عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تیموفی بویچوک (۱۸۹۶-۱۹۲۲) نقاش اوکراینی و برادر کوچکتر میخایلو بویچوک بود. او با استعداد ذاتی در نقاشی، بهعنوان دستیار برادرش در مرمت آثار هنری فعالیت کرد. آثار او تحت تأثیر هنر بیزانسی و فولکلور اوکراینی، بهویژه پرترهها و پوسترهای سیاسی، شهرت یافتند. مرگ زودهنگام او در ۲۶ سالگی، مانع از تأثیر بیشترش بر جامعه هنری شد.
دوک لینگ، آخرین جونک اصیل هنگکنگ، در دهه ۱۹۵۰ در ماکائو ساخته شد و پس از سالها استفاده بهعنوان قایق ماهیگیری، در ۱۹۸۵ بازسازی شد. این کشتی در بندر ویکتوریا فعال بود و پس از غرق شدن در طوفان ۲۰۱۴، با هزینهای هنگفت مرمت و در ۲۰۱۵ دوباره به آب انداخته شد. امروزه برای تورهای گردشگری، مراسم عروسی و فیلمبرداری استفاده میشود.
مارگارت سگویر (۱۷۹۵–۱۸۷۰)، نقاش مینیاتوری بریتانیایی، دختر ارشد آنتونی استوارت بود. او تحت آموزش پدرش، به همراه خواهر کوچکترش گریس، به نقاشی مینیاتور روی آورد. مارگارت به خاطر آثارش ستوده شده، اما امروزه رکورد مشخصی از کارهای او باقی نمانده است. او با جان سگویر، مرمتگر آثار هنری، ازدواج کرد و صاحب پسری به نام پیتر شد که بعدها به نویسندهای موفق تبدیل گشت.
ایستگاه راهآهن وینگفیلد، واقع در منطقه روستایی دربیشر، انگلستان، از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۶۷ فعال بود. این ایستگاه که توسط فرانسیس تامپسون طراحی شد، پس از سالها متروکه شدن، از سال ۲۰۱۹ با حمایت مالی بختآزمایی ملی مرمت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به شکل اولیه خود در سال ۱۸۴۰ بازگردانده شد.
جورج راجرز کلارک (۱۷۵۲–۱۸۱۸) یک افسر نظامی آمریکایی در جبهه شمال غربی در جریان جنگ انقلاب آمریکا بود. علاوه بر این، نام او به مکانها، بناها و مؤسسات مختلفی نیز اطلاق شده است.
تالار موسیقی تریتاون، قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر، با معماری شگفتانگیز سبک کوئین آن، از اواخر قرن نوزدهم تاکنون شاهد اجراهای بیشماری از بزرگان موسیقی و رویدادهای فرهنگی بوده است. این بنای تاریخی پس از سالها رکود، با مرمت و بازسازی، دوباره به قلب تپنده هنر منطقه تبدیل شده است.
دولمن کونیا بایشا در پرتغال، یادگاری سنگی از هزارههای پیشین است که با کاوشها و مرمتهای گوناگون، اهمیت باستانشناختی خود را حفظ کرده است.
معبد شیوای دیشیسوارا در بوبانسوار اودیسا، نمونهای کوچک از معابد خصوصی قرن پانزدهم است؛ معبدی لاتریتی با سبک کلینگایی که امروز به مرمت و مراقبت نیاز دارد.
مجموعه املاک الایجا پیرس شامل آرایشگاه، گالری هنری و منزل مسکونی این هنرمند برجسته در کلمبوس اوهایو بود. این بناها که نماد فرهنگ آفریقایی-آمریکایی بودند، علیرغم ثبت در فهرست آثار ملی، برای ساخت پارکینگ دانشگاه تخریب شدند.
بارتولومیو هاولت، طراح و حکاک انگلیسی، با ثبت دقیق مناظر، بناها و مهرهای تاریخی بریتانیا، از چهرههای مهم عتیقهشناسی تصویری در قرن نوزدهم است.
خانه دایل-بنتون، واقع در کلرادو، محل زندگی خانوادههای برجستهای مانند دایل و بنتون بوده است. جیمز دایل، بنیانگذار معدن طلای پورتلند، و فرانک بنتون، دامدار سرشناس و بنیانگذار نمایشگاه ملی دام غربی، از ساکنان مشهور این خانه بودند. این بنا پس از سالها تغییر کاربری، در سال ۲۰۰۴ مرمت و به عنوان بنای تاریخی ثبت شد.
