عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لوسی کرین، فعال حقوق زنان و آموزشگر آلمانی در قرن نوزدهم، نقش کلیدی در تاریخ آموزش زنان در آلمان ایفا کرد. او مؤسس مؤسسه کرینشن در برلین بود که به عنوان برجستهترین کالج زنان در امپراتوری آلمان شناخته میشد.
«مگر» آخرین رمان کارول شیلدز، نویسنده کانادایی، است که تنها چند ماه پس از انتشار، او را از دست دادیم. این اثر درباره رِتا وینترز، مترجم و نویسندهای میانجامد که دخترش نورا تصمیم گرفته روی خیابان با تابلوی «Goodness» زندگی کند. رمان بررسی عمیقی از زندگی معمولی زنان و حاشیهنشینی آنها در ادبیات است و جایزههای متعددی را دریافت کرد.
فرانسسکا اوریری، کارآفرین اجتماعی نیجریهای، بنیانگذار سازمان غیرانتفاعی «لیدینگ لیدیز آفریقا» است. این سازمان با هدف توانمندسازی زنان آفریقایی از طریق آموزش مهارت و ترویج فراگیری جنسیتی فعالیت میکند. اوریری سابقه درخشانی در مدیریت ارتباطات در اوبر نیز دارد.
شانی بویانجیو، نویسنده اسرائیلی متولد ۱۹۸۷، با رمان نخست خود «مردم جاودانه ترسی ندارند» در ۲۳ کشور شهرت یافت. او جوانترین برنده جایزه ۵ زیر ۳۵ بنیاد ملی کتاب آمریکا و نخستین نویسنده اسرائیلی در فهرست بلند جایزه زنان بریتانیا است. بویانجیو در هاروارد تحصیل کرده و آثارش در نشریات معتبر جهانی منتشر شده است.
قهرمانی دو و میدانی داخل سالن کشورهای نوردیک رقابتی بینالمللی بین چهار کشور فنلاند، سوئد، نروژ و دانمارک بود که در سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ برگزار شد. این مسابقات شامل ۲۲ رشته ورزشی بود که ۱۲ رشته برای مردان و ۱۰ رشته برای زنان در نظر گرفته شده بود.
ریتا ام. گراس (۱۹۴۳-۲۰۱۵) دانشمند آمریکایی در حوزه مطالعات ادیان و نویسنده بود. او به عنوان استاد مطالعات تطبیقی ادیان در دانشگاه ویسکانسین-او کلیر فعالیت میکرد. گراس پیشگام مطالعات زنان در دین بود و به بودیسم تبتی گروید. آثار او بر فمینیسم مذهبی و گفتگوی بین ادیان تمرکز دارد.
کشتی جَنوس در سال ۱۸۱۰ در نیویورک ساخته شد. این کشتی بین سالهای ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۰، زنان محکوم را به پورت جکسون منتقل کرد. پس از آن، به شکار نهنگ پرداخت و سالهایی را بین فالموث و کِبِک در رفتوآمد بود. آخرین رکورد این کشتی در سال ۱۸۳۲ ثبت شده است.
سوفی مایرهوفر، متولد ۹ اوت ۱۹۹۶، یک فوتبالیست اتریشی است که به عنوان مدافع راست برای باشگاه اشتوم گراتس در لیگ زنان اتریش و تیم ملی این کشور بازی میکند. او در ترکیب تیم ملی اتریش در یورو ۲۰۱۷ حضور داشت و سابقه بازی در لیگهای آلمان، آمریکا و انگلستان را نیز در کارنامه خود دارد.
تیم ملی راگبی هفتنفره زنان فیلیپین، معروف به «وُلکانوز»، نماینده این کشور در مسابقات بینالمللی راگبی هفتنفره است. این تیم نخستین بار در سال ۲۰۱۰ در مسابقات قهرمانی آسیا حضور یافت و در سال ۲۰۱۹ موفق به کسب عنوان قهرمانی در سری مسابقات تروفی راگبی زنان آسیا در اندونزی شد.
