عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کارت تایوانمانی، کارت هوشمند بدون تماس تایوان است که از سال ۲۰۰۶ در کائوسیونگ و شهرهای جنوبی این کشور برای پرداخت حملونقل عمومی و خریدهای خرد استفاده شد.
رنه ویتو، رکابزن فرانسوی که هیچگاه تور دو فرانس را فتح نکرد، اما با فداکاری برای آنتونن مانی و درخشش در کوهستانها به نمادی ماندگار از اخلاق ورزشی تبدیل شد.
روزی نو، چهارمین آلبوم چندآهنگه ادی مانی، موسیقیدان آمریکایی است که پس از مرگ او در سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. این اثر قرار بود دوازدهمین آلبوم استودیویی او باشد، اما به دلیل بیماری و درگذشتش، در قالب یک آلبوم کوتاه در آوریل ۲۰۲۰ روانه بازار شد.
ایندیراما جاناردانا آینگار (۱۹۱۴-۲۰۱۰)، معروف به مانی، نیکوکار و سازمانده جامعه در مایسور، هند بود. او با پیروی از فلسفه سریویشنو و سنتهای هبّار آینگار، زندگیای سرشار از مهربانی و بخشش داشت. با وجود مشکلات جسمی در سالهای آخر عمر، همچنان به فعالیتهای خیرخواهانه ادامه داد و به عنوان عضوی مورد احترام در جامعه شناخته میشد.
کریستوفر تلفسن (زادهٔ ۱۹۵۷) تدوینگر فیلم آمریکایی است که بهخاطر آثارش در سینمای مستقل و هالیوود شناخته میشود. او در سال ۲۰۱۲ برای تدوین فیلم «مانیبال» نامزد جایزهٔ اسکار شد.
مانی، نخستین تکآهنگ انفرادی داون، خواننده و رپر کرهای، در ۵ نوامبر ۲۰۱۹ توسط پی نیشن منتشر شد. این ترانه، نخستین اثر داون پس از جدایی از گروه پنتاگون و کمپانی کیوب انترتینمنت است. موزیک ویدیو و تیزر آن بهطور همزمان منتشر شدند و داون این ترانه را در برنامههای موسیقی کرهای تبلیغ کرد.
مانی دیویدسون، میلیاردر بریتانیایی ساکن موناکو، با سرمایهگذاریهای گسترده در بریتانیا شناخته میشود. او که در دوران جنگ جهانی دوم در بلکپول بزرگ شد، پس از اقامت در عمارت تاریخی لایرزگروو در گلاسترشایر، به موناکو مهاجرت کرد. دیویدسون همچنین بهعنوان حامی مؤسسه تحقیقات سرطان روده فعالیت داشته است.
«عسل در هسته» نام دو کاست گردآوریشده از هنرمندان راک اسکاتلندی در دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی است. جالب اینکه گروه «فرندز اگِین» که بعدها به «لاو اند مانی» تغییر نام داد، الهامبخش این نام بود، اما در هیچکدام از آلبومها حضور نداشتند. کاست اول در ۱۹۸۶ با مجلهای از هنرمندان منتشر شد و شامل آثار اولیه گروههایی مثل وت وت وت و دیکن بلو بود. کاست دوم در ۱۹۹۱ با قطعات نایابی از پروکلِیمِرز و تینایج فَنکلب عرضه شد و درآمد آن به مؤسسه خیریه کودکان یورکهیل اهدا شد.
مانی ون زیل (۲۱ ژانویه ۱۹۲۹ - ۵ اوت ۲۰۱۲) کشتیگیر سرشناس آفریقای جنوبی بود که در دو دوره بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۶ و ۱۹۶۰ حضور یافت. او همچنین در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع به مدال طلا دست یافت.
کولت مانی، خواننده فرانسویای که دیر به ضبط رسید اما با آمیختن بلوز، جاز، ترانه اعتراضی و موسیقی تجربی به یکی از چهرههای جسور موسیقی فرانسه تبدیل شد.
هنگزو، با نام اصلی یون هیونگ-جون، رپر کرهای عضو گروه ریتم پاور است که با قهرمانی در شومن می د مانی 6 به شهرت بیشتری رسید. او نخستین آلبوم خود، Best Driver، را در اوت ۲۰۱۵ منتشر کرد.
«شبهای بیپایان» ترانهای از ادی مانی، خواننده راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۷ بهعنوان سومین تکآهنگ آلبوم «نمیتونم جلش رو بگیرم» (۱۹۸۶) منتشر شد. این ترانه که توسط جان سزاریو، میشل کولیر و استیو مولن نوشته و توسط ریچی زیتو و ادی مانی تهیه شده بود، به رتبه ۲۱ در بیلبورد هات ۱۰۰ و رتبه ۱۰ در جدول ترانههای راک آلبوم دست یافت.
تیم بسکتبال مردان ایلینوی فایتینگ ایلیینی در فصل ۱۹۵۹-۱۹۶۰، به سرمربیگری هری کامبس، با حضور بازیکنانی مانند گاونر وان و مانی جکسون، در لیگ Big Ten شرکت کرد. این تیم با ۸ برد و ۶ باخت در کنفرانس، در رده سوم قرار گرفت و در مجموع ۱۶ برد و ۷ باخت را ثبت کرد.
مانی پرز، بازیگر آمریکایی-دومینیکنی، با بازی در سریال «Third Watch» و فیلم «واشینگتن هایتس» شناخته میشود. او که در جمهوری دومینیکن متولد شد، پس از مهاجرت به نیویورک، در کالج مریماونت در رشته تئاتر تحصیل کرد. پرز برای بازی در فیلم «واشینگتن هایتس» جایزه بهترین بازیگر را از جشنواره فیلم میلان دریافت کرد و به دلیل فعالیتهای بشردوستانهاش در جمهوری دومینیکن مورد تقدیر قرار گرفته است.
آلبوم «در شهر» دومین آلبوم استودیویی کوین رودولف، موسیقیدان آمریکایی است که با حضور مهمانانی مانند لیل وین، نس، ریک راس و بیردمن منتشر شد. این آلبوم در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸ از طریق کمپانیهای کَش مانی رکوردز و یونیورسال ریپابلیک عرضه شد. تمام قطعات آلبوم توسط خود رودولف نوشته و تولید شدهاند. تکآهنگ «بذار برقصه» به رتبههای بالایی در چارتهای بینالمللی دست یافت.
ام. وی. مانی (۱۹۰۴-۱۹۵۲) بازیگر، فعال اجتماعی و مبارز آزادیخواه هندی بود که نقش مهمی در تأسیس انجمن هنرمندان فیلم جنوب هند ایفا کرد. او با وجود ترک خانه در ۱۱ سالگی، به یک چهره تأثیرگذار در تئاتر و سینمای تامیل تبدیل شد و در کنار فعالیتهای هنری، در جنبش استقلال هند نیز مشارکت فعال داشت.
