عبارت مورد نظر خود را بنویسید
عبارت «دلهای شعلهور» در موسیقی، آلبومها و ترانههای متعددی از هنرمندان مختلف را در بر میگیرد و همچنین نام یک شرکت طراحی جواهرات و الماس آمریکایی است.
راشیکا شِکار، هنرمندی چندوجهی، با تلفیق موسیقی کلاسیک هندی (کارناتیک و هندوستانی) و سبکهای معاصر، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقی کسب کرده است. او که از نوجوانی به نواختن فلوت بامبو هندی پرداخته، سابقه همکاری با هنرمندان بزرگی چون استاد غلام علی خان و اجرا در فیلمهای بالیوودی را در کارنامه دارد.
سویسا (SUISA) یک انجمن تعاونی سوئیسی است که از حقوق نویسندگان، آهنگسازان و ناشران موسیقی حمایت میکند. این نهاد از سال ۱۹۲۳ فعالیت خود را آغاز کرده و مسئولیت مدیریت جمعی حقوق موسیقی را بر عهده دارد. سویسا با دریافت مجوزهای پخش و اجرا، حقالتألیف هنرمندان را پرداخت میکند.
اینگا بیل، بانوی بریتانیایی و مدیرعامل پیشین لویدز لندن، با رهبری تحولآفرین در صنعت بیمه جهانی و حمایت از حقوق الجیبیتی، به عنوان نخستین زن و نخستین فرد دوجنسگرا در صدر فهرست مدیران برتر الجیبیتی قرار گرفت. او با تأسیس گروههای حمایتی و تلاش برای مدرنسازی صنعت، میراثی ماندگار بر جای گذاشت.
رمان «و باران نوشیدنی من» نوشته هان سوئین، تصویری واقعگرایانه از بحران مالایا در دهه ۵۰ میلادی و تقابل میان استعمار بریتانیا و شورشیان چپگرا را ارائه میدهد. این اثر با نگاهی انتقادی، تأثیر جنگ بر زندگی مردم عادی را به تصویر میکشد.
توافقِ ظاهری (Pseudoconsensus) زمانی رخ میدهد که اعضای یک گروه، بهدلیل فشار اکثریت، نظر خود را کنار میگذارند. این پدیده اغلب در سیستمهای رایگیری با اکثریتِ بسیار بالا دیده میشود و میتواند به مشکلاتی مانند پارادوکس ابیلین منجر شود. کتاب «ساختن زندگی مشترک» این پدیده را در محیطهای جمعگرا بررسی کرده و اشکال مختلفی از آن را شناسایی کرده است.
جشنواره جاز بودو رویدادی سالانه است که از سال ۲۰۱۱ در اواخر ژانویه برگزار میشود. هدف این جشنواره گردآوری هنرمندان محلی، ملی و بینالمللی برای همکاری، جلسات بداههنوازی و کارگاههای آموزشی است. هر ساله بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ شرکتکننده در این جشنواره حضور مییابند و جان تازهای به زمستان بودو میبخشند.
داگلاس داریِن واکر، متولد ۱۷ نوامبر ۱۹۸۱، کمدین، منتقد فیلم، بازیگر و یوتیوبر آمریکایی است. او بیشتر برای مجموعه نقد طنزآمیز «ناستالژی کریتیک» شناخته میشود که در آن با لحنی خشمگین و صریح به بررسی فیلمها و رسانههای نوستالژیک میپردازد. واکر پس از آغاز کار در یوتیوب، وبسایت «چنل اوサム» را تأسیس کرد که به سکویی برای هنرمندان مشابه تبدیل شد.
این مقاله فهرستی از آثار نگارخانه نقاشی آکادمیا کارارا در برگامو است؛ مجموعهای از آثار هنرمندان پیش از سده بیستم که بر پایه نام خانوادگی نقاشان دستهبندی شدهاند.
آلبوم «هنوز در محدوده صدای من» (Still Within the Sound of My Voice)، سیزدهمین اثر جیمی وب، در سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۴ قطعه کلاسیک از آثار وب است که با همراهی هنرمندان برجستهای چون لایل لووت، کارلی سایمون، دیوید کرازبی و برایان ویلسون بازخوانی شدهاند.
