عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کولن بیار، معمار و استاد بنای فرانسوی قرن پانزدهم و شانزدهم، چهرهای کلیدی در گذار معماری فرانسه از گوتیک شعلهای به عناصر رنسانس ایتالیایی بود. او در پروژههای مهمی چون قلعه آمبواز، پل نوتردام و کلیسای بورژه نقش داشت.
کورنوبونیسکوس یک سرده منقرضشده از ماهیان استخوانی پیشاتاریخ است که در دوره کربنیفر، در ناحیهای از بریتانیا که امروزه کورنوال نام دارد، میزیست.
خانه تاریخی جدیدایا هاوکینز در جیمزپورت، نیویورک، نمونهای از معماری ایتالیایی قرن نوزدهم است که در سال ۲۰۰۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد.
ایروینگ آندرهیل، عکاس تجاری نیویورک، با ثبت نمای شهر، آسمانخراشها و نمادهای معماری، تصویری ماندگار از تحول نیویورک در نیمه نخست قرن بیستم به جا گذاشت.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
کارل فیشر (۱۹۴۹-۲۰۱۹)، معمار برجسته مجارستانیتبار، با فعالیت در مونترال و نیویورک، میراث ماندگاری در معماری مسکونی و تجاری برجای گذاشت. او فارغالتحصیل دانشگاه مکگیل بود و با تأسیس دفاتر خود در کانادا و آمریکا، پروژههای متعددی را به سرانجام رساند.
خانه سیرز در استنتون، ویرجینیا، نمونهای از کلبههای تاریخی دهه ۱۸۶۰ است که با معماری دونینگ، ایوان قوسی و برج هشتضلعی شناخته میشود و روزگاری محل زندگی دکتر بارناس سیرز بود.
واسکا د کامپو، شهری تاریخی و سرسبز در ایالت ایدالگوی مکزیک است که با معماری باستانی، درههای عمیق، آبشارهای خیرهکننده و هاسیئنداهای (عمارتهای) معدنی قرن هجدهم خود، به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا که در فهرست «شهرهای جادویی» مکزیک قرار دارد، نگاهی واقعی به تاریخ و فرهنگ این سرزمین میاندازد.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
خیابان لاکسگاده در مرکز کپنهاگ، دانمارک، با تاریخی غنی از احیای زمینهای آبی تا خانههای افسران دریایی و آتشسوزی بزرگ، شاهد تحولات بسیاری بوده است. نامگذاری آن به نام آبزیان دریایی و معماری منحصربهفردش، این خیابان را به بخشی جذاب از تاریخ پایتخت دانمارک تبدیل کرده است.
کنیسای بزرگ عدن یا «مگن اوراهیم»، شاهکار معماری یهودیان در جنوب یمن بود که در ۱۸۶۰ تأسیس شد. این بنا با گنجایش بیش از ۲۰۰۰ نفر، تزئینات مرمری، شیشههای رنگی و توراتهای جواهرنشان، نماد شکوه تاریخ یهودیان شبهجزیره عربستان به شمار میرفت.
لوئیس فرناندز، هنرمند ونزوئلایی و فارغالتحصیل معماری از هاروارد، فعالیت هنریاش را از ۱۹ سالگی با تئاتر آغاز کرد. او جوایز بینالمللی بازیگری و پرفروشترین کتابهای آمریکای لاتین را در کارنامه دارد.
پل عابر پیاده آرگانزوئلا، شاهکاری طراحی شده توسط دومینیک پرو، پلی فلزی و مدرن در مادرید است که بر فراز پارک مادرید ریو و رودخانه مانزانارِس کشیده شده و چشماندازی بینظیر ارائه میدهد.
تالار موسیقی تریتاون، قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر، با معماری شگفتانگیز سبک کوئین آن، از اواخر قرن نوزدهم تاکنون شاهد اجراهای بیشماری از بزرگان موسیقی و رویدادهای فرهنگی بوده است. این بنای تاریخی پس از سالها رکود، با مرمت و بازسازی، دوباره به قلب تپنده هنر منطقه تبدیل شده است.
خانه تاریخی لینچ-اوگورمن در بروکلاین، ماساچوست، نمونهای برجسته از معماری سبک کوئین آن ویکتوریایی است که در سال ۱۸۸۹ ساخته شده و در سال ۱۹۸۵ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت گردید.
