میشود.
مردم کاکچیکل (یا کاچیکل) یکی از اقوام بومی مایایی در مرتفعات میانی گواتمالا و جنوب مکزیک هستند. آنها سومین گروه بزرگ مایایی در گواتمالا به شمار میروند. زبان کاکچیکل، از شاخه کیچهای زبانهای مایایی، امروزه توسط ۴۰۰,۰۰۰ نفر صحبت میشود. این قوم تاریخ غنیای دارند و پایتخت باستانی آنها، ایکسیمچه، در سال ۱۵۲۴ توسط اسپانیاییها فتح شد.
هیلارمپیس آلفا گونهای از مگسهای رقصان است که به خانواده مگسهای امپیدید (Empididae) تعلق دارد. این حشره در سال ۱۹۶۹ توصیف شده و در قاره آفریقا یافت میشود.
مکوارتیا دیسپار گونهای مگس اروپایی از خانواده تاچینیدائه است که در مناطق وسیعی از اروپا، آسیا و حتی ایران پراکندگی دارد. این حشره که نخستین بار در سال ۱۸۲۰ میلادی توصیف شد، توسط کارل فردریک فالن نامگذاری شده است.
سینکلرا جربوسالیس (Synclera jarbusalis) گونهای پروانهسان از خانواده کرامبیدا است که اولین بار در سال ۱۸۵۹ توسط فرانسیس واکر توصیف شد. این گونه در مناطق وسیعی از جزایر کارائیب تا آمریکای مرکزی و جنوبی یافت میشود.
خارخوا واژهای آسامی است که به افرادی با ریشه در آسام قرون وسطی اشاره دارد. این اصطلاح که از ترکیب «خار» (ماده قلیایی) و «خوا» (خوردن) تشکیل شده، به دلیل استفاده گسترده مردم بومی از غذاهای قلیایی به جای نمک در گذشته، شکل گرفته است. امروزه خارخوا نمادی از هویت و همبستگی بومی آسامی است.
