عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مارگارت کلمنت (۱۵۳۹–۱۶۱۲) رئیس دیر سنت اورسولا در لوون بلژیک بود. او که در خانوادهای کاتولیک در انگلستان زاده شد، پس از مهاجرت به فلاندر، به راهبهگی روی آورد و بعدها رهبری دیر سنت اورسولا را برعهده گرفت. دوران ریاست او با جذب تعداد زیادی از زنان انگلیسی که از سرکوب پروتستانتیسم در انگلستان گریخته بودند، همراه بود.
قانون پذیرش ۱۷۲۹، مصوبهای از سینود فیلادلفیا، استانداردهای وستمینستر را بهعنوان بیانیههای رسمی ایمانی برای کلیساهای پرسبیتری در آمریکای مستعمراتی تعیین کرد. این قانون نتیجهی سازشی بین کشیشان اسکاتلندی-ایرلندی و نیوانگلندی بود که بر سر چگونگی تفسیر و التزام به اصول ایمانی اختلاف داشتند.
دیوگو د تیوه (حدود ۱۵۱۴ در براگا - پس از ۱۵۶۹) یک انسانگرای پرتغالی در دوران رنسانس بود. او به عنوان یک دانشمند، نویسنده و روحانی، سالهای شکلگیری خود را در اروپا گذراند و پس از بازگشت به پرتغال، به دلیل اتهامات مربوط به پروتستانتیسم توسط تفتیش عقاید پرتغالی زندانی شد. با این حال، او همچنان به عنوان یک دانشمند و روحانی نزدیک به دربار سلطنتی پرتغال باقی ماند.
شهر آزاد امپراطوری کِمپتن، واقع در حلقه سوابیا، تاریخی پرفرازونشیب دارد. از ارتقا به عنوان شهر امپراطوری در ۱۲۸۹ تا تبدیل شدن به دو شهر مستقل همنام در ۱۵۲۵، این شهر شاهد رویدادهای مهمی مانند گرایش به پروتستانتیسم و ویرانی در جنگ سیساله بوده است.
ایزابلای ناوار (۱۵۱۲–پس از ۱۵۶۰)، شاهدخت ناوار و دختر ژان سوم و کاترین یکم بود. پس از اشغال ناوار توسط آراگون، در فرانسه پرورش یافت. او با رنه یکم روهان ازدواج کرد و به پروتستانتیسم گروید. قلعه بلن او به مرکزی برای پروتستانتیسم تبدیل شد و او آزادی مذهبی برای خود و خانوادهاش کسب کرد.