دودوزیله پتریشیا سیبیا، متولد ۱ ژوئیه ۱۹۵۷، یک سیاستمدار اهل آفریقای جنوبی و عضو مجلس ملی این کشور است. او عضو کنگره ملی آفریقا (ANC) بوده و از سال ۱۹۹۷ در کمیته اجرایی استانی اتحادیه زنان این حزب فعالیت دارد. سیبیا دو دوره به مجلس ملی راه یافته و در کمیتههای مختلف پارلمانی از جمله پلیس و آموزش عالی حضور داشته است.
فريدوس جنت، متولد ۲۰۰۵، یک شطرنجباز بنگلادشی است که در مسابقات مختلف جوانان و بزرگسالان درخشیده است. او در سال ۲۰۲۳ موفق به کسب سهمیه حضور در جام جهانی شطرنج زنان شد.
وایزر میتواند به موارد مختلفی اشاره داشته باشد: از سامانه اطلاعات بیسیم برای امدادگران اورژانس (WISER) تا آلبوم موسیقی گروه هالُو، شهر کوچک وایزر در ایندیانا، و سازمانهای غیرانتفاعی مانند مؤسسه زنان برای آموزش متوسطه و پژوهش در کنیا و مؤسسه سیاستگذاری برای علم، برابری نژادی.
تیم ملی بسکتبال زنان زیر ۱۶ سال سوریه، نماینده این کشور در رقابتهای بینالمللی است که تحت نظارت فدراسیون بسکتبال سوریه فعالیت میکند. این تیم در نخستین حضور خود در مسابقات قهرمانی آسیا به مقام نایبقهرمانی دست یافت.
پهام له تائو نگوین، استادبزرگ شطرنج ویتنامی، از سال ۲۰۱۳ عنوان استاد بینالمللی را نیز در کارنامه خود دارد. او با قهرمانی در مرحله منطقهای، به مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۷ راه یافت و در بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ مدال برنز تیمی را کسب کرد. نگوین همچنین در چندین المپیاد شطرنج زنان نماینده ویتنام بوده است.
پارچه گاربی، ترکیبی از ابریشم و پنبه، با تار پنبهای و پود ابریشمی بافته میشد. این پارچه دستباف از پنچاب قرن نوزدهم، با بافت محکم و زبر، در طول ۲۷ متری و عرض ۲۳ سانتیمتری تولید میگردید. زنان سند از این پارچه برای دوخت لباسهای محلی استفاده میکردند.
مسابقات بسکتبال سهنفره زنان در بازیهای اروپایی ۲۰۱۵ از ۲۳ تا ۲۶ ژوئن در باکو، آذربایجان برگزار شد. این رقابتها در سالن موقت بسکتبال انجام پذیرفت و تیمهای شرکتکننده در مرحله مقدماتی و حذفی به رقابت پرداختند.
ناتالیا گراسووا، پزشک و سیاستمدار اسلواکی، از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ عضو شورای ملی این کشور بود. او که با نام ناتالیا کودزِیوا در براتیسلاوا متولد شد، در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ از سوی حزب راستگرای افراطی «مردم ما اسلواکی» به مجلس راه یافت. گراسووا به دلیل حضور در مراسم بزرگداشت یوزف تیسو، رئیسجمهور دوره جنگ جهانی دوم اسلواکی، و مخالفت با کنوانسیون استانبول برای جلوگیری از خشونت علیه زنان، مورد انتقاد قرار گرفت.
کریستین مِرِل، پزشک انگلیسی و کنشگر حقوق زنان، در سلامت زنان، رفاه کودکان و حضور حرفهای زنان در نهادهای پزشکی بریتانیا پیشگام بود؛ او نخستین زن منتخب شورای مرکزی انجمن پزشکی بریتانیا شد.
سن دیگو یونایتد، باشگاه فوتبال زنان آمریکایی تأسیسشده در ۲۰۰۷، در WPSL و بخش جنوبی کنفرانس اقیانوس آرام بازی میکند. خانه تیم ورزشگاه توررو در سن دیگو است.
الن آرنستاد، سردبیر برجسته نروژی، از سال 1994 سکان هدایت مجله زنان «هنه» را بر عهده داشت و سپس به مدیریت شرکت انتشاراتی Allers Familie-Journal پرداخت. او همچنین عضو هیئت مدیره انجمن سردبیران نروژ است.
