عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سیموسا (CIMOSA) یک چارچوب مدلسازی سازمانی است که برای یکپارچهسازی ماشینها، کامپیوترها و افراد در محیطهای تولیدی طراحی شده است. این چارچوب با تمرکز بر چرخه حیات سیستم، زبان مدلسازی، روششناسی و فناوریهای پشتیبان را ارائه میدهد.
تالار موسیقی تریتاون، قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر، با معماری شگفتانگیز سبک کوئین آن، از اواخر قرن نوزدهم تاکنون شاهد اجراهای بیشماری از بزرگان موسیقی و رویدادهای فرهنگی بوده است. این بنای تاریخی پس از سالها رکود، با مرمت و بازسازی، دوباره به قلب تپنده هنر منطقه تبدیل شده است.
منطقه تاریخی قلب ترینیداد (Corazon de Trinidad) در ترینیداد، کلرادو، با معماری چشمنواز از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است. این منطقه شاهد رشد و تحول تاریخی این شهر بوده است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
خانه تاریخی لازاروس در مرکز شهر کلمبوس، اوهایو، با معماری سبک امپراتوری دوم فرانسه، شاهد تحولات فراوانی از زمان ساخت در ۱۸۸۶ بوده است. این خانه که در فهرست میراث ملی آمریکا ثبت شده، اکنون با حفظ اصالت خود، به فضایی لوکس تبدیل شده است.
ترینیداد آردورا، نویسنده اسپانیایی اهل آستوریاس، با دو اثر برجسته «Olvido» و «Que no se entere Mendoza» شناخته میشود. او دانشآموخته اقتصاد از دانشگاه کمپلوتنسه مادرید است و سالها در سالامانکا زندگی و کار کرده است. رمان «Olvido» جایزه معتبر انجمن منتقدان و مفسران هنری میامی را از آن خود کرد.
پل عابر پیاده آرگانزوئلا، شاهکاری طراحی شده توسط دومینیک پرو، پلی فلزی و مدرن در مادرید است که بر فراز پارک مادرید ریو و رودخانه مانزانارِس کشیده شده و چشماندازی بینظیر ارائه میدهد.
کلیسای جامع Всех Святых در کِدلستون، یادگاری ارزشمند از دوران قرون وسطی، در نزدیکی دربی انگلستان قرار دارد. این کلیسا که بخشی از دهکده ویران شده کِدلستون است، شاهد وقایع تاریخی متعددی بوده و معماری خیرهکنندهای از دوران نورمن تا گوتیک را به نمایش میگذارد. امروزه این کلیسا تحت مراقبت «بنیاد حفاظت از کلیساها» قرار دارد.
کالج سنت جان آکسفورد، یکی از قدیمیترین و ثروتمندترین کالجهای دانشگاه آکسفورد، در سال ۱۵۵۵ تأسیس شد. این کالج با معماری خیرهکننده، تاریخچهای پرفراز و نشیب و نقش برجسته در علم و فرهنگ، همواره جایگاهی ویژه در میان دانشگاههای جهان داشته است.
لانگوود، خانهای تاریخی در نزدیکی ارلیویل، شهرستان آلبمارل ویرجینیا، با معماری فدرال و احیای استعماری، در سال ۱۷۹۰ بنا شده و شاهد تحولات معماری و اجتماعی در طول دو قرن بوده است.
ورسلی، شهری در کلانشهر سالفورد، با ۵۶ بنای تاریخی ثبتشده در فهرست میراث ملی انگلستان، از جمله دو اثر با بالاترین درجه حفاظت (Grade I)، گنجینهای از معماری و تاریخ است. این بناها ریشه در قرون وسطی و دوران انقلاب صنعتی دارند.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
شیشه معماری سولاریزه، نوعی مصالح ساختمانی است که در اثر واکنش شیمیایی با نور فرابنفش خورشید تغییر رنگ میدهد. این شیشهها که گاهی «شیشه صحرا» نامیده میشوند، بیشتر در بطریها و ظروف شیشهای دیده میشوند، اما در نماهای ساختمانی، دستگیره درها و کفپوشها نیز کاربرد دارند و به دلیل رنگ منحصربهفردشان، ارزشمند تلقی میشوند.
موتا سن جیووانی، شهرداری در استان رجو کالابریا ایتالیا، با تاریخی کهن و نام یونانی «لوکوپترا» (سنگ سفید). این منطقه میزبان قلعه سنت آنیچتو، نمونهای برجسته از معماری بیزانسی-نورمن، و فانوس دریایی کاپو دل آرمی است.