معبد یadana زدی سینمیا شین، بنایی تاریخی در سگاینگ میانمار است که در سال ۱۴۳۱ میلادی به دستور پادشاه مونهین تادو ساخته شد. این معبد برای نگهداری پنج Relic مقدس که از سریلانکا آورده شده بود، ساخته شد. پس از آسیبدیدگی در زلزلههای ۱۴۸۵ و ۲۰۱۲، مرمتهای گستردهای روی آن انجام گرفت.
تالار موت، ساختمانی تاریخی در اپلبی-این-وستمورلند، کامبریا، انگلستان است که در ۱۵۹۶ میلادی ساخته شده است. این بنا با سبک بومی و نمای گچبری، بهعنوان محل جلسات شورای شهر و میزبانی دادگاههای محلی استفاده میشده است. پس از مرمتهای گسترده در ۲۰۲۲، امروزه بهعنوان مرکز اطلاعرسانی گردشگری و محل برگزاری مراسم سالانه شهردار فعالیت میکند.
جیمز لئو دیلیون، ورزشکار آمریکایی در رشته پرتاب دیسک، مدال برنز المپیک ۱۹۵۲ را کسب کرد. او همچنین قهرمان مسابقات NCAA و AAU در سال ۱۹۵۲ بود. پس از بازنشستگی، به مکانیک هواپیما و خلبان خصوصی تبدیل شد و در اوقات فراغت به مرمت هواپیما و خودرو میپرداخت.
کریستیانسفلد، شهری کوچک در جنوب دانمارک با جمعیتی حدود ۳۰۰۰ نفر، در سال ۱۷۷۳ توسط کلیسای موراوی تأسیس شد. این شهر بهعنوان نمونهای بینظیر از شهرسازی و معماری کلیسای موراوی، از سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. ساختار منظم شهر، ساختمانهای آجری زرد و سقفهای قرمز، و حفظ کاربری اصلی بسیاری از بناها، آن را به مقصدی گردشگری تبدیل کرده است.
ساختمان گوئن، بنای تاریخی ثبتشده در سینسیناتی اوهایو، در سال ۱۹۱۴ به سبک بو-آر ساخته شد. این ساختمان ۱۳ طبقهای با مساحت حدود ۱۱۱۵۰ مترمربع، توسط ارنست فلگ طراحی شد و به سفارش آلیس گوئن وندربیلت، به افتخار پدرش آبراهام گوئن نامگذاری شد. این بنا از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۶ مقر اصلی شرکت پروکتر اند گمبل بود و در سال ۱۹۹۲ توسط گروهی از سرمایهگذاران خریداری و مرمت شد.
هارلی واریک (۱۹۲۴-۲۰۰۰)، نقاش آمریکایی، بهخاطر نقاشی علائم تبلیغاتی توتون "میل پاچ" بر روی انبارها در ۱۳ ایالت میانغرب و آپالاچی آمریکا مشهور بود. او در طول ۵۵ سال فعالیت، بیش از ۲۰,۰۰۰ علامت نقاشی یا مرمت کرد و بهعنوان آخرین نقاش این علائم در آمریکا شناخته میشود. آثار او در مؤسسه اسمیتسونین به نمایش درآمده است.
مارکو پنوو (۱۹۲۲-۱۹۹۸)، استاد تراشکاری چوب و مرمتگر صربستانی، در شهر تیتل (سربیا کنونی) زاده شد. او با تبار کروات و بلغاری، در نووی ساد زندگی کرد و شاگرد ی. سزوتر بود. پنوو در ساخت و مرمت ایکونوستاسها، محرابهای کلیساهای ارتدوکس صربی، کاتولیک یونانی و رومی، و همچنین مرمت اشیای مقدس فعالیت داشت. آثار او در سبکهای باروک، نئوروکوکو و کلاسیک دیده میشود.
زمین شماره ۱۸ شهر هاناپپه در جزیره کاوایی هاوایی، ساختمانی تاریخی است که در سال ۱۹۲۶ ساخته شد. این بنا که به نام سالن بیلیارد شناخته میشد، ابتدا به عنوان یک قهوهخانه و سپس به عنوان فروشگاه رادیو استفاده شد. در سال ۱۹۹۳ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد و پس از آسیب دیدن در طوفان اینیکی، در سال ۲۰۰۳ مرمت گردید.
گوانگهویمون، معروف به دروازه جنوب شرقی، یکی از هشت دروازه تاریخی دیوار استحکامات سئول در دوران سلسله جوسون است. این دروازه که ابتدا سوگومون نام داشت، در ۱۳۹۶ ساخته و در ۱۷۱۱ تا ۱۷۱۹ بازسازی شد. با وجود تخریب در جنگ کره، در ۱۹۷۶ مرمت شد و امروزه در محله جونگگو سئول قرار دارد.
