عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کالج سنت جان آکسفورد، یکی از قدیمیترین و ثروتمندترین کالجهای دانشگاه آکسفورد، در سال ۱۵۵۵ تأسیس شد. این کالج با معماری خیرهکننده، تاریخچهای پرفراز و نشیب و نقش برجسته در علم و فرهنگ، همواره جایگاهی ویژه در میان دانشگاههای جهان داشته است.
گیلسکویلها مدارس ایرلندیزبانی هستند که آموزش را با روش غوطهوری زبانی ارائه میکنند و نقش مهمی در احیای زبان ایرلندی و آموزش دوزبانه دارند.
خانه تاریخی پاول کواتلباوم در کانوی، کارولینای جنوبی، که حدود سال ۱۸۹۰ بنا شده و در سال ۱۹۱۱ به سبک احیای استعماری هلندی بازسازی شده است. این بنا در سال ۱۹۸۶ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
کلیسای ماریِنکیرشه (کلیسای سنت ماری) در قلعه ماریِنبرگ ورتسبورگ، قدیمیترین کلیسا و بنای این قلعه است. تاریخچه آن به قرن هشتم میلادی بازمیگردد و شاهد تحولات تاریخی و معماری متعددی بوده است.
لانگوود، خانهای تاریخی در نزدیکی ارلیویل، شهرستان آلبمارل ویرجینیا، با معماری فدرال و احیای استعماری، در سال ۱۷۹۰ بنا شده و شاهد تحولات معماری و اجتماعی در طول دو قرن بوده است.
آکادمی چریفیلد، بنایی تاریخی به سبک معماری یونانی احیا شده در سال ۱۸۵۰ در مین، که در ابتدا میزبان یک آکادمی خصوصی و دفاتر شهری بود. این ساختمان که در سال ۱۹۸۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد، امروزه کاربریهای متنوعی از جمله کتابخانه و مرکز اجتماعی را در خود جای داده است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
واژه «پیچی» (Peachy) علاوه بر کاربرد صفتگونه در زبان انگلیسی، نام سومین تکآهنگ آلبوم دوم میسی هیگینز است. این واژه همچنین نام خانوادگی و نام کوچک چند چهره شاخص در عرصه ورزش، سیاست و معماری به شمار میرود.
سیر تحول احیای قلبی ریوی از مصر باستان تا روشهای مدرن امروزی. آشنایی با پیشگامان، کشفیات کلیدی و تکامل تکنیکهای نجاتبخش زندگی.
ساختمان مسکونی ۲۲۰–۲۰۴ خیابان چارلز در والتام، ماساچوست، نمونهای ارزشمند از خانههای چند واحدی مسکونی اوایل قرن بیستم است. این بنا که در سال ۱۹۱۳ ساخته شده، در سال ۱۹۸۹ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد و معماری احیای استعماری را به نمایش میگذارد.
مدرسه تاریخی گالأتین در یونینتاون پنسیلوانیا، بنایی دو طبقه با سبک احیای کلاسیک است که در سال ۱۹۰۸ ساخته شد. این ساختمان آجری با ایوان تراکوتا و ستونهای کرینتی، شاهد تحولات تاریخی و معماری منطقه است.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
کلیسای سنت تمام مقدسین در لیتل کسترون، راتلند، یکی از کوچکترین کلیساهای انگلستان با معماری منحصر به فرد و تاریخچهای غنی است. این بنای ثبت شده در فهرست گرید II*، شاهد تحولات معماری در طول قرنها بوده و امروزه نیز میزبان علاقهمندان به تاریخ و هنر است.
این مقاله تاریخچه، معماری و کاربری جدید صومعه و کلیسای باروک سنت پدرو دو آلکانتارا را در ساو روکه دو پیکو، آزور پرتغال بررسی میکند؛ از دوران بنا تا بازسازی و تبدیل به اقامتگاه جوانان.
خیابان لاکسگاده در مرکز کپنهاگ، دانمارک، با تاریخی غنی از احیای زمینهای آبی تا خانههای افسران دریایی و آتشسوزی بزرگ، شاهد تحولات بسیاری بوده است. نامگذاری آن به نام آبزیان دریایی و معماری منحصربهفردش، این خیابان را به بخشی جذاب از تاریخ پایتخت دانمارک تبدیل کرده است.
سما رمضان، جودوکار مصری، با دو حضور در المپیک و پنج مدال در مسابقات قهرمانی آفریقا، از برجستهترین ورزشکاران زن سنگینوزن مصر در رشته جودو است. او در بازیهای آفریقایی 2007 نیز به مدال طلا دست یافت.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
واسکا د کامپو، شهری تاریخی و سرسبز در ایالت ایدالگوی مکزیک است که با معماری باستانی، درههای عمیق، آبشارهای خیرهکننده و هاسیئنداهای (عمارتهای) معدنی قرن هجدهم خود، به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا که در فهرست «شهرهای جادویی» مکزیک قرار دارد، نگاهی واقعی به تاریخ و فرهنگ این سرزمین میاندازد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
