عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
لنس مالکاهی، آهنگساز استرالیاییتبار تئاتر موزیکال و رویو، در سه دهه فعالیت هنری آثار ماندگاری خلق کرد. او با نمایشهایی چون «پارک» و «کاباره شکسپیر» راهی برادوی شد و برای آهنگسازی این اثر نامزد جایزه تونی گردید.
واژه شاخوردیان، کارگردان برجسته تئاتر و سیاستمدار مستقل ارمنی بود که از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان نماینده مجلس ملی این کشور فعالیت کرد. او در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲ در ۷۷ سالگی درگذشت.
فیلم کوتاه کمدی آمریکایی «تیپ» با بازی هارولد لوید در سال ۱۹۱۸ منتشر شد. این فیلم توسط پاته اکسچنج توزیع و در ۶ ژانویه در سینماهای آمریکا اکران شد. نسخهای از این فیلم با عنوان «او و فالگیر» در ۷ مارس ۱۹۱۹ در فرانسه به نمایش درآمد. کپیهایی از این فیلم در موزه بینالمللی عکاسی و فیلم جرج ایستمن و مجموعههای خصوصی نگهداری میشود.
مالی هریس، بازیگر و مجری تلویزیون ولزی، از سال ۱۹۸۹ در صنعت تلویزیون فعال است. او در سریالهای معتبری مانند Hinterland، The Indian Doctor و Pobol y Cwm حضور داشته است. مالی در کاردیف متولد شد و از مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک فارغالتحصیل شد. او با بازیگر متیو گراول ازدواج کرده و در کنار هم در چندین سریال نقش همسر یکدیگر را ایفا کردهاند.
لن پرینس، عکاس آمریکایی، با تمرکز بر پرترههای مشاهیر، مد، عکاسی طبیعت بیجان و مناظر شهری شناخته میشود. همکاری او با جسی من، که خود بر مفهوم همکاری تأکید دارد، نقطه عطف کارنامهاش است. پرینس با ترکیب تئاتر و اجرا، تصاویری بهیادماندنی خلق میکند.
فیلم آزاردهندگان، ساخته ادوارد یانگ، درام تایوانی سال ۱۹۸۶ است که به تعاملات تصادفی سه گروه در تایپه میپردازد: زنی جوان و باند تبهکاران محلی، زوجی متشکل از پزشک و نویسنده، و عکاسی جوان که زندگی شهری را نظاره میکند.
شهین خان، بازیگر بریتانیایی با اصالت هندی، در سال ۱۹۶۰ در موشی تانگانیکا متولد شد. او با نقشآفرینی در فیلمهایی چون «دختر شاهزاده» (Bend It Like Beckham) و نمایشهای تلویزیونی و تئاتری شناخته شده است. خان همچنین نمایشنامهنویس موفقی برای رادیو و صحنه بوده است.
ونسان بوشه (زاده ۱۹۶۶ در تولوز) آهنگساز و موسیقیشناس فرانسوی است. او سالها به عنوان خواننده باریتون در گروه موسیقی کلمان ژانکن فعالیت کرد و آثار برجستهای در عرصه اپرا و تئاتر خلق کرده است.
دوربین کانن EOS-1D Mark III، یک DSLR حرفهای با سنسور 10.1 مگاپیکسلی، در سال 2007 معرفی شد. این دوربین با قابلیت Live View، بهبود چیدمان دکمهها و امکانات بیسیم پیشرفته، انقلابی در عکاسی حرفهای ایجاد کرد. با وجود برخی مشکلات اولیه فوکوس خودکار، بهروزرسانیهای متعدد، آن را به یکی از محبوبترین ابزارهای عکاسان تبدیل کرد.
جان کازگرو، بازیگر، نویسنده و کارگردان استرالیایی عصر سینمای صامت، در تئاتر و فیلم فعال بود و زندگی شخصیاش با فراز و نشیبهای بسیاری همراه شد.
فیلمهای پیدا شده (Found film) به نگاتیوهای عکاسی یا فیلمهای سینمایی نور دیده اما ظاهر نشده گفته میشود. این گنجینههای فراموش شده، دریچهای به سوی تاریخ باز میکنند و گاه حاوی تصاویری از رویدادهای مهم هستند. یافتن و ظاهر کردن این فیلمها، فرایندی تخصصی است.
تئاتر ورلن، واقع در خیابان روشوشوار در منطقه نهم پاریس، در سال ۱۹۴۶ با گنجایش ۷۵۰ نفر افتتاح شد. این تئاتر در سال ۱۹۵۳ به تئاتر هنرها تغییر نام داد و تا سال ۱۹۶۹ تحت مدیریت الکساندرا روباجانسکی فعال بود.
سازمان غیرانتفاعی زنان عکاس حرفهای (PWP) در سال ۱۹۷۵ در نیویورک پایهگذاری شد. این مجموعه با بیش از ۲۰۰ عضو، تلاش میکند با ایجاد فضایی پویا و حمایتی، جایگاه زنان عکاس را ارتقا دهد و علاقه عمومی به عکاسی را ترویج کند.
جیانریکو تدسکی (۱۹۲۰-۲۰۲۰)، بازیگر و صداپیشه ایتالیایی، در میلان متولد شد. او پس از تحصیل در آکادمی هنرهای نمایشی، در تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بود. تدسکی با هنرمندان بزرگی مانند لوچینو ویسکونتی همکاری کرد و در بیش از ۵۰ فیلم حضور یافت. او در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
فرانسوا پاسرا، شاعر، نمایشنامهنویس و بازیگر فرانسوی قرن هفدهم بود که در گروه تئاتر دوک هانوفر فعالیت میکرد. او با تقدیم تراژدی «سابینوس» به خواهرزاده لوئی چهاردهم، راه خود را به دربار فرانسه باز کرد و آثار متعددی در زمینه تئاتر و شعر از خود بر جای گذاشت.
یان کوبوشفسکی، بازیگر و کمدین سرشناس لهستانی، از فارغالتحصیلان آکادمی ملی هنرهای نمایشی ورشو بود و در تئاتر، تلویزیون، سینما و دوبله آثار ماندگاری خلق کرد.
ویتا ماوریچ، خواننده و خالق آثار موسیقی صحنهای اسلوونی، مسیر حرفهای خود را از تئاتر شهر لیوبلیانا آغاز کرد و با بنیانگذاری «لا وی آن رز» جایگاه ویژهای در موسیقی صحنه یافت.
فیلم کمدی بریتانیایی «عشق، یک کالای لوکس» محصول ۱۹۵۲ به کارگردانی فرانسیس سیرل، داستان یک تهیهکننده تئاتر و بازیگری را روایت میکند که تلاش میکنند هفتهای آرام را در یک کلبه روستایی سپری کنند. اما ورود همسرها، دوستدخترها و سرپرستهای پیشاهنگی، برنامههای آنها را به هم میریزد.
فانی مارچیو (۱۹۰۴-۱۹۸۰) بازیگر ایتالیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود که در کورفو به دنیا آمد. والدین او هر دو بازیگر بودند. او با رناتو ناوارینی ازدواج کرد و در فیلمهای مشهوری مانند «بانوی سفیدپوش» (۱۹۳۸) و «شیخ سفید» (۱۹۵۲) ایفای نقش کرد.
