عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گانجی، روستایی تاریخی در سیسیل ایتالیا، با خانههای متروکه رایگان، احیای اقتصادی و جذب گردشگر را تجربه میکند. این شهر که در فهرست زیباترین روستاهای ایتالیا قرار دارد، تاریخ غنی، معماری چشمنواز و جاذبههای منحصربهفردی مانند دخمه مومیاییها را به نمایش میگذارد.
خانه جان دبلیو دی، معروف به خانه دی-دیتمن، سازهای مسکونی در شهرستان لاپیر میشیگان است. این بنا که در سال ۱۸۶۳ به سبک معماری احیای یونانی ساخته شده، در فهرست میراث تاریخی ایالت میشیگان و فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
کالج سنت جان آکسفورد، یکی از قدیمیترین و ثروتمندترین کالجهای دانشگاه آکسفورد، در سال ۱۵۵۵ تأسیس شد. این کالج با معماری خیرهکننده، تاریخچهای پرفراز و نشیب و نقش برجسته در علم و فرهنگ، همواره جایگاهی ویژه در میان دانشگاههای جهان داشته است.
خانه مسکونی تارونگ، بنایی تاریخی در کوئینزلند استرالیا، با قدمتی از دهه ۱۸۴۰ تا ۱۸۹۰، شاهد تحولات دوران طلایی دامداری بوده است. این مکان که در فهرست میراث کوئینزلند ثبت شده، معماری منحصربهفرد و داستانی غنی از تاریخ منطقه را در خود جای داده است.
لانگوود، خانهای تاریخی در نزدیکی ارلیویل، شهرستان آلبمارل ویرجینیا، با معماری فدرال و احیای استعماری، در سال ۱۷۹۰ بنا شده و شاهد تحولات معماری و اجتماعی در طول دو قرن بوده است.
کلیسای سنت هیلن کلیسای ابرشاری روستای ولدریک در منطقه جنوب شرقی شهر یورک انگلستان است. قدیمیترین بخش آن برج قرن ۱۴ میلادی است که در قرن ۱۵ با سنگهای بزرگتر بازسازی شد. ناو کلیسا در قرن ۱۸ ویران شده و از آجر در سال ۱۷۷۹ بازسازی گردید. داخلی کلیسا پس از بازسازی ۱۸۷۴ ظاهری گوتیک پیدا کرد و تجهیزات چوببری محراب و منبر در ۱۹۱۰ توسط رابرت تامپسون ساخته شد.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
کلیسای جامع Всех Святых در کِدلستون، یادگاری ارزشمند از دوران قرون وسطی، در نزدیکی دربی انگلستان قرار دارد. این کلیسا که بخشی از دهکده ویران شده کِدلستون است، شاهد وقایع تاریخی متعددی بوده و معماری خیرهکنندهای از دوران نورمن تا گوتیک را به نمایش میگذارد. امروزه این کلیسا تحت مراقبت «بنیاد حفاظت از کلیساها» قرار دارد.
موتا سن جیووانی، شهرداری در استان رجو کالابریا ایتالیا، با تاریخی کهن و نام یونانی «لوکوپترا» (سنگ سفید). این منطقه میزبان قلعه سنت آنیچتو، نمونهای برجسته از معماری بیزانسی-نورمن، و فانوس دریایی کاپو دل آرمی است.
شیشه معماری سولاریزه، نوعی مصالح ساختمانی است که در اثر واکنش شیمیایی با نور فرابنفش خورشید تغییر رنگ میدهد. این شیشهها که گاهی «شیشه صحرا» نامیده میشوند، بیشتر در بطریها و ظروف شیشهای دیده میشوند، اما در نماهای ساختمانی، دستگیره درها و کفپوشها نیز کاربرد دارند و به دلیل رنگ منحصربهفردشان، ارزشمند تلقی میشوند.
پل عابر پیاده آرگانزوئلا، شاهکاری طراحی شده توسط دومینیک پرو، پلی فلزی و مدرن در مادرید است که بر فراز پارک مادرید ریو و رودخانه مانزانارِس کشیده شده و چشماندازی بینظیر ارائه میدهد.
ورسلی، شهری در کلانشهر سالفورد، با ۵۶ بنای تاریخی ثبتشده در فهرست میراث ملی انگلستان، از جمله دو اثر با بالاترین درجه حفاظت (Grade I)، گنجینهای از معماری و تاریخ است. این بناها ریشه در قرون وسطی و دوران انقلاب صنعتی دارند.
خائومه ماتئو (۱۳۸۲-۱۴۵۲)، نقاش سبک گوتیک والنسیا، شاگرد و همکار پِرِه نیکولائو بود. او از ۱۴۰۲ تا ۱۴۵۳ در والنسیا فعالیت داشت و آثاری چون «ستایش شبانان» و «میلاد مسیح» از او باقی مانده است. وی همچنین در تزئینات تالار طلایی لوتجا د لا سدا مشارکت داشت.
دروازه خلوص آسمانی، ورودی اصلی اندرونی شهر ممنوعه پکن، مکانی که زمانی به محلات مسکونی راه داشت. این دروازه با مجسمههای شیر طلایی خود، نمادی از تاریخ و معماری چین است.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
