عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مجموعه لیورپول ۰۸ روایتی از پیوند هنر عمومی، هویت شهری و رشد فرودگاه جان لنون در سالی است که لیورپول پایتخت فرهنگی اروپا بود؛ از مجسمههای نمادین تا فسیلهای ۲۵۰ میلیونساله.
آسینودون (Acynodon)، دایناسور منقرضشدهای از دوره کرتاسه پسین بود که بقایای آن در جنوب اروپا کشف شده است. این گونه با جمجمه کوتاه و پوزه پهنش و دندانهای آسیابی بزرگش، برای تغذیه از طعمههای سختپوست سازگار شده بود.
لوسی هاسکینگ، زمینشناس استرالیایی، از نخستین زنانی بود که در دانشگاه استرالیای غربی جایگاه علمی ثابت یافت. پژوهشهای او درباره فسیلها و سنگهای دوونین کیمبرلی، سهم مهمی در دیرینهشناسی غرب استرالیا داشت.
پلاژیومنه سردهای منقرضشده از پستانداران اولیه است که در دوران ایئوسن در آمریکای شمالی میزیست. این جانور شباهت زیادی به لمورهای پرنده امروزی داشت و بخشی از تاریخچه پستانداران دوران پیشاتاریخ به شمار میرود.
قورباغه رودخانهای دنداندار (Limnonectes macrodon)، که با نامهای قورباغه غولپیکر جاوه، قورباغه زگیل مالایا یا قورباغه سنگ چشمه نیز شناخته میشود، گونهای بومی سوماترا و جاوه اندونزی است. این قورباغه که در جنگلهای کمارتفاع نزدیک رودخانهها زندگی و زاد و ولد میکند، به دلیل تخریب زیستگاه و صید برای مصرف انسانی، در معرض خطر کاهش جمعیت قرار دارد.
بارباروفوسوس باربارنسیس، که با نام حلزون دوک سانتا باربارا شناخته میشود، گونهای منقرض شده از حلزون دریایی در خانواده فاسبولارییده (Fasciolariidae) است. فسیلهای این گونه در کالیفرنیای جنوبی کشف شدهاند.
کالاماریا کونکالر، گونهای از خانواده مارهای کوسهدندان (Colubridae)، بومی ویتنام است. این مار که جزو خزندگان این منطقه محسوب میشود، در سال ۲۰۱۰ شناسایی و توصیف شده است.
پروتئین C7orf61، با نام کامل "پروتئین ناشناخته ناحیه باز کروموزوم ۷ شماره ۶۱"، پروتئینی با کمبود آسپاراژین در انسان است که توسط ژن c7orf61 کدگذاری میشود. عملکرد دقیق این پروتئین هنوز ناشناخته است، اما در پستانداران به شدت حفظ شده است.
کوزلووسکیاسپیس، سردهای از تریلوبیتها متعلق به راسته فاکوپیدا، در دوره دوونین پایین در بولیوی امروزی میزیسته است. این فسیلها که در سال ۱۹۷۳ توسط برنیسا و ونک توصیف شدند، اطلاعات ارزشمندی درباره حیات در این منطقه در دوران باستان ارائه میدهند.
دانشکده دندانپزشکی دولتی سیلچار، تأسیسشده در سال ۲۰۱۸ در آسام، دوره پنجساله BDS را با ظرفیت سالانه ۵۰ دانشجو و پذیرش مبتنی بر NEET ارائه میدهد.
سازند مارنی اوزاس در فرانسه قرار دارد و فسیلهایی از دوره کرتاسه را حفظ کرده است؛ واحدی زمینشناسی برای شناخت تاریخ طبیعی این منطقه.
آسیلا (Acila) یک سرده از نرمتنان دوکفهای دریایی و متعلق به خانواده نوکولیدهاست. فسیلهای این جاندار نشان میدهد که قدمت آنها دستکم به ۱۱۳ میلیون سال پیش بازمیگردد.
شابسور سوروپودی گیاهخوار و چهارپا از الجزایر است که در ژوراسیک میانی میزیست. فسیلهای جوان آن در کوههای کسور پیدا شده و این جانور کاملترین سوروپود شناختهشدهٔ الجزایر است.
اینتراتریدا خانوادهای منقرضشده از پستانداران نوتونگولاتا بود که از اواسط ائوسن تا اوایل پلیستوسن در آمریکای جنوبی زندگی میکرد و بیشتر اعضایش جثهای کوچک داشتند.
کوه براکیوپود در رشتهکوههای اسلیت آلبرتا، کانادا، به دلیل کشف فسیلهای براکیوپود در سنگ آهک دوران دوونین نامگذاری شده است. این منطقه دارای آب و هوای زیرشمالگانی با زمستانهای سرد و تابستانهای معتدل است.
سازند وِیبورن کرگ، یک واحد زمینشناسی در انگلستان است که به دلیل حفظ فسیلهای ارزشمندش شناخته میشود. این سازند اطلاعات مهمی درباره تاریخچه زمینشناسی منطقه ارائه میدهد.
تنگه کاردیگان، آبراهی باریک در نوناووت کانادا، میان جزایر دِوِن و اِلسمیر قرار دارد. این تنگه زیستگاه زمستانی انواع پستانداران دریایی و محل تجمع پرندگان دریایی در فصل تولیدمثل است.
فرضیه تریورز-ویلیارد بیان میکند که پستانداران ماده، نسبت جنسی فرزندان خود را بر اساس وضعیت بدنی خود تنظیم میکنند تا موفقیت تولیدمثلی خود را به حداکثر برسانند. در گونههای چندهمسری، والدین در وضعیت خوب، پسران بیشتری تولید میکنند، زیرا شانس جفتگیری بیشتری دارند، در حالی که والدین در وضعیت ضعیف، دختران بیشتری تولید میکنند تا از مزایای تولیدمثلی اطمینان حاصل کنند.
اوراسترلا (Urasterella) نام سردهای از ستارههای دریایی منقرضشده است که بقایای فسیلشده آن از دوران اوردُوویسین تا دوونین در اروپا، آمریکای شمالی و جنوب آفریقا یافت شده است. این سرده در سال ۱۸۵۱ معرفی شد و گونههای متعددی به آن نسبت داده شده یا از آن منتقل شدهاند.
سازند هوایکریاس یک سازند گویایی میوسن اواخر در آرژانتین است که در استان مندوزا یافت میشود. این سازند شامل گلیمهای قرمز و توف است و سن آن ۵.۸۴ ± ۰.۴۱ میلیون سال باستانشناسی شده. فسیلهای مهم آن شامل Cyonasua pascuali و Huayqueriana cristata است و پایه تعریف سن هوایکریاس (SALMA) برای پستانداران آمریکای جنوبی محسوب میشود.
