عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرانک منلی (۱۳ نوامبر ۱۹۳۰ - ۱۱ نوامبر ۲۰۰۹) استاد ادبیات رنسانس در دانشگاه اموری و نویسندهای برندهی جوایز متعدد بود. او در پنسیلوانیا متولد شد، در دانشگاه اموری و جانز هاپکینز تحصیل کرد و سالها در ییل و اموری تدریس نمود. منلی علاوه بر آثار آکادمیک، در زمینهی شعر، نمایشنامه و داستان کوتاه نیز فعال بود و جوایزی مانند نویسندهی سال جورجیا را دریافت کرد.
مارتا امیلی فوت کرو (۱۸۵۴-۱۹۲۴) نویسنده و مربی آمریکایی بود که نقش مهمی در توسعه آموزش عالی زنان در ایالات متحده ایفا کرد. او از بنیانگذاران انجمن آلفا فی بود و در دانشگاههای معتبر آمریکا تدریس کرد.
ارندیز آتاسوی (زاده ۱۹۴۷) نویسنده فمینیست و استاد سابق داروسازی ترکیهای است. او با رمانها، داستانهای کوتاه و مقالاتش شناخته میشود. آتاسوی در آنکارا متولد شد و در دانشگاه آنکارا تحصیل کرد. پس از بازنشستگی زودهنگام، به نویسندگی آزاد روی آورد. آثار او به بررسی تغییرات اجتماعی ترکیه از منظر فمینیستی میپردازند و جوایز معتبری را کسب کردهاند.
میریل ماروکویا، نویسنده فرانسوی که بیش از هر چیز با دو اثر ماندگارش از تجربیات تلخ جنگ جهانی دوم در آلمان نازی شناخته میشود، روایتی بیبدیل از مقاومت و بقا به یادگار گذاشت.
کسرى سینگ موندیار (زاده ۱ ژوئن ۱۹۲۷)، معروف به کسرى سینگ روپاواس، نویسنده و سیاستمدار هندی بود. او عضو حزب سواتانترا و سپس حزب بهاراتیا جاناتا بود و از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ نماینده مجلس قانونگذاری راجستان از حوزه پالی بود. او به عنوان یک دانشمند برجسته در زبانهای دینگال، راجستانی و انگلیسی شناخته میشد و به دلیل آثار شعری و ترجمههایش شهرت داشت.
دانیل دیوید گوتنپلان، سردبیر نشریه نیشن، نویسنده و روزنامهنگار آمریکایی با پیشینهای در فلسفه، ادبیات و تاریخ است. او با نگارش کتابهایی مانند «هولوکاست در دادگاه» و زندگینامه آی.اف. استون، به بررسی مسائل سیاسی و تاریخی پرداخته است. گوتنپلان همچنین به عنوان مدرس تاریخ آمریکا و مفسر فرهنگی در بیبیسی فعالیت داشته است.
سی. وی. رامان پیلای (۱۸۵۸-۱۹۲۲)، نویسنده و نمایشنامهنویس برجسته هندی، بهعنوان یکی از پیشگامان ادبیات مالایالم شناخته میشود. او با آثاری مانند «مارتانداوارما»، «دهارماراجا» و «راماراجا باهادور» در ژانر رمان تاریخی شهرت یافت. رامان پیلای همچنین بنیانگذار چندین نشریه و نویسنده نخستین نمایشنامههای مالایالم بود.
جوزف میدِل، متولد ۱۹۵۵ در ساوانا، جورجیا، یک بازیگر تئاتر و سینما، نویسنده و سخنران عمومی است. او تحت تأثیر مارتین لوتر کینگ و جنبش بهایی، در راهپیماییهای سلما به مونتگمری شرکت کرد. میدِل تحصیلات خود را در دانشگاههای معتبر آمریکا و انگلستان دنبال کرد و با حضور در آثار شکسپیر و همکاری با کمپانیهای تئاتر سلطنتی، به شهرت رسید.
کفی کوآوله، نویسنده و نمایشنامهنویس اهل ساحل عاج، متولد ۱۹۵۶، برنده جوایز معتبری مانند Prix Ahmadou Kourouma برای رمان Babyface است. او با زبان موسیقیگونه و تحت تأثیر ریتم جاز، نزدیک به بیست نمایشنامه نوشته که در اروپا، آمریکا و کانادا اجرا شدهاند.
ایریکور برگمان، نویسنده و دانشمند سیاسی ایسلندی، متولد ۱۹۶۹ در ریکیاویک است. او نویسنده ده کتاب آکادمیک و سه رمان است. برگمان به عنوان استاد علوم سیاسی و مدیر مرکز مطالعات اروپایی دانشگاه بیفرست فعالیت میکند و تحقیقاتش بر پوپولیسم بومیگرا، نظریههای توطئه و اقتصاد سیاسی ایسلند متمرکز است.
