عبارت مورد نظر خود را بنویسید
موزه موم مادرید در میدان کولون، با بیش از ۴۵۰ تندیس مومی از چهرههای تاریخی، سلبریتیها و شخصیتهای خیالی، مقصدی دیدنی برای خانوادهها و گردشگران است.
کلود لویی لانگلوا، معروف به لانگلوا دِ سزان، چهرهنگار و هنرمند پاستل فرانسوی بود که آثارش در سالنهای پاریس و آکادمی سلطنتی لندن دیده شد. پرتره مادام مورل او در موزه آنتوان ویونل نگهداری میشود.
دانشگاه چندوجهی دوتی، یکی از پردیسهای دانشگاه تریبُهوان در غرب نپال، از سال 1961 (1340 شمسی) در حال ارائه دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشتههای هنر، مدیریت و جامعهشناسی است.
بقایای مورایما یک سایت باستانشناسی در کیوتو، ژاپن، شامل آثار از دوره جومون تا کوفون. خانههای گودالی، تپههای دفن و وسایل سنگی یافت شده است. در ۱۹۷۸ به عنوان سایت تاریخی ملی شناسایی شد.
پیکو دِ آنتونیا در مرکز جزیره سانتیاگو قرار دارد، بلندترین نقطه این جزیره است و بهدلیل اهمیت زمینشناسی و زیستمحیطی، بخشی از یک منطقه حفاظتشده محسوب میشود.
نانسی بی. سیمونز، جانورشناس و پستاندارشناس آمریکایی، یکی از چهرههای شاخص در مطالعه تکامل، ریختشناسی و طبقهبندی خفاشهاست که در موزه تاریخ طبیعی آمریکا فعالیت میکند.
دیوید هارتلی، فیلسوف انگلیسی قرن هجدهم و بنیانگذار مکتب انجمنگرایی در روانشناسی است. او با ترکیب فیزیک نیوتنی و نظریه انجمنگرایی، پیوند میان پدیدههای فیزیولوژیک و روانی را تبیین کرد و راه را برای روانشناسی مدرن هموار ساخت.
روستای کاراملیق در استان کیلیس ترکیه، با جمعیتی حدود ۲۴۴ نفر در سال ۲۰۲۲، سابقهای طولانی دارد. این روستا در قرن هفدهم توسط اولیا چلبی به عنوان سکونتگاه ترکمنها و در قرن نوزدهم توسط مارتین هارتمن به عنوان محل سکونت ترکها و بدویها ثبت شده است.
عابدین داور، نویسنده و سیاستمدار ملیگرای ترک، در سال ۱۸۸۶ در قسطنطنیه متولد شد. او که از بنیانگذاران باشگاه ورزشی گالاتاسرای بود، در دوران ریاست خود بر این باشگاه و همچنین نمایندگی مجلس، نقش مهمی ایفا کرد. داور همچنین به عنوان «دریادار غیرنظامی» در امور دریایی ترکیه مشارکت داشت و پس از مرگش، نام او به یکی از ارکان بانک دریانوردی ترکیه اطلاق شد.
این صفحه شامل منابع و اطلاعات مربوط به اعضای جدید منتخب آکادمی ملی علوم در بخش زیستشناسی میکروبی برای سال ۲۰۲۱ است.
شهرستان سامتر در غرب مرکزی آلاباما با جمعیتی بالغ بر ۱۲,۳۴۵ نفر در سال ۲۰۲۰، دارای تاریخی غنی از کاشفان فرانسوی تا معاهدات با سرخپوستان چوکتو است. این منطقه با رودخانه ناکسوبی و بزرگراههای متعدد، شاهد تحولات اقتصادی و آموزشی بوده است.
کوه بورئاس قلهای شاخص در رشتهکوه المپوس، در سرزمین ویکتوریا است که میان کوه آئولوس و کوه دیدو قرار دارد. نام این کوه را هیئت اعزامی دانشگاه ویکتوریا ولینگتون در جنوبگان از بورئاس، شخصیتی در اسطورهشناسی یونان، برگزید.
تشکیلات زمینشناسی سنگآهک انکویل در فرانسه قرار دارد و فسیلهای ارزشمندی از دوره ژوراسیک را در خود حفظ کرده است. این ساختار سنگی، پنجرهای به سوی زندگی پیشاتاریخی است.
قلعه تپهای لسکودجک، سکونتگاه کاوشنشده عصر آهن در پنزانس کورنوال است. این اثر باستانی پس از خرید توسط شورای محلی و طی کمپینهای مردمی، در سال ۲۰۰۷ به عنوان فضای عمومی به مردم واگذار شد و اکنون تحت بررسیهای باستانشناسی قرار دارد.
کوه کوپونکامینت در رشتهکوه لوئیس و بخش جنوبشرقی پارک ملی گلیشر در مونتانا قرار دارد. نام این کوه در سال ۱۹۴۰ بهصورت رسمی ثبت شد و به یاد یکی از بومیان قوم کوتِنای انتخاب شده است.
نوریه کسبیر، فعال سیاسی کرد و از اعضای پکک و شورای ریاست KCK، بهدلیل اتهامات حقوقی در هلند و ترکیه در کانون توجه قرار گرفت؛ پرونده استرداد او به ترکیه با نگرانی از شکنجه متوقف شد.
ایستگاه راهآهن توکاموال در استرالیا، یک ایستگاه تاریخی و تعطیلشده است که روزگاری نقطه اتصال دو خط آهن با اندازه ریل متفاوت بود. این ایستگاه که شاهد رقابتهای ایالتی بوده، اکنون به موزه کوچکی تبدیل شده و تنها مسیر جنوبی آن همچنان فعال است.
مایتیلیهای شمال شرقی، جمعیتی از قوم مایتیلی هستند که قرنهاست در شمال شرقی هند ساکن شدهاند. آنها زبان مایتیلی را صحبت میکنند، اما به زبانهای هندی و بنگالی نیز تسلط دارند و تأثیرات فرهنگی و زبانی قابل توجهی بر منطقه گذاشتهاند.
کتنچی یکی از محلههای بخش هینیس در استان ارزروم ترکیه است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۲، جمعیتی بالغ بر ۱۹۶ نفر دارد. این منطقه کوچک، نمونهای از سکونتگاههای کمجمعیت و بومی شرق ترکیه به شمار میرود.
جان روآن، رواندرمانگر و نویسنده بریتانیایی، از پیشگامان روانشناسی انسانگرایانه و رواندرمانی یکپارچه بود. او با طرح مفاهیم نوینی چون خودِ دیالوگی و شخصیتهای فرعی، مسیرهای تازهای در روانشناسی فراشخصی گشود.
