عبارت مورد نظر خود را بنویسید
والنتین لِفِبْر (۱۶۳۷/۱۶۴۲–۱۶۷۷/۱۶۸۲) نقاش، طراح و گراورساز فلاندری بود. او مجموعهای از گراورهای مشهور بر اساس آثار تیتیان، پائولو ورونزه و تینتورتو خلق کرد که برای نخستین بار در ۱۶۸۲ در ونیز منتشر شد. از آثار مهم او میتوان به نقاشی «قدیس مائوروس با فرشتگان» در کلیسای سانتا جوستینا در پادوآ اشاره کرد.
کامپولونگو ماژوره شهری در استان ونیز، منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال شرقی جاده SS516 قرار دارد. این شهر با رودخانه کونتا برنتا از روستای بوژون جدا میشود و تحت حکومت یک حزب سیاسی میانهرو اداره میگردد.
عنوان «کاردینال ونیز» به چند شخصیت کلیدی در تاریخ کلیسای کاتولیک اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به فرانچسکو کوندولمر، پیترو فوسکاری و مافئو گرادری اشاره کرد که هر کدام نقشهای مهمی در کلیسای ونیز و واتیکان ایفا کردهاند.
لئوپولدینا زانتتی بورزینو (۱۸۲۶-۱۹۰۲) نقاش و گراورساز ایتالیایی بود که در ونیز زاده شد. او خواهرزاده دانیله مانین بود و پس از مهاجرت به جنوا، با نقاش اولیس بورزینو ازدواج کرد. زانتتی بورزینو در میلان تحصیل کرد و در نمایشگاههای متعددی در میلان و جنوا شرکت جست. آثار او در گالری ملی هنر و گالری هنر مدرن جنوا نگهداری میشود.
آدیتیا موداک، هنرمند موسیقی کلاسیک هندوستانی و بازیگر اصلی فیلم «مریدی» ساخته چایتانیا تامهان است. این فیلم در جشنواره بینالمللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و بعدها توسط نتفلیکس خریداری شد. موداک به دلیل تجربه موسیقاییاش برای نقش اصلی انتخاب شد و نقدهای مثبتی از سوی نشریاتی مانند نیویورک تایمز و کریستین ساینس مانیتور دریافت کرد.
سلنه کاراماتزا، بازیگر ایتالیایی است که با ایفای نقش در سریال «آقای بد» متعلق به آمازون پرایم ویدیو به شهرت رسید. او که اصالتاً اهل سیسیل است، مسیر تحصیل در رشته حقوق را رها کرد تا رویای بازیگری را در رم دنبال کند و در جشنواره ونیز به عنوان آینده سینمای ایتالیا شناخته شد.
قطار شبانه به ونیز فیلمی ترسناک و گوتیک معاصر از آلمان در سال ۱۹۹۳ است که توسط کارلو کوئینتریو کارگردانی شده است. این فیلم محصول مشترک هنرمندان بریتانیایی، ایتالیایی و آلمانی است و بازیگرانی مانند هیو گرانت، مالکوم مکداول و تانی ولچ در آن ایفای نقش کردهاند. داستان فیلم حول محور یک روزنامهنگار اسکاتلندی میچرخد که در سفری پر از رمز و راز به ونیز، با شخصیتهای مرموز و رویدادهایی فراطبیعی روبرو میشود.
کارولا، زنی که ادعا میشود نخستین دوگارسا (همسر دوگه) ونیز بوده، در منابع تاریخی اولیه نامشخص است. این عنوان نخستین بار در قرن ۱۹ میلادی مطرح شد. ادگکامب استیلی در کتاب خود، او را کنتسی فرانکی و ندیمهی امپراتریس شارل کبیر معرفی میکند که با اوبلریو ازدواج سیاسی کرد. بااینحال، بسیاری از جزئیات زندگی او، ازجمله ماجراجوییهای اسطورهایاش، فاقد شواهد تاریخی معتبر هستند.
سال ۱۹۷۲ در ایتالیا با رویدادهای سیاسی، فرهنگی و ورزشی مهمی همراه بود. از جمله این رویدادها میتوان به انتخابات عمومی، جشنواره فیلم ونیز و مسابقات ورزشی اشاره کرد. همچنین این سال شاهد تولد چهرههای سرشناسی در عرصه هنر و ورزش بود.
مارت آنه سارا، هنرمند و نویسنده سامِی اهل نروژ، با تمرکز بر هویت و معیشت سامِی بهویژه در ارتباط با دامداری گوزن شمالی، آثار هنری و ادبی خود را خلق میکند. او در کائوتوکینو زندگی و کار میکند و آثارش در نمایشگاههای بینالمللی از جمله دوسالانه ونیز و داکیومنتا به نمایش درآمده است.
