عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ساختمان بریتز بارت، بنایی تاریخی در مرکز شهر اِوانزویل، ایندیانا، با معماری سبک ایتالیایی و قدمت ۱۸۷۵، در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است. این ساختمان سه طبقه آجری با جزئیات تزئینی جذاب، شاهدی بر تاریخ غنی این شهر است.
مسابقات راگبی ۷ نفره زنان کانادا، یک تورنمنت سالانه و یکی از ایستگاههای مهم سری مسابقات جهانی راگبی زنان است. این رویداد از سال ۲۰۱۵ در استادیوم وستهیلز شهر لنگفورد بریتیش کلمبیا برگزار میشود.
شهرداری بنیتو خوارس در ایالت کینتانا رو مکزیک، با مرکزیت شهر کانکون، نام خود را از رئیسجمهور قرن نوزدهم، بنیتو خوارس، گرفته است. این منطقه که بخش مهمی از قلمرو ایالت را پوشش میدهد، دارای تاریخ غنی مایاها و اقتصادی قوی مبتنی بر گردشگری است.
لاوتنبورگ نامی است که میتواند به دو موضوع اشاره کند: زیراردوگاههای زنانه و مردانه اردوگاه اشتوتهوف، و نام آلمانی شهر لیدزبارک ولسکی در شمال لهستان.
فروشگاه عمومی ووروس، بنایی تاریخی در فیش کریک ویسکانسین است که در سال ۱۸۹۵ ساخته شد، روزگاری اداره پست شهر بود و امروز بهعنوان اثری ثبتشده در فهرست ملی اماکن تاریخی شناخته میشود.
شهرستان رد ویلو در جنوب ایالت نبراسکای آمریکا قرار دارد و مرکز آن شهر مککوک است. این منطقه در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد و نامش برگرفته از رودخانه رد ویلو است؛ نامی که در اصل ترجمهای اشتباه از واژه سرخپوستی «چانشاشا واکپالا» به معنای رودخانه داگوود سرخ است.
سنکت آنا پلاس ۶ ساختمانی تاریخی در مرکز کپنهاگ دانمارک است که قدمتی به قرن هجدهم دارد. این بنا با نمای متفاوت و ارتفاع کمش، یادگاری از روزگاران پایانی شهر قدیمی و آغاز توسعه فردریکستاد است. این ملک در سال ۱۹۵۰ در فهرست آثار حفاظتی دانمارک ثبت شد و اکنون متعلق به شرکت کاربرگهوس است.
سوروکینو روستایی کوچک و روستایی در منطقه سودوگودسکی استان ولادیمیر روسیه است. این آبادی در فاصله ۸ کیلومتری غرب شهر سودوگدا قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰، تنها ۲ نفر جمعیت دارد.
نبرد کوه جوپیل، درگیری نظامی مهمی در سال ۶۴۵ میلادی میان ارتش سلسله تانگ چین و گوگوریو کره بود. ارتش کوچک اما نخبه تانگ، نیروهای امدادی گوگوریو را که برای یاری شهر آنسی میشدند، با یک غافلگیری استراتژیک به دام انداخت و نابود کرد.
اُسپِدالِتو اِئوگانهo، شهری در استان پادوا در منطقه ونتوی ایتالیا، با جمعیتی بالغ بر ۵۶۶۷ نفر و مساحتی حدود ۱۵ کیلومتر مربع، در جنوب غربی ونیز و پادوا واقع شده است. این شهر شامل چندین روستا و دهکده است و با شهرهای اطراف مرز مشترک دارد.
هاوثورن، حومهای در شهر بریزبن کوئینزلند است که با جمعیت حدود ۵ هزار نفر، تاریخچهای غنی از کشاورزی تا توسعه شهری دارد. این منطقه به خاطر پارکها، اماکن تاریخی و دسترسی خوب به حملونقل عمومی شناخته میشود.
اولوموتس، شهر تاریخی در جمهوری چک، با جمعیتی حدود ۱۰۲ هزار نفر، مرکز اداری و مذهبی موراویاست. این شهر که زمانی پایتخت مشترک موراویا بود، امروزه به خاطر مرکز تاریخی حفظشده و ستون سهگانگی مقدس (میراث جهانی یونسکو) مشهور است.
پدیهام، شهری در لنکشر انگلستان، با سابقهای طولانی از دوران آنگلوساکسونها تا انقلاب صنعتی. این شهر در کنار رودخانه کالدِر، با تپههای تپه پندل احاطه شده و شاهد فراز و نشیبهای اقتصادی و اجتماعی متعددی بوده است.
ماری استرانگمن (1872–1943)، پزشک ایرلندی، فعال برجسته سلامت عمومی و از پیشگامان جنبش حق رأی زنان بود. او همچنین به عنوان اولین زن عضو شورای شهر واتر فورد، نقش مهمی در بهبود شرایط بهداشتی و اجتماعی ایفا کرد.
دلوژتس، روستایی در جنوب غربی لهستان، بخشی از شهرستان لووِک شلونسکی در استان سیلزی سفلی است. این روستا در نزدیکی شهر لووِک شلونسکی واقع شده و از پایتخت منطقهای، وروتسواف، فاصله دارد.
حوزه انتخابیه سجونگ، یکی از حوزههای مجلس ملی کره جنوبی است که کل شهر سجونگ را در بر میگیرد. این حوزه در سال ۲۰۱۶ بیش از ۱۶۷ هزار واجد شرایط رأیدهی داشت و در انتخابات ۲۰۲۰ به دو حوزه مجزا تقسیم شد.
باشگاه فوتبال میدلویچ تاون، مستقر در شهر میدلویچ در چشر، تاریخچهای غنی از سال ۱۹۱۲ تاکنون دارد. این باشگاه که از ادغام میدلویچ اتلتیک و تیمهای جوانان در سال ۱۹۹۸ شکل گرفت، افتخارات متعددی در لیگهای محلی کسب کرده است.
رستوران فینچ، یکی از رستورانهای شهر نیویورک بود که با ارائه غذاهای آمریکایی، موفق به کسب ستاره میشلن شد. این مقاله به معرفی این رستوران و جایگاه آن در میان رستورانهای شهر میپردازد.
ماکارفی منطقهای در ایالت کادونای نیجریه است که مرکز آن شهر ماکارفی و رئیس شورای آن کبیر مایاره است. مساحت این منطقه ۵۴۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴۶,۲۵۹ نفر در سرشماری سال ۲۰۰۶ بوده است. کشاورزی فعالیت اقتصادی اصلی ماکارفی است.
اولین خط لوله آب چشمه کوهستانی وین، شاهکار مهندسی قرن نوزدهم، با طول 95 کیلومتر، آب آشامیدنی سالم را برای وین فراهم کرد. این پروژه که پس از چهار سال ساخت در سال 1873 افتتاح شد، هنوز بخش مهمی از تامین آب شهر است.
