عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سه کشتی از ناوگان اتریش و بعدها امپراتوری اتریش-مجارستان به نام اساماس پرینز اوژن، به افتخار شاهزاده اوژن ساووی نامگذاری شدند. این کشتیها شامل یک ناو جنگی آهنی، یک کشتی کازامات و یک رزمناو دریدنوت بودند که در دورههای مختلف ساخته شدند.
یوزف فرانتس آوِرسپِرگ (۱۷۳۴-۱۷۹۵) اسقف و کاردینال اتریشی بود که بهعنوان اسقف اعظم پاساو و گورک خدمت کرد. او با الهام از روشنگری، اصلاحات مذهبی و اجتماعی گستردهای انجام داد و بهعنوان حامی هنر و معماری شناخته میشود.
تندیس نیمتنه کاردینال مائوریتزیو ساووی، اثر فرانسوآ دوکوئنوآ، مجسمهساز فلاندری، در سال ۱۶۳۵ میلادی خلق شده است. این اثر، آخرین پرترهی مستند از این هنرمند است و هماکنون در گالری سابائودا در تورین نگهداری میشود. این تندیس، نمادی از همکاری نزدیک بین هنرمند و سفارشدهنده است و نشاندهندهی جایگاه ویژهی دوکوئنوآ نزد کاردینال مائوریتزیو است.
گیلوم ماری ژوزف لابوره (۱۸۴۱–۱۹۰۶) اسقف و کاردینال فرانسوی بود که در روستای آشی-لو-پتی متولد شد. او پس از تحصیل در مدرسه الهیات سن-سولپیس پاریس، به مقام کشیشی رسید و سپس به عنوان استاد و مدیر مدرسه الهیات کوچک در اسقفنشین آراس خدمت کرد. او به عنوان اسقف لو مان و سپس اسقف اعظم رن منصوب شد و در سال ۱۸۹۷ به مقام کاردینالی رسید.
نیکولا پرهنو دو گرانول (۱۴۸۶–۱۵۵۰) یک سیاستمدار بورگوندی بود که بهعنوان مشاور مورد اعتماد امپراطور شارل پنجم خدمت کرد. او حاکم شهر امپراطوری بزانسون شد و در هلند نیز مقام تأثیرگذاری داشت. از سال ۱۵۳۰ تا زمان مرگش، یکی از معتمدترین مشاوران امپراطور در آلمان بود. او پدر آنتوان پرهنو دو گرانول، کاردینال و سیاستمدار برجسته، بود و کاخ گرانول در بزانسون را ساخت.
فیلم «کلاهبرداران استخر» (۱۹۸۲) یک کمدی-درام ایتالیایی به کارگردانی مائوریتزیو پونزی است که در بخش نگاه ویژه جشنواره کن ۱۹۸۳ به نمایش درآمد. این فیلم با فیلمنامهای از پونزی، فرانچسکو نوتی، فرانکو فرینی و انریکو اولدویینی، داستان شخصیتهایی نمادین با نامهای «کیاارا» (روشن) و «لو اسکورو» (تاریک) را روایت میکند.
فرانچسکو پرتی دی مونتالتو، کاردینال ایتالیایی قرن هفدهم، وارث یک خانواده اشرافی بود که به دلیل مخالفت پدرش با ازدواجش، خانه را ترک کرد و به رم رفت تا کشیش شود. او در سال ۱۶۴۱ به مقام کاردینالی رسید و در کنکلاوهای انتخاب پاپ شرکت کرد.
کانتون لا راویر یکی از بخشهای اداری استان ساووی در جنوب شرقی فرانسه است. مرزهای این کانتون در بازسازماندهی کانتونهای فرانسه در مارس ۲۰۱۵ تغییری نکرد و مرکز آن در شهر لا راویر قرار دارد.
دوکنشین بزرگ، قلمرویی است که رئیس کشور یا حاکم آن، دوک بزرگ یا دوشس بزرگ نام دارد. پیش از قرن ۱۹، تنها دو دوکنشین بزرگ در اروپا وجود داشت: توسکانی و ساووی در ایتالیا. در قرن ۱۹، تعداد این قلمروها به ۱۴ رسید، اما امروزه تنها لوکزامبورگ به عنوان دوکنشین بزرگ باقی مانده است.
