عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جان پائولو مله، موسیقیدان و قومموسیقیشناس برجسته ایتالیایی، عمر خود را صرف حفظ و اشاعه موسیقی فولکلور ساردینیا کرد. او رهبری گروه کر نوورو را بر عهده داشت و آثار ارزشمند صوتی و بصری بسیاری را از موسیقی بومی این منطقه به یادگار گذاشت.
رویای سنت جوزف، تابلو روغنی از گوئرچینو، نقاش باروک ایتالیایی، حدود ۱۶۱۵ تا ۱۶۵۰ میلادی خلق شده است. این اثر هماکنون در کاخ سلطنتی ناپل نگهداری میشود و احتمالاً جفتی برای نقاشی سنت جروم از همین هنرمند است.
دورا ملهگاری (۱۸۴۹-۱۹۲۴) نویسنده سوئیسی بود که به زبانهای فرانسوی و ایتالیایی مینوشت. سه اثر اولیه او توسط نویسندهای ناشناس نگاشته شد. او دو بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد و آثارش به بررسی دوستی میان زنان و نقد نگرشهای اجتماعی میپرداخت.
ایل تیرنو، به معنای «تیرنیایی»، روزنامه منطقهای ایتالیایی است که در لیورنو چاپ میشود و به منطقه توسکانی خدمترسانی میکند. این روزنامه با شانزده نسخه محلی در سراسر منطقه، سابقهای طولانی از ۱۸۷۷ دارد. ابتدا با نام ایل تلگرافو و گرایش میانهرو تأسیس شد، در دوره فاشیسم تحت مالکیت خانواده چانو بود و پس از جنگ جهانی دوم به ایل تیرنو تغییر نام داد و به گرایش چپ روی آورد.
خاندان دی برانکاس، از نوادگان خاندان ایتالیایی برانکاکو، از دیرباز جایگاههای مهمی در تاریخ فرانسه داشتهاند. این مقاله به معرفی اعضای برجسته و نقش آنها در دوران مختلف میپردازد.
هولگر کیرشکه (۱۵ نوامبر ۱۹۴۷ - ۴ ژوئیه ۲۰۱۹) شناگر آلمانی بود که در رشته ۱۵۰۰ متر آزاد بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو شرکت کرد. او نماینده تیم متحد آلمان در این رقابتها بود.
برونو برنابئی (۳۰ مه ۱۸۸۸ - ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷) سیاستمداری ایتالیایی بود که در شهر راپولانو ترمه متولد شد. او در سال ۱۹۴۷ به عنوان نماینده حزب جمهوریخواه ایتالیا در مجلس مؤسسان این کشور حضور یافت.
ماتئو مینوزی، متولد ۴ ژوئن ۱۹۹۶، بازیکن حرفهای راگبی ایتالیایی است که در حال حاضر برای تیم بنتون در مسابقات قهرمانی راگبی یونایتد ایتالیا بازی میکند. او بیشتر در پست فولبک به میدان میرود. مینوزی سابقه بازی در تیمهای زبره و واسبس را نیز در کارنامه دارد و در مسابقات بینالمللی از جمله جام جهانی راگبی ۲۰۱۹ حضور داشته است.
ایشانی سننایاکه، شناگر زن اهل سریلانکا است که در رقابتهای بینالمللی از جمله مسابقات جهانی ورزشهای آبی و بازیهای جنوب آسیا حضور یافته و افتخاراتی کسب کرده است.
«قلبهای گمشده» اثر ام. آر. جیمز، داستان پسرکی یتیم به نام استفن است که به عمارت دورافتادهای فرستاده میشود. او در آنجا با عموی خود، آقای ابنی، که شیفته قدرتهای جادویی و جاودانگی است، روبرو میشود. استفن مدام کابوس دخترکی کولی و پسری ایتالیایی را میبیند که قلبشان ناپدید شده است.
خانه تاریخی آسا لاک در وینچستر، ماساچوست، نمونهای خوشحفظ از خانه مزرعهای ایتالیایی قرن نوزدهم است که با خانواده محلی لاک و ثبت ملی اماکن تاریخی پیوند دارد.
هلن کندی، شناگر پیشین کانادایی، در کرال پشت، پروانه، آزاد و مختلط فعالیت میکرد و در شش رویداد المپیک تابستانی ۱۹۶۴ نماینده کانادا بود.
بتی زانولی فابیلا، پیانیست مکزیکی ایتالیاییتبار، علاوه بر اجرا، در آموزش، تاریخ موسیقی و حقوق مالکیت فکری نیز فعالیت کرده است. او از چهرههای چندوجهی موسیقی و فرهنگ در مکزیک است.
پرترهای از یک جوان، اثری از رافائل، نقاش ایتالیایی رنسانس، احتمالاً یک خودنگاره است. این تابلو در جنگ جهانی دوم توسط آلمانها از لهستان دزدیده شد و از آن زمان ناپدید شده است. بسیاری از مورخان آن را مهمترین اثر گمشده از جنگ جهانی دوم میدانند.
ایپولیتو آندرئازی، نقاش برجسته ایتالیایی دوران رنسانس و شاگرد جولیو رومانو در مانتووا بود. او با همکاری تئودورو گیزی، نقاشیهای سقف و گنبد کلیسای جامع مانتووا را خلق کرد و آثاری ماندگار در هنر منریسم بر جای گذاشت.
آواتار فیلمی گمشده، ایتالیایی و صامت محصول ۱۹۱۶ است که بر پایه رمانی از تئوفیل گوتیه ساخته شد. کارمینه گالونه کارگردان این اثر درام است و در بریتانیا با نام «جادوگر» نیز شناخته میشد.
آلدوی مونتانو، شمشیرباز ایتالیایی، در ۲۳ نوامبر ۱۹۱۰ متولد شد و در ۲ سپتامبر ۱۹۹۶ درگذشت. او دو مدال نقره در مسابقات تیمی شمشیربازی المپیک ۱۹۳۶ و ۱۹۴۸ کسب کرد. پسرش، ماریو آلدوی مونتانو، و نوهاش، آلدوی مونتانو، نیز به عنوان شمشیرباز در بازیهای المپیک برای ایتالیا شرکت کردند.
واسکو تاگلیاوینی، فوتبالیست و مربی برجسته ایتالیایی، سالها در لیگهای ایتالیا درخشید و افتخار هدایت تیم ملی فوتسال ایتالیا را نیز در کارنامه خود داشت. او در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۷ متولد و در ۳ ژوئیه ۲۰۱۹ دیده از جهان فرو بست.
لائورا اورسینی (۱۴۹۲-۱۵۳۰)، بانوی نجیبزاده ایتالیایی، دختر جولیا فارنزه و احتمالاً پاپ الکساندر ششم بود. او در رم متولد شد و زندگی پرفرازونشیبی داشت. ازدواج او با نیکولا فرانسیوتی دلا رووره، تحت تأثیر سیاستهای پاپ ژولیوس دوم، صورت گرفت. لائورا ارباب فئودال کاربوگنانو بود و دو فرزند به نامهای جولیو و لاونیا داشت.
روزنامه «کووتیدیانو دل فریولی ونتزیا جولیا» (Il Quotidiano del Friuli Venezia Giulia) یک روزنامه رایگان ایتالیایی بود که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و تنها در منطقه فریولی ونتزیا جولیا توزیع میشد. این روزنامه در سال ۲۰۱۴ تعطیل شد.