جیانریکو تدسکی (۱۹۲۰-۲۰۲۰)، بازیگر و صداپیشه ایتالیایی، در میلان متولد شد. او پس از تحصیل در آکادمی هنرهای نمایشی، در تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بود. تدسکی با هنرمندان بزرگی مانند لوچینو ویسکونتی همکاری کرد و در بیش از ۵۰ فیلم حضور یافت. او در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
نیتن کوئینن، بازیگر استرالیایی متولد ۱۹۹۲، با ایفای نقش در سریال «باشگاه شبانه ۲» و فیلم کوتاه موفق «تینگلوود» به شهرت رسید. او دانشآموخته مدرسه گیلدهال موسیقی و درام است و کاندیدای جایزه هنرمندان جوان شده است.
کمپ کوئست سازمانی است که اردوهای تابستانی انسانگرا برای کودکان در ایالات متحده، بریتانیا، سوئیس و نروژ برگزار میکند. این اردوها از سال ۱۹۹۶ به عنوان جایگزینی برای اردوهای مذهبی، برای فرزندان خانوادههای غیرمذهبی، انسانگرا و آزاداندیش تأسیس شد. کمپ کوئست با ۱۳ گروه وابسته، فعالیتهایی مانند علوم، طبیعت و فلسفه را با هدف ترویج تفکر انتقادی ارائه میدهد.
داکوتا، واقع در خیابان ۷۲ غربی منهتن، قدیمیترین آپارتمان لوکس نیویورک است که در سال ۱۸۸۴ به سبک رنسانس آلمانی ساخته شد. این ساختمان تاریخی، محل زندگی هنرمندان و چهرههای سرشناسی مانند جان لنون بوده و به عنوان یک بنای تاریخی ملی ثبت شده است.
آلبوم «آزادی» اثری مشترک از تالیب کویلی و مدلیب است که در هفته اول سال ۲۰۰۷ به صورت رایگان از طریق وبسایت Rappcats و صفحه مایاسپیس هنرمندان منتشر شد. این آلبوم با طراحی جلدی الهامگرفته از آثار هنرمندان خیابانی و محتوایی قدرتمند، توجه منتقدان را به خود جلب کرد.
فرهنگ ایرلند آژانس دولتیای است که از سال ۲۰۰۵ مأموریت دارد هنر و فرهنگ ایرلندی را در جهان معرفی کند، از هنرمندان حمایت کند و حضور ایرلند را در رویدادهای هنری بینالمللی تقویت نماید.
هنر پساانسانگرا به آثاری میگوید که برای خلق کامل یا بخشی از آنها به فناوری دیجیتال نیاز دارند؛ از ایده انسانی تا تولید ماشینی.
جیمی کو، نوازنده ساکسوفون جاز آمریکایی، در ۲۰ مارس ۱۹۲۱ در تومپکینزویل، کنتاکی متولد شد. او از کودکی به ایندیاناپولیس مهاجرت کرد و تحت نظر ارول گرندی، مربی ج.ج. جانسون و وس مونتگومری، فعالیت موسیقی خود را آغاز نمود. کو با هنرمندان بزرگی مانند چارلی پارکر و آرتا فرانکلین همکاری داشت و در دهه ۱۹۵۰ به عنوان رهبر گروههای موسیقی فعال بود.
«آهنگسازان ملبورن» یک مجموعه تلویزیونی استرالیایی در سبک غیرداستانی است که در اوایل دهه ۱۹۶۰ از شبکه ABC پخش شد. این برنامه با اجرای جان رویل، به معرفی و بررسی آثار هنرمندان و آهنگسازان برجسته ملبورن میپرداخت.
جشنواره بینالمللی براس ملبورن از سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد. این رویداد دانشجویان، هنرمندان حرفهای، آماتورها و مربیان سازهای براس را از سراسر جهان گرد هم میآورد و با حضور چهرههای شاخص بینالمللی، به یکی از مهمترین رویدادهای موسیقی براس استرالیا تبدیل شده است.