پייטرو کورر (۱۷۰۷-۱۷۶۸) سیاستمدار و دیپلمات برجسته اهل ونیز بود. او از خاندان اشرافی کورر، مناصب دولتی متعددی از جمله سفارت در دربار هابسبورگ و ایالات پاپی را بر عهده داشت و در قسطنطنیه نیز فعالیت کرد.
ریزش پیشرونده فرایندی است که با خرابی یک عنصر سازهای اصلی آغاز شده و بهتدریج به سایر اجزاء سازهای مجاور سرایت میکند. این پدیده میتواند ناشی از نقص طراحی، آتشسوزی، بارگذاری بیش از حد، فرسودگی مصالح یا حوادث طبیعی باشد. نمونههای تاریخی مانند فرو ریختن برج زنگ سانتا ماریا در ونیز (۱۹۰۲) و فاجعه ساختمان رانا پلازا در بنگلادش (۲۰۱۳) نشاندهنده عواقب مرگبار این پدیده هستند.
سمفونی شماره ۷، اثر دارיוס میلو، آهنگساز فرانسوی، در سال ۱۹۵۵ برای کنسرتی در ونیز ساخته شد. این سمفونی سه موومان دارد و حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد. موومانها با عناوینی توصیفی نامگذاری شدهاند: انیمه، گراوه و ویف.
ویگو دی کادور، یک شهرداری در استان بلونو در منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال ونیز و شمال شرقی بلونو قرار دارد. جاذبه اصلی این شهر کلیسای سنت اورسولا است که در قرن ۱۴ میلادی ساخته شده است. همچنین کلیسای سانتا مارگاریتا در محله لاژیو با نقاشیهای دیواری سبک بیزانسی، از دیگر دیدنیهای این منطقه است.
ژان اورو د بواستای (۱۵۱۷-۱۵۷۲) اشرافزاده و دیپلمات فرانسوی بود که بهعنوان سفیر فرانسه در قسطنطنیه و ونیز خدمت کرد. او نقش کلیدی در جلب حمایت نظامی امپراتوری عثمانی در جنگهای ایتالیا داشت. بواستای کتابدوست و گردآورنده نسخههای خطی و کتابهای نادر بود که پس از مرگش، مجموعهاش به کتابخانه ملی فرانسه راه یافت.
تر سمیت، متولد ۴ آوریل ۱۹۸۴، یک راننده توپ سابق فوتبال آمریکایی است. او در دبیرستان ونیز به عنوان یک بازیکن برجسته شناخته شد و جوایز متعددی کسب کرد. در دانشگاه آبرن بازی کرد و پس از آن در لیگ فوتبال کانادا و لیگ فوتبال آمریکایی فعالیت داشت.
جان لوول (حدود ۱۸۵۱–۱۹۱۳) تاجر و عضو شورای شهر لسآنجلس در قرن نوزدهم بود. او مالک فروشگاه مواد غذایی و املاک متعددی بود. لوول به دلیل آسیبهای مغزی و بیماری صرع، دوران سختی را سپری کرد و در نهایت در خانهاش در ونیز، کالیفرنیا درگذشت.
فائوستو آنتونیولی (۱۸۱۴-۱۸۸۲) نقاش ایتالیایی اهل برگامو بود که در آکادمی کارارا و آکادمی هنرهای زیبای ونیز آموزش دید. او به عنوان نقاش پرتره و منظر شهرت یافت و آثارش در نمایشگاههای معتبر به نمایش درآمد. پس از اسکان در اودینه، به تدریس پرداخت و آثارش مورد استقبال اشراف فریولی قرار گرفت.
هیمِنوباکتر آئروفیلوس یک باکتری گرم-منفی، بدون تشکیل اسپور، هوازی و میلهایشکل است که از هوای موزه کورِر در ونیز ایتالیا جداسازی شده است. این باکتری متعلق به سرده هیمِنوباکتر است و ویژگیهای منحصربهفردی دارد.
ونیز کوچک نام منطقهای در لندن است. این عبارت همچنین ممکن است به بخش انتخاباتی در شورای شهر وستمینستر، منطقهای در میشیگان آمریکا، تلاش ناموفق آلمان برای استعمار ونزوئلا در قرن شانزدهم، یا لقب شهرهایی مانند کایوگا در ایتالیا اشاره داشته باشد.
