عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
ملیدور و فروسین، اپرای سهپردهای اتین مهول، داستان عاشقانهای است که در فضای پرتنش انقلاب فرانسه شکل میگیرد. این اثر با لیبرتو آنتوان ونسان آرنو، بر پایه افسانه هرو و لئاندر، موانع طبقاتی و هوسهای نامشروع را به تصویر میکشد. اپرا با وجود سانسور شدید دوره انقلاب، با افزودن اشارات به آزادی، مجوز اجرا گرفت و به عنوان یکی از آثار پیشگام اپرای رمانتیک شناخته میشود.
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
«وینسنت در بریستن» نمایشنامهای درام محصول سال ۲۰۰۲ اثر نیکلاس رایت است که به زندگی ونتان ون گوگ در سال ۱۸۷۳ در لندن میپردازد. این اثر که عمدتاً داستانی تخیلی است، در تئاتر ملی لندن به روی صحنه رفت و سپس به برادوی راه یافت.
کلیسای سنت ونسان در براغا، بنای باروک قرن شانزدهم در پرتغال است که به سنت ونسان از ساراگوسا تقدیس شده و از 1986 به عنوان اموال دارای اهمیت عمومی شناخته میشود.
وِن بورِن (حدود ۱۵۰۲–۱۵۷۵)، نقاش برجسته مناظر چین در دوران سلسله مینگ، با سبک خاص خود و الهام از استادان کهن، آثاری ماندگار خلق کرد. او که برادرزاده نقاش مشهور، وِن جِنگمینگ، بود، در باغ ووفِنگ سوژو اقامت داشت و از چهرههای شاخص مکتب وو محسوب میشود.
ونسان بوشه (زاده ۱۹۶۶ در تولوز) آهنگساز و موسیقیشناس فرانسوی است. او سالها به عنوان خواننده باریتون در گروه موسیقی کلمان ژانکن فعالیت کرد و آثار برجستهای در عرصه اپرا و تئاتر خلق کرده است.
آن کلیوز، نویسندهی بریتانیایی داستانهای جنایی، با سریهای وِرا استنهوپ، جیمی پرز و متیو وِن، شهرت جهانی یافته است. آثار او به سریالهای تلویزیونی موفقی تبدیل شدهاند. کلیوز جوایز معتبری مانند خنجر الماس کارتیه و دکترای افتخاری را دریافت کرده است.
یخچال طبیعی کاپلاری، واقع در کوهستان هیز، از دامنه شمال غربی کوه وُن به سمت غرب جریان دارد و به یخچال آمهریسن در شمال کوه دورت میپیوندد. این یخچال برای نخستین بار توسط експедиسیون Byrd در سالهای ۱۹۲۸-۱۹۳۰ نقشهبرداری شد و سپس توسط سازمان زمینشناسی آمریکا در سالهای ۱۹۶۰-۱۹۶۴ بازنگری گردید. نام این یخچال به افتخار لوئیس ک. کاپلاری، محقق مطالعات یونوسفر در ایستگاه مکمردو در سال ۱۹۶۵، انتخاب شده است.
فیلم درام سوئدی «دخترک بکافال» (۱۹۵۳) به کارگردانی برور بوگلر، داستان عاشقانهای را روایت میکند که الهامگرفته از شعری از گابریل یونسون است. این فیلم با بازی ویولا سوندبرگ، سون لیندبرگ و کِنِه فانت، داستان عشق در جزیره وِن در دریای بالتیک را به تصویر میکشد.
مجسمه «فریاد» در پارک اوستر آمستردام، یادبودی است برای تئو ون گوگ، فیلمساز هلندی که در سال ۲۰۰۴ ترور شد. این اثر توسط یرون هنمن طراحی شده و نمادی از آزادی بیان است. مجسمه از فولاد ضدزنگ ساخته شده و چهرهای را نشان میدهد که از یک سو فریاد میکشد و از سوی دیگر دهانی بسته دارد.