جوزپه کاروزو، ملقب به زی بپه، راهزن مشهور ایتالیایی در قرن نوزدهم بود. او ابتدا به عنوان سرایدار برای خانواده نجیبزاده ساراسنو کار میکرد، اما پس از تیراندازی به گارد ملی، به راهزنی روی آورد. کاروزو به عنوان یکی از معاونان بیرحم کارمینو کروکو شناخته میشد، اما بعدها به مقامات ساووی تسلیم شد و در سرکوب راهزنی در منطقه وولتوره نقش داشت.
آلیس کوچک، نمایشنامهای سهپردهای از ادوارد آلبی، در سال ۱۹۶۴ در تئاتر بیلی رز برودوی به روی صحنه رفت. این اثر، نگاهی انتقادی به فساد ناشی از آمیزش دین و ثروت دارد. داستان حول محور بیوه قدرتمندی به نام خانم آلیس میچرخد که با پیشنهاد کمک مالی به کلیسا، دبیر سادهلوح کاردینال را به عنوان واسطه انتخاب میکند.
کاتولیکها بزرگترین گروه مذهبی فیلیپین را تشکیل میدهند. از زمان ورود کاتولیسیسم به این کشور در قرن شانزدهم تاکنون، نه نفر از اهالی فیلیپین به مقام کاردینال دست یافتهاند. در حال حاضر دو کاردینال فعال در این کشور فعالیت میکنند.
ایستگاه راهآهن آلبرویل در ساووی فرانسه، روی مسیرهای منتهی به بورگ سن موریس و آنسی قرار دارد و خدمات منطقهای و زمستانی آن را SNCF اداره میکند.
کورادو بافیله، کاردینال ایتالیایی کلیسای کاتولیک، در ۴ ژوئیه ۱۹۰۳ در لاکویلا متولد شد. او پس از تحصیل در رشتههای شیمی، حقوق و الهیات، به عنوان کشیش منصوب شد. بافیله به عنوان نماینده پاپ در آلمان و سپس به عنوان رئیس مجمع علل القدیسین خدمت کرد. او در ۳ فوریه ۲۰۰۵ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت و در زمان مرگ، مسنترین عضو کالج کاردینالها بود.
تیم بسکتبال مردان استنفورد کاردینال در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳، تحت هدایت جانی داکینز، در رقابتهای NCAA دیویژن I شرکت کرد. آنها در لیگ Pac-12 بازی کردند و با رکورد ۱۹ برد و ۱۵ باخت در جایگاه ششم قرار گرفتند. در تورنمنت Pac-12 در دور اول حذف شدند، اما در تورنمنت NIT ۲۰۱۳ تا دور دوم پیش رفتند.
کاردینال کرینگساک کوویتوانیت، زاده ۲۷ مه ۱۹۴۹، یک پیشوای کاتولیک تایلندی و کاردینال است که از سال ۲۰۰۹ به عنوان اسقف اعظم بانکوک خدمت میکند. او در خانوادهای چینیتبار در بانکوک متولد شد و تحصیلات خود را در حوزههای علمیه کاتولیک در تایلند و رم گذراند. کوویتوانیت در سال ۱۹۷۶ به کشیشی منصوب شد و مناصب مختلفی را در کلیسای کاتولیک تایلند بر عهده داشت.
کاردینالهای ژزوئیت، با وجود سوگندنامهای که در آن قول میدهند از جایگاههای عالی کلیسایی دوری کنند، در برخی شرایط به دلیل نیازهای خاص کلیسای کاتولیک به این مقامها رسیدهاند. این افراد، اگرچه به طور اسمی عضو انجمن عیسی باقی میمانند، اما از نظر ساختاری و اطاعت از رئیس کل انجمن، مستقل میشوند.
آلبوم «جستجوی آتش: فایراستارتر، جلد ۱» دومین آلبوم استودیویی کاردینال آفیشال، رپر کانادایی، است که توسط مکسیای رکوردز منتشر شد. این آلبوم شامل ترانههای قدیمی و دموهایی است که او با آنها قرارداد بست. تکآهنگ اصلی، «باکاردی اسلنگ»، اولین ترانهای بود که در جدول بیلبورد قرار گرفت.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
کفن تورین، پارچهای با تصویری از مرد مصلوب، از قرن ۱۴ میلادی در فرانسه ظاهر شد. تاریخچه آن از قرن ۱۵ به بعد بهخوبی مستند است، اما دوره پیش از ۱۳۹۰ مورد مناقشه است. این کفن در اختیار خانواده سلطنتی ساووی بود و پس از آتشسوزیها و مرمتهای متعدد، اکنون در کلیسای جامع تورین نگهداری میشود.