عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
کالمن کاپلانسکی، فعال برجسته حقوق مدنی، حقوق بشر و اتحادیههای کارگری در کانادا بود. او که از مهاجران یهودی لهستان به شمار میرفت، با تلاشهای بیوقفهاش نقشی کلیدی در تصویب قوانین ضد تبعیض کانادا و تأسیس کمیتههای مشترک کارگری برای مقابله با نژادپرستی ایفا کرد.
جنبش کارگری جمعی (CLM) بزرگترین سازمان کارگری فیلیپین پیش از جنگ جهانی دوم بود که در سال ۱۹۳۸ با ائتلاف ۷۶ اتحادیه رادیکال و لیبرال شکل گرفت و خواست استقلال کامل کشور و عدالت اجتماعی بود.
مارک اورت پک، متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۳، یک سیاستمدار نیوزیلندی و عضو حزب کارگر است. او از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ عضو شورای شهر ولینگتون بود و از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ به عنوان نماینده اینورکارگیل در پارلمان نیوزیلند حضور داشت. پک در ایالات متحده متولد شد و در ۱۹۶۳ به نیوزیلند مهاجرت کرد. او در اتحادیههای کارگری فعال بود و پیش از ورود به سیاست، مشاغل مختلفی را تجربه کرد.
آگوست لیندبرگ، متولد ۱۸۸۵ در آلوکارلبی، یک کارگر ارهکشی و رهبر اتحادیههای کارگری سوئد بود. او به عنوان رئیس کنفدراسیون اتحادیههای کارگری سوئد (LO) از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۷ فعالیت کرد و نقش کلیدی در امضای توافقنامه سالتسوبادن در ۱۹۳۸ داشت.
ماریو پارنته، متولد ۱۹۴۹، یک موتورسوار قانونشکن و گانگستر کانادایی است که بیشتر بهخاطر ریاست باشگاه موتورسواری قانونشکنها در کانادا بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ شناخته میشود. او در خانوادهای کارگری در همیلتون، انتاریو بزرگ شد و در سال ۱۹۶۷ به باشگاه شیطانهای انتخابشده پیوست. با وجود اصالت ایتالیایی، نام موتورسواری «وُپ» را برای خود انتخاب کرد تا به اصطلاح تحقیرآمیز نژادی غلبه کند.
چارلز گوردون اسمیت (۱۸۸۳-۱۹۲۷) شخصیتی چندوجهی در نیوزلند بود. او که در اوامارو متولد شد، بهعنوان پلیس، فعال اتحادیههای کارگری و نانوایی فعالیت کرد و زندگی پرفرازونشیبی داشت.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
برنتون روی بست، متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۶۳، یک سیاستمدار استرالیایی است که در سال ۱۹۹۶ به عنوان نماینده حزب کارگر از حوزه برادن به مجلس ایالتی تاسمانی راه یافت. او پیش از ورود به سیاست، به عنوان راننده لوکوموتیو و فعال کارگری فعالیت میکرد.
آلبرت ریسو، فعال کارگری و سیاستمدار جبلالطارق، نخستین رئیس انجمن پیشبرد حقوق مدنی (AACR) بود. او از پیشگامان مبارزه برای مشارکت شهروندان جبلالطارق، بهویژه طبقه کارگر، در اداره این منطقه بود. ریسو در تأسیس شورای شهر جبلالطارق در ۱۹۲۱ نقش داشت و در جنگ جهانی دوم، انجمن AACR را برای دفاع از حقوق مدنی تأسیس کرد. او سالها عضو شورای قانونگذاری جبلالطارق بود و به دلیل تلاشهایش، پس از مرگ، جوایز متعددی دریافت کرد.
جرج بلت، سیاستمدار بریتانیایی و فعال کارگری بود که از کارگری به عضویت شورای شهر لندن رسید. زندگی شخصی پرفراز و نشیب او، از جمله رابطهاش با دورا مونتفیوری، تأثیر عمیقی بر مسیر سیاسیاش گذاشت.
پدر پیتر کریستوفر یورک (۱۳ اوت ۱۸۶۴ - ۴ آوریل ۱۹۲۵) یک کشیش کاتولیک ایرلندی-آمریکایی و فعال جمهوریخواه و کارگری در سانفرانسیسکو بود. او در گالوی ایرلند متولد شد و پس از تحصیلات در کالجهای ایرلندی، به عنوان کشیش در سانفرانسیسکو مشغول به کار شد. یورک نه تنها در امور مذهبی فعال بود، بلکه به عنوان حامی حقوق کارگران و بنیانگذار روزنامههای محلی نیز شناخته میشود.
آشنایی با فدراسیون متحد کارگران بنگلادش؛ تشکلی ملی که به کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری وابسته است.
ارنست جورج هیکس، آجرچین و رهبر اتحادیهای بریتانیا، از بنیانگذاران اولیه حزب سوسیالیست بریتانیا بود و بعدها به دبیرکل اتحادیه کارگران ساختمان، رئیس کنگره اتحادیههای کارگری و نماینده پارلمان تبدیل شد.
الن گریملی، ملقب به نلی گوردون، فعال برجسته ایرلندی در جنبش کارگری بود. او از نوجوانی در صنعت نساجی کار کرد و سپس به سازماندهی اتحادیههای کارگری، بهویژه برای زنان، پرداخت. گریملی به دلیل سخنرانیهای پرشور و فعالیتهای سیاسیاش شناخته شده بود.
فیلم «آخرین خروج به بروکلین» (۱۹۸۹) به کارگردانی اولی ادل، اقتباسی از رمان جنجالی هابرت سلبی جونیور است. این فیلم درام، داستانهای درهمتنیدهای از کارگران اتحادیهای، کارگران جنسی و درگکوئینها را در محله رد هوک بروکلین دهه ۱۹۵۰ به تصویر میکشد. با پسزمینه اعتصاب کارگری، شخصیتهایی مانند هری بلک، ترالالا و جرجت درگیر روابط و چالشهای تلخ و انسانی میشوند.
نام جان فری یا جان فرای ممکن است به چند شخصیت تاریخی و دانشگاهی اشاره داشته باشد؛ از رهبر کارگری آمریکایی تا سیاستمداران و استاد زبانهای رومی.
جِد نیکولز، زاده ۱۹۶۲، رهبر اتحادیه کارگری بریتانیایی است که از ۱۶ سالگی فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد. او با پیوستن به اتحادیه کارگری هالیفاکس، به تدریج به مقام دبیرکلی اتحادیه «اکورد» رسید. نیکولز به عنوان مذاکرهکنندهای قوی شناخته میشود و از روابط صنعتی سازنده دفاع میکند.
فدراسیون کارمندان درآمد داخلی (IRSF) یک اتحادیه کارگری در بریتانیا بود که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد. این اتحادیه با ادغام سه انجمن مرتبط با مالیات و ارزیابی املاک شکل گرفت و به تدریج به نمایندگی از تمام کارکنان درآمد داخلی پرداخت. IRSF در سال ۱۹۹۶ با اتحادیه ملی کارمندان مدنی و عمومی ادغام شد.
اتحادیه کارگران صنعت کاغذ نروژ (NPF) که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد، نماینده کارگران شاغل در صنعت تولید کاغذ در نروژ بود. این اتحادیه در سال ۱۹۸۸ با سایر اتحادیهها ادغام شد و فدراسیون متحد اتحادیههای کارگری را تشکیل داد.
