عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پیمان کارکرد اتحادیه اروپا (TFEU) یکی از دو پیمان بنیادین اتحادیه اروپا است که به همراه پیمان اتحادیه اروپا (TEU) چارچوب قانونی این اتحادیه را تشکیل میدهد. این پیمان که ابتدا به نام پیمان تأسیس جامعه اقتصادی اروپا (TEC) شناخته میشد، در سال ۱۹۵۷ امضا و در ۱۹۵۸ اجرایی شد. پس از اصلاحات معاهده لیسبون در ۲۰۰۷، نام آن به شکل کنونی تغییر یافت.
سینترا، شهری در منطقه لیسبون بزرگ پرتغال، با جمعیتی بالغ بر ۳۸۵ هزار نفر، به عنوان یکی از شهریترین و پرتراکمترین مناطق پرتغال شناخته میشود. این شهر تاریخی با کاخها، قلعهها، سواحل و پارکهای دیدنیاش، مقصدی گردشگری محبوب است که مرکز تاریخی آن در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
پورتو–لیسبون، مسابقه سالانه دوچرخهسواری جاده در پرتغال بود که هر سال در روز پرتغال برگزار میشد و با ۳۳۰ تا ۳۴۰ کیلومتر، یکی از سختترین کلاسیکهای یکروزه اروپا به شمار میرفت.
زامورا ایندوتا، فرمانده ارشد اهل گینهٔ بیسائو، از ریاست ستاد ارتش تا بازداشت در ناآرامیهای ۲۰۱۰، اتهام تروریسم پس از کودتای ۲۰۱۲ و سالها تبعید در لیسبون را پشت سر گذاشت.
آسیاب فارول، واقع در خیابان لیسبون در ایالت مین، بنایی تاریخی است که در سال ۱۸۷۲ میلادی بهعنوان کارخانه پنبه در اوج انقلاب صنعتی ساخته شد. این مجموعه که امروزه به واحدهای مسکونی تبدیل شده، در سال ۱۹۸۵ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد. معماری آجری سهطبقه و برج چهارطبقه ایتالیایی آن، نمادی از دوران شکوفایی صنعتی منطقه است.
موزه برق (ایستگاه برق تژو) در منطقه بلن لیسبون، مرکزی فرهنگی است که تکامل انرژی را با تلفیقی از موزه علم و باستانشناسی صنعتی به نمایش میگذارد. این بنا که در اواخر قرن ۱۹ از رودخانه تژو پس گرفته شد، نمادی از معماری صنعتی پرتغال در نیمه اول قرن ۲۰ است. موزه در سال ۱۹۹۰ افتتاح و در سال ۲۰۰۶ پس از بازسازی کامل، با رویکردی نوین بازگشایی شد.
آفونسوی دوارته کاستا، متولد ۲۰ مارس ۱۹۹۶، یک قایقران پرتغالی است که در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرد. او از لیسبون است و در رده قایقرانان حرفهای پرتغال قرار دارد.
اسپورتینگ سیپی، باشگاه حرفهای فوتسال وابسته به باشگاه ورزشی اسپورتینگ پرتغال، از سال ۱۹۸۵ در لیسبون فعالیت میکند. این تیم پرافتخارترین باشگاه فوتسال پرتغال است که دو بار قهرمان لیگ قهرمانان فوتسال یوفا شده و ۱۸ قهرمانی لیگ برتر پرتغال را در کارنامه دارد.
ایستگاه راهآهن دواس ایگلسژ - میرندا، پایانه خط سابور، به شهر میرندا دو دورو در ناحیه براگانسا پرتغال خدماترسانی میکرد. این ایستگاه در ۱۰ کیلومتری میرندا واقع شده و با کاشیهای سنتی پرتغالی از کارخانه سانتآنا در لیسبون تزئین شده است.
سرود سرودهای سلیمان، اثری کرال از کریستف پندرتسکی، آهنگساز لهستانی، در سال ۱۹۷۳ به پایان رسید. این اثر به سفارش بنیاد گولبنکیان ساخته شد و نخستین بار در لیسبون اجرا گردید. متن این اثر از سرود سرودها اقتباس شده و برای کر ۱۶ نفره و ارکستر نوشته شده است.
ژوائو دو سوسا کاروالیو (۱۷۴۵-۱۷۹۸) برجستهترین آهنگساز پرتغالی نسل خود بود. او در استرموز متولد شد و در ایتالیا موسیقی آموخت. آثار او شامل اپرا، موسیقی کلیسایی و قطعات کیبوردی است که برخی از آنها هنوز اجرا میشوند. کاروالیو بهعنوان استاد موسیقی در دربار سلطنتی پرتغال و همچنین در سمیناری در لیسبون فعالیت داشت.
اصول لیسبون، تدوینشده در ۱۹۹۷ توسط اقتصاددان اکولوژیک رابرت کستانزا، شش اصل کلیدی برای مدیریت پایدار اقیانوسها و منابع طبیعی مشترک ارائه میدهد. این اصول بر مسئولیتپذیری، تناسب مقیاس، پیشگیری، مدیریت انطباقی، تخصیص هزینههای کامل و مشارکت ذینفعان تأکید دارند.
کایس دو سودره نام مشترک دو ایستگاه راهآهن و یک اسکله در لیسبون، پرتغال است. این مکان شامل ایستگاه راهآهن کایس دو سودره، ایستگاه متروی کایس دو سودره و اسکلهای برای سفر سریع به کاسیلاس، سیخال و مونتیژو میشود.
