عبارت مورد نظر خود را بنویسید
نئوکورتیموردا کانفورمیس گونهای از سوسکها است که در سرده نئوکورتیموردا و خانواده موردللیدائه طبقهبندی میشود. این سوسک در سال ۱۹۵۳ توصیف شده و جزئی از تنوع زیستی حشرات به شمار میرود.
ترچوس کرایوبیوس گونهای از سوسکهای زمینی است که در سال ۱۹۳۵ توسط ژانل توصیف شد. این گونه در زیرخانواده ترچینائه قرار میگیرد و یکی از نمونههای جالب در جهان حشرات به شمار میرود.
ائوسنتومون کریستیانسنی گونهای از پروتورها در خانواده ائوسنتومیدهاست که زیستگاه آن آمریکای شمالی است. این موجود ریزجثه، نمونهای جذاب از تنوع حشرات پایهای در این قاره به شمار میرود.
میکروستایلوم سردهای از مگسهای سارق در خانواده آسیلیده است که دستکم ۱۳۰ گونه توصیفشده دارد و برای شناخت تنوع حشرات و طبقهبندی مگسها اهمیت دارد.
سیفوستیکا پانکونیتا گونهای پروانه از خانواده گراسیلارییدها است که در ایالتهای کوئینزلند و نیوساوت ولز استرالیا یافت میشود. این پروانه در سال ۱۹۱۳ توصیف علمی شد و جزو حشرات بومی این مناطق به شمار میرود.
موردیلا سریاتا (Mordella seriata) گونهای از سوسکها متعلق به خانواده موردیلیده و راسته تنبریوئیدیا است که در سال ۱۸۹۱ کشف شد. این سوسکها جزئی از تنوع زیستی حشرات هستند.
مگاکیل دوبیوسا گونهای زنبور از خانواده مگاکیلیدائه است که در سال ۱۹۰۹ توسط فریسه توصیف شد. این زنبور بخشی از تنوع زیستی حشرات است.
اوموگلیمیوس ریماوس گونهای از سوسکها است که در سال ۱۹۸۲ توسط آر.تی. و جی.آر. بل توصیف شد. این سوسک جزو زیرخانواده ریسودایه قرار میگیرد و یکی از گونههای جالب توجه در دنیای حشرات به شمار میرود.
کارفوروس سردهای از سوسکهای گل بالنرم است که بیشتر در استرالیا و پاپوآ گینه نو دیده میشود. این حشرات در خانواده Melyridae و زیرخانواده Malachiinae جای میگیرند.
پروانه شبپره اسکوپولا ترسیکالیس از خانواده هندسهداران است که در مجمعالجزایر مارکیز یافت میشود. این گونه در سال ۱۹۲۹ توصیف شده و جزئی از حشرات منطقه اقیانوسیه به شمار میرود.
جان آر. کارلسون، زیستشناس و استاد آمریکایی، به عنوان استاد یوجین هیگینز در رشته زیستشناسی مولکولی، سلولی و رشدی در دانشگاه ییل فعالیت میکند. تحقیقات او بر حس بویایی و چشایی حشرات با استفاده از مگس میوه (دروزوفیلا) متمرکز است. کشف ژنهای گیرنده بویایی و چشایی حشرات از دستاوردهای مهم اوست.
هوپلوملاس آلبولاینئلوس، تنها گونه از سرده هوپلوملاس در خانواده سراسنتیده، نخستین بار در سال ۱۸۹۶ توسط فیرمایر توصیف شد. این سوسک شاخکدار با ویژگیهای منحصر بفرد خود، جایگاه ویژهای در طبقهبندی حشرات دارد.
Paraxestocis یک جنس از حشرات قارچخوار درختی است که متعلق به خانواده Ciidae میباشد. این حشرات کوچک، نقش مهمی در اکوسیستم جنگلها از طریق تغذیه بر قارچهای در حال پوسیدگی ایفا میکنند.
پروپیلئا چهاردهنقطهای (Propylea quatuordecimpunctata) یک سوسک خانم کوچک از خانواده کوکسینلیده است که به نامهای سوسک خانم چهاردهنقطهای یا P-14 نیز شناخته میشود. این گونه با تنوع رنگی بالا و الگوی نقطههای سیاه روی بدن کرم تا نارنجی روشن، در مناطق وسیعی از اوراسیا و آمریکای شمالی پراکنده است. تغذیه آن از شتهها و حشرات دیگر، نقش مهمی در کنترل آفات دارد.
سارا بینون، حشرهشناس و اکولوژیست بریتانیایی، به عنوان پژوهشگر ارشد دانشگاه آکسفورد و بنیانگذار مزرعه حشرات (The Bug Farm) شناخته میشود. او با تحقیقات خود بر اهمیت سوسکهای مدفوعخوار و خدمات اکوسیستمی آنها تمرکز کرده و به عنوان مشاور علمی در کتابهای کودکانه و برنامههای تلویزیونی حضور داشته است.
فاکسفایر پدیدهای است که در آن برخی گونههای قارچ در چوبهای پوسیده، نوری آبی-سبز تولید میکنند. این نور ناشی از واکنش آنزیم لوسیفریز با ماده لوسیفیرین است. این پدیده از دوران باستان شناخته شده و در سال ۱۸۲۳ منشأ آن کشف شد. برخی معتقدند این نور برای جذب حشرات و پراکندگی هاگها یا هشدار به جانوران عمل میکند.
گوشههای تو رفته، معروف به «یو موم» در معماری سنتی تایلند، ویژگیای است که در آن گوشههای مستطیلی یک سازه به چند بخش فرورفته تقسیم میشوند. رایجترین شکل آن شامل سه زاویه در هر گوشه از چهار گوشه سازه است که به «دوازده گوشه تو رفته» یا «یو موم مای سیپ سونگ» معروف است. این سبک در معماری مذهبی دوره اواخر آیوثایا بسیار دیده میشود و در استوپاها (چدی)، ستونهای ساختمان و منارههای چندطبقه سبک پراسات کاربرد دارد.
زایلوکریوس سردهای از سوسکهای خانواده سراسنتریدائه است که شامل دو گونه شناختهشده میباشد. این سرده با ویژگیهای مورفولوژیکی خاص خود، در دستهبندی حشرات جایگاه ویژهای دارد.
هتروپوگون دانکانی (Heteropogon duncani) یک گونه از مگسهای دزد (خانواده Asilidae) است که در سال ۱۹۴۱ توصیف شد. این حشره متعلق به رده حشرات است.
سریلانکا، جزیرهای گرمسیری در جنوب هند، میزبان تنوع گستردهای از بیمهرگان است. این مقاله به بررسی گونههای شناختهشده گوشپری (Dermaptera) در این منطقه میپردازد. با توجه به مطالعات مالکوم بر و آلن بریندل، تاکنون ۷۱ گونه در ۱۱ خانواده و ۲۱ سرده شناسایی شدهاند.
