عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کارل فیشر (۱۹۴۹-۲۰۱۹)، معمار برجسته مجارستانیتبار، با فعالیت در مونترال و نیویورک، میراث ماندگاری در معماری مسکونی و تجاری برجای گذاشت. او فارغالتحصیل دانشگاه مکگیل بود و با تأسیس دفاتر خود در کانادا و آمریکا، پروژههای متعددی را به سرانجام رساند.
خانه سیرز در استنتون، ویرجینیا، نمونهای از کلبههای تاریخی دهه ۱۸۶۰ است که با معماری دونینگ، ایوان قوسی و برج هشتضلعی شناخته میشود و روزگاری محل زندگی دکتر بارناس سیرز بود.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
واسکا د کامپو، شهری تاریخی و سرسبز در ایالت ایدالگوی مکزیک است که با معماری باستانی، درههای عمیق، آبشارهای خیرهکننده و هاسیئنداهای (عمارتهای) معدنی قرن هجدهم خود، به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا که در فهرست «شهرهای جادویی» مکزیک قرار دارد، نگاهی واقعی به تاریخ و فرهنگ این سرزمین میاندازد.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
برج روشنایی نام دو آرامگاه تاریخی در محله کوتله محسن خان پیشاور است که به عنوان یکی از نشانههای معماری دوره گورکانیان هند در خیبر پختونخوا شناخته میشود.
معبد پاچیسوارار، اثری تاریخی از دوران پالاوا، در قلب شهر چییار در منطقه تیروانامالای تامیل نادو هند واقع شده است. این معبد باشکوه، نمادی از معماری و تاریخ غنی منطقه است.
کلیسای تاریخی متدیست اسقفی نورویچ در نیویورک، با معماری چشمنواز آیزاک جی. پری و بنای آجری باشکوه، نمونهای برجسته از هنر معماری قرن ۱۹ است که در سال ۲۰۰۳ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
خانه شهری دانبار، که با نام تولبوت دانبار نیز شناخته میشود، بنایی تاریخی در اسکاتلند است که امروزه به موزه تبدیل شده. این ساختمان با معماری خاص رنسانس، شاهد رویدادهای مهمی از جمله دادگاههای جادوگری بوده و امروزه پذیرای بازدیدکنندگان علاقهمند به تاریخ است.
کلیسای سن جوزپه در پولنتسا، ایتالیا، با معماری باروک و تاریخچهای غنی، چشماندازی خیرهکننده از هنر و مذهب ارائه میدهد. این کلیسا که در قرن هجدهم بازسازی شده، آثاری از نقاشان برجسته و تزئینات باشکوه را در خود جای داده است.
کلبه وِید و کرتیس بالا، که در سال ۱۹۳۳ توسط جان گراندز در بنای ملی دایناسور ساخته شد، قدیمیترین اقامتگاه مهمان باقیمانده در پارک است. این سازه روستیک که به عنوان مهمانسرا و ایستگاه محیطبانی استفاده میشد، در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شده است.
پل ویکتوریا در هرفورد، پلی پیادهرو است که در سال ۱۸۹۸ به مناسبت شصتمین سالگرد سلطنت ملکه ویکتوریا افتتاح شد. این پل معلق با تزئینات آهنی، جایگزین کشتیرویی قدیمی شده و از اهمیت تاریخی و معماری ویژهای برخوردار است.
کلیسای عروج مریم مقدس در بودسلاو، بلاروس، شاهکاری از معماری اواخر باروک است. این کلیسا که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد، میزبان تندیس مشهور بانوی ما بودسلاو است و تاریخچهای غنی از قرن شانزدهم تا کنون را در خود جای داده است. این اثر باستانی اخیراً در اثر آتشسوزی آسیب دیده اما تلاشها برای بازسازی آن ادامه دارد.
کنیسای بزرگ عدن یا «مگن اوراهیم»، شاهکار معماری یهودیان در جنوب یمن بود که در ۱۸۶۰ تأسیس شد. این بنا با گنجایش بیش از ۲۰۰۰ نفر، تزئینات مرمری، شیشههای رنگی و توراتهای جواهرنشان، نماد شکوه تاریخ یهودیان شبهجزیره عربستان به شمار میرفت.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
