عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خانه بارنت-کریس، ساخته شده در ۱۸۷۵ در نزدیکی نیو کانکورد، اوهایو، نمونة برجستهای از سبک ایتالیایی است. این بنا که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، با معماری منحصربهفرد خود از جمله ایوان جلو با ستونهای تزئینی و برج مرکزی، نمادی از تاریخ کشاورزی و معماری قرن نوزدهم آمریکا به شمار میرود.
گالری سزولنوک در ساختمان تاریخی کنیسه سابق سزولنوک در مجارستان مرکزی واقع شده است. این کنیسه که در سال ۱۸۹۸ توسط لیپوت بومهورن طراحی شد، با معماری تلفیقی از سبکهای ایتالیایی گوتیک و هنر کاربردی بوداپست، امروزه به مکانی برای نمایشگاههای هنری تبدیل شده است.
فرانتس ساموئل کارپه، فیلسوف برجسته اسلوونیایی قرن هجدهم و رئیس دانشگاه اولوموتس بود. او که از پیروان لایبنیتس و لاک به شمار میرفت، به دلیل نقد دیدگاههای کانت و ترویج تجربهگرایی و دئیسم در مجامع علمی وین و اولوموتس شهرت داشت.
آنتونیو آنیباله، دروازهبان ایتالیایی متولد ۱۰ فوریه ۱۹۴۰ در میلان، در تیمهای معتبری مانند اینتر میلان، آث سونا و کالچو لکو ۱۹۱۲ بازی کرد. او در ۲۰ مه ۲۰۱۸ درگذشت.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
تالار مبادلات غله والینگفورد، ساختمانی تاریخی در میدان بازار این شهر در آکسفوردشایر انگلستان است. این بنا که در سال ۱۸۵۶ به سبک ایتالیایی ساخته شد، ابتدا بهعنوان مرکز مبادلات غله استفاده میشد. پس از رکود کشاورزی در اواخر قرن نوزدهم، کاربریهای متنوعی از جمله سینما، دفتر دولتی و سرانجام تئاتر را تجربه کرد. امروزه بهعنوان سالن تئاتر سینودون پلیرز فعال است و در سریال «قتلهای میدمار» نیز بهعنوان «تئاتر کاستون» ظاهر شده است.
«هکتور نیرومند» (Hector the Mighty) فیلم کمدی ایتالیایی محصول ۱۹۷۲ به کارگردانی انزو جی. کاستلاری است. این فیلم که پارودی مدرن از ایلیاد هومر است، اقتباسی آزاد از رمان «پادشاه میرمیدونها» محسوب میشود و داستان یک روسپیخانه را در دوران معاصر روایت میکند.
ماتیو اوژیو رولاندو، متولد ۵ نوامبر ۱۹۹۲، یک فوتبالیست ایتالیایی است که به عنوان هافبک برای باشگاه رنات بازی میکند. او کار حرفهای خود را در سال ۲۰۱۸ با باشگاه گوتسانو آغاز کرد و سپس در باشگاههای مختلفی از جمله آرتزو، پرو ورچلی و مونوپولی بازی کرده است.
میلان ماتوش، متولد ۱۹۲۳ در پراگ، ورزشکاری چندوجهی بود که در رشتههای هاکی روی یخ و تنیس درخشید. او ابتدا در لیگ چکاسلواکی بازی کرد و سپس پس از مهاجرت به ایتالیا، در تیمهای معتبر هاکی و مسابقات بینالمللی تنیس شرکت نمود. از دستاوردهای او میتوان به قهرمانی در مسابقات بینالمللی پرتغال ۱۹۴۹ و صعود به یکچهارم نهایی ویمبلدون ۱۹۵۰ اشاره کرد.
آدولفی (Adolfi) یک نام خانوادگی ایتالیایی است که ریشه پدری دارد. این نام در میان هنرمندان و سینماگران برجستهای چون چیرو و جاکومو آدولفی (نقاشان کلاسیک) و جان آدولفی (سینماگر هالیوودی) شناخته شده است.
تعدادی از ناشنوایان در بازیهای المپیک مدرن شرکت کردهاند که اولین آنها کارلو اورلاندی، بوکسور ایتالیایی در المپیک ۱۹۲۸ آمستردام بود. در برخی موارد، تسهیلات ویژهای برای ورزشکاران ناشنوا در نظر گرفته شده است. همچنین رویداد اختصاصی ناشنوایان به نام دافلمپیک هر چهار سال یکبار برگزار میشود.
آترادو یک نامخانوادگی ایتالیایی است که افراد سرشناسی مانند سالواتوره آترادو، زبانشناس بلژیکی-ایتالیایی، و تایلر آترادو، بازیکن فوتبال کانادایی، آن را حمل میکنند.
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
«دشمن» فیلم ملودرام ایتالیایی سال 1952 است که به کارگردانی جیوگیو بیانچی ساخته شد و با بازی الیزا چگانی، فرانک لاتیمور و ویرا سیلنتی به چشم میآید. فیلم در استودیو Cinecittà رم فیلمبرداری شد و طراحی صحنه را ماریو کیاری بر عهده داشت.
آمیكو ریتسی (۱۷۹۴-۱۸۶۲) تاریخنگار هنر و مارکیز ایتالیایی بود که بهخاطر کتاب «یادداشتهای تاریخی هنر و هنرمندان مارکای آنکونا» (۱۸۳۴) شهرت یافت. این اثر، نخستین بررسی سیستماتیک تاریخ هنر در منطقه مارکه بهشمار میرود. او همچنین آثار ادبی و موسیقیایی دیگری از جمله کانتاتاهای ویولا را خلق کرد.
مارا ساکی، شناگر سابق آزاد ایتالیا است که در المپیک ۱۹۶۴ توکیو حضور یافت و در رشته امدادی به فینال راه یافت. او عضو خانوادهای ورزشی است؛ برادر و برادرزادهاش نیز شناگران المپیکی بودهاند.
برونو برنابئی (۳۰ مه ۱۸۸۸ - ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷) سیاستمداری ایتالیایی بود که در شهر راپولانو ترمه متولد شد. او در سال ۱۹۴۷ به عنوان نماینده حزب جمهوریخواه ایتالیا در مجلس مؤسسان این کشور حضور یافت.
Cacia نامی چندمنظوره است که هم به یک پاراش در شهرداری آوره، پرتغال و هم به یک جنس حشره، بازیکن فوتبال ایتالیایی و یک روح اسطورهای یونان اشاره دارد.
مروری بر تاریخچه باشگاه فوتبال ایتالیایی اتحاد ریپا لا فِنادورا، از تشکیل در سال ۲۰۰۸ از ادغام دو باشگاه تا صعود به سری D و سرانجام انحلال و ادغام با تیم دیگر در سال ۲۰۱۶.
بانکو دی سان جورجیو، بانکی ایتالیایی که از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۲ فعالیت داشت، نام خود را از بانک تاریخی سن جورجیو وام گرفته بود. این بانک در طول فعالیتش شاهد ادغامهای متعددی بود و در نهایت در سال ۲۰۱۲ به زیرمجموعه بانک یوبی (UBI Banca) پیوست.