بتسی گرییر، نویسنده، سردبیر و سخنران آمریکایی، به عنوان مبتکر و محبوبساز مفهوم «کرافتویسم» شناخته میشود. او با تلفیق هنر و کنشگری، رویکردی نوین در فعالان اجتماعی ایجاد کرده است. گرییر با کتابهایی مانند «کرافتویسم: هنر ساخت و کنشگری» به ترویج این جنبش پرداخته است.
شلی اکمن (۱۴ اکتبر ۱۹۵۳ - ۲۷ فوریه ۲۰۲۰) یک ستارهشناس، نویسنده، بازیگر و خواننده آمریکایی بود. او به عنوان مهمان و مفسر در برنامههای خبری و سرگرمی رادیو و تلویزیون حضور داشت. اکمن با توانایی شگفتانگیزش در به خاطر سپردن تاریخهای تولد، به ستارهشناسی علاقهمند شد و به عنوان یک ستارهشناس آماتور، دادههای تولد هنرمندان را جمعآوری کرد. او در نیویورک متولد و بزرگ شد و در زمینههای مختلف هنری از جمله بازیگری و خوانندگی فعالیت داشت.
چارلز جانستون (۱۸۶۷-۱۹۳۱) نویسنده، روزنامهنگار، تئوسوفیست، طبیعتشناس و سانسکریتشناس ایرلندی بود. او پس از خدمت کوتاه در هند، به آمریکا مهاجرت کرد و به نگارش کتابهای فلسفی و ترجمه آثار سانسکریت پرداخت. جانستون نقش مهمی در توسعه انجمن تئوسوفی در آمریکا داشت و با شخصیتهایی مانند ویلیام باتلر ییتس و هلنا بلاواتسکی ارتباط نزدیک داشت.
کِرِکووی روستایی است در شهرداری نِوِسینیه، واقع در جمهوری صرب بوسنی و هرزگوین. این منطقه یکی از آبادیهای کوچک و کمجمعیت این سرزمین است که در دل طبیعت بالکان جای گرفته است.
سوتلانا لوکویچ، روزنامهنگار صرب متولد ۱۴ دسامبر ۱۹۵۸ در بلگراد، با مدرک روزنامهنگاری از دانشکده علوم سیاسی بلگراد، مجری برنامه رادیویی «نیکو کائو یا» بود. پس از اخراج از رادیو بلگراد در ۱۹۹۳، به رادیو برود پیوست و از جنگ در یوگسلاوی سابق گزارش داد. او همچنین سردبیر برنامههای «فانتوم آزادی» و «پسکانیک» در رادیو B92 بود.
یوهان کورِن کریستی ممکن است به دو شخصیت نروژی اشاره داشته باشد: یک نویسنده قرن نوزدهمی و یک مهندس و افسر نیروی هوایی در قرن بیستم.
هرمان هاگدورن، شاعر و نویسنده آلمانی، بیشتر بهخاطر سرایش آثارش به گویش بوربک و پلاتدویچ شناخته میشود. او در اسن زاده شد و در آثارش رنگوبوی فرهنگ، زبان و خاطرات محلی آلمان را زنده کرد.
نام ویلیام مستر ممکن است به شخصیتهای برجستهای در تاریخ انگلستان اشاره داشته باشد؛ از جمله یک نماینده پارلمان از سیرنستر، نویسنده و الهیدان انگلیسی و همچنین نماینده پارلمان از ایپسویچ.
رابرت ای. متسگر، متولد ۱۹۵۶، یک مهندس برق آمریکایی و نویسنده علمی-تخیلی است. او با رمان «پیکورس» در سال ۲۰۰۲ به فینال جایزه نِبولا راه یافت. متسگر با مدرک دکترای مهندسی برق از دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس، هماکنون مدیر فنی شرکت کیما تکنولوژیز است و در کنار فعالیتهای علمی، آثار ادبی او در ژانر علمی-تخیلی سخت شناختهشدهاند.
جایزه فمینا، جایزه ادبی فرانسوی است که از سال ۱۹۰۴ توسط ۲۲ نویسنده برای مجله «لا وی اوروز» (امروزه فمینا) بنیان نهاده شد. این جایزه هر ساله توسط هیئتی کاملاً زنانه اعطا میشود و آثار نثر و شعر نویسندگان زن و مرد را مورد تقدیر قرار میدهد. برنده جایزه در اولین چهارشنبه نوامبر هر سال اعلام میشود.